पालाश्यः समिधस्तत्र साज्यं कृष्णास्तिलास्तथा
तेथे समिधा पळसाच्या असाव्यात, तूप आणि काळे तीळही असावेत.
ततः सर्वसमीपे तु स्नातः शुक्लांबरः शुचिः
नंतर सर्वांच्या समोर, स्नान करून, पांढरे वस्त्र परिधान करून आणि शुद्ध राहावे.
तूर्यशंखनिनादैश्च ब्रह्मघोषैः सुपुष्कलैः
वाद्य, शंख आणि भरपूर वेदमंत्रांच्या घोषात हे करावे.
यस्माद्देवगणाः सर्वे हले तिष्ठंति सर्वदा
कारण सर्व देवगण नेहमी हलाजवळ उपस्थित असतात.
यस्माच्च भूमिदानस्य कलां नार्हंति षोडशीम्
भूमीदानाच्या सोळाव्या भागाइतकीही इतर कोणतीही देणगी समकक्ष ठरत नाही.
एवमुक्ते ततः पंक्तिं प्रेरयेयुर्द्विजोत्तमाः
हे ऐकल्यावर श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी ओळीला पुढे सरकवले.
स्वयं पश्चाद्धले लग्नो विप्रहस्तेषु निर्वपेत्
नंतर स्वतः त्या नांगराच्या ओळीत जाऊन, ब्राह्मणांच्या हातात तो दान ठेवावे.
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा विप्राणां प्रतिपाद्य च 4.166.
मग प्रदक्षिणा घालून, ते ब्राह्मणांना अर्पण करावे.
अनेन विधिना यस्तु दानमेतत्प्रयच्छति
जो कोणी हा दान असा विधीपूर्वक देतो,
सप्तजन्मसु दारिद्र्यं दौर्भाग्यं व्याधयस्तथा
त्याच्या सात जन्मांतील दारिद्र्य, दुर्दैव आणि आजार
दृष्ट्वा तद्दीयमानं तु दानमेतद्युधिष्ठिर
हे दान दिले जाताना पाहून, युधिष्ठिरा,
दानमेतत्प्रदत्तं हि दिलीपेन ययातिना
हेच दान दिलीप आणि ययातिने दिले होते.
तेऽद्यापि दिवि मोदंते दानस्यास्य प्रभावतः
आजही ते या दानाच्या प्रभावामुळे स्वर्गात आनंदात आहेत.
दातव्यं भक्तियुक्तेन स्त्रिया वा पुरुषेण वा
हे दान भक्तीभावाने, स्त्रीने किंवा पुरुषाने, द्यावे.
एकमप्युक्तविधिना हलं देयं विचक्षणैः
शहाण्या माणसाने एक नांगरसुद्धा सांगितलेल्या पद्धतीने द्यावा.
ये संति लांगलमुखोत्थरजोविकारा यावंति तद्गतधुरंधर रोमकाणि
नांगराच्या टोकातून जेवढी धूळ उडते, आणि ज्या जुव्यावर जितके केस असतात,
युक्तां वृषैरतिबलैर्हलपंक्तिमेतां पुण्येह्नि भक्तिसहितान्द्विजपुंगवेभ्यः
मजबूत बैलांनी जुळवलेली नांगरांची ओळ शुभ दिवशी भक्तीभावाने श्रेष्ठ ब्राह्मणांना द्यावी.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्ण युधिष्ठिरसंवादे हलपंक्तिदानविधिवर्णनंनाम षट्षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तरपर्वातील श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'नांगरांची ओळ दान देण्याची पद्धत' या शंभर साठाव्या अध्यायाचा येथे समाप्ती होतो.
आपाकदानविधिवर्णनम् बहुपुत्रो बहुधनो बहुभृत्यश्च जायते
आपाक दानाची पद्धत: जो देतो त्याला अनेक मुले, भरपूर संपत्ती आणि बरेच नोकर मिळतात.
(हव्यवाहनः) पितृपैतामहं तेन प्राप्तं राज्य मकंटकम्
(हव्यवाहन:) त्यामुळे पितरांनी आणि आजोबांनी मिळवलेले राज्य कायम टिकते.
न तस्य राज्ये विध्वंसो न वैरिजनितं भयम्
त्याच्या राज्यात ना नाश होतो, ना शत्रूजन्य भीती असते.
तस्यैवं कुर्वतो राज्यं पूर्वकर्मार्जिताशुभात्
अशा प्रकारे राज्य करताना, त्याला फक्त पूर्वजन्मीच्या कर्मामुळेच अशुभ गोष्टी येतात.
न पुत्रः प्रियकृत्कश्चिन्न मंत्री मधुराक्षरः
ना मुलगा आपुलकीने वागतो, ना सल्लागार गोड बोलतो.
न भोज्यसमये प्राप्ते भोजनं सार्वकामिकम्
जेव्हा जेवायची वेळ येते, तेव्हा सर्व इच्छा पूर्ण करणारे जेवण मिळत नाही.
न धनं जनसंबन्धकारको रत्नसंचयः
लोकांना एकत्र आणणारे धन नाही, ना मौल्यवान रत्नांचा साठा आहे.
अथैकस्मिन्दिने विप्रः पिप्पलादोऽतिविश्रुतः
एके दिवशी प्रसिद्ध पिप्पलाद ऋषी तेथे आले.
तमागतं मुनिं दृष्ट्वा राजपत्नी शुभावती
तो ऋषी आल्याचे पाहून राणी शुभावती त्यांच्याकडे पाहू लागली.
ततः कथांते कस्मिंश्चित्तमुवाच शुभावती 4.167.
गप्पा संपल्यावर शुभावतीने कोणाला तरी बोलावले.
कस्मान्न भृत्याः पुत्रा वा मंत्रिमित्रादिकं द्विज
द्विजा, येथे नोकर, मुले, सल्लागार, मित्र असे कोणीच का नाहीत?
कर्मभूमिरियं राज्ञि नातः शोचितुमर्हसि
राजा, ही कर्मभूमी आहे, त्यामुळे दुःख करू नकोस.