पंक्तिर्दशहला प्रोक्ता हलं स्यात्तु चतुर्गवम्
दहा हलांची रांग सांगितली आहे; एक हल चार बैलांच्या लांबीचा असावा.
सौवर्णपट्टसंनद्ध रत्नवंति शुभानि च
ते हल सोन्याच्या पट्ट्यांनी सजवलेले, रत्नांनी मढवलेले आणि शुभ असावेत.
वस्त्रकांचनपुष्पैश्च चंदनैर्दिग्धमस्तकान्
कापड, सोन्याची फुले आणि चंदनाने मस्तक लावलेले असावे.
योक्त्राणि युगलग्नानि सवृषाणि च कारयेत्
जुंपण्याची साधने जोडलेली असावीत आणि बैलही पुरवावेत.
एवंविध हलैः कुर्यात्तं युक्तां हलपंक्तिकाम्
अशा प्रकारच्या हलांनी योग्यरीत्या जुंपलेली हलांची रांग तयार करावी.
निवर्तनशतं वापि तदर्द्धं वा प्रकल्पयेत्
शंभर फेऱ्या किंवा त्याच्या निम्म्या फेऱ्यांची व्यवस्था करावी.
कार्तिक्यां चाथ वैशाख्यामुत्तरे वाऽयने तथा
कार्तिक किंवा वैशाख महिन्यात, किंवा उत्तरायणातही हे करावे.
ब्राह्मणान्वेदसंपन्नान्व्यंगहीनानलंकृतान् 4.166.
वेदज्ञान असलेले, दोषरहित आणि अलंकार घातलेले ब्राह्मण उपस्थित असावेत.
दशहस्तप्रमाणेन मंडपं कारयेद्बुधः
दहा हात लांबीचा मंडप बुद्धिमान माणसाने बांधावा.
तत्र व्याहृतिभिर्होमं कुर्युस्ते द्विजसत्तमाः
त्या ठिकाणी श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी वेदातील मंत्रांनी होम करावा.
पालाश्यः समिधस्तत्र साज्यं कृष्णास्तिलास्तथा
तेथे समिधा पळसाच्या असाव्यात, तूप आणि काळे तीळही असावेत.
ततः सर्वसमीपे तु स्नातः शुक्लांबरः शुचिः
नंतर सर्वांच्या समोर, स्नान करून, पांढरे वस्त्र परिधान करून आणि शुद्ध राहावे.
तूर्यशंखनिनादैश्च ब्रह्मघोषैः सुपुष्कलैः
वाद्य, शंख आणि भरपूर वेदमंत्रांच्या घोषात हे करावे.
यस्माद्देवगणाः सर्वे हले तिष्ठंति सर्वदा
कारण सर्व देवगण नेहमी हलाजवळ उपस्थित असतात.
यस्माच्च भूमिदानस्य कलां नार्हंति षोडशीम्
भूमीदानाच्या सोळाव्या भागाइतकीही इतर कोणतीही देणगी समकक्ष ठरत नाही.
एवमुक्ते ततः पंक्तिं प्रेरयेयुर्द्विजोत्तमाः
हे ऐकल्यावर श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी ओळीला पुढे सरकवले.
स्वयं पश्चाद्धले लग्नो विप्रहस्तेषु निर्वपेत्
नंतर स्वतः त्या नांगराच्या ओळीत जाऊन, ब्राह्मणांच्या हातात तो दान ठेवावे.
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा विप्राणां प्रतिपाद्य च 4.166.
मग प्रदक्षिणा घालून, ते ब्राह्मणांना अर्पण करावे.
अनेन विधिना यस्तु दानमेतत्प्रयच्छति
जो कोणी हा दान असा विधीपूर्वक देतो,
सप्तजन्मसु दारिद्र्यं दौर्भाग्यं व्याधयस्तथा
त्याच्या सात जन्मांतील दारिद्र्य, दुर्दैव आणि आजार
दृष्ट्वा तद्दीयमानं तु दानमेतद्युधिष्ठिर
हे दान दिले जाताना पाहून, युधिष्ठिरा,
दानमेतत्प्रदत्तं हि दिलीपेन ययातिना
हेच दान दिलीप आणि ययातिने दिले होते.
तेऽद्यापि दिवि मोदंते दानस्यास्य प्रभावतः
आजही ते या दानाच्या प्रभावामुळे स्वर्गात आनंदात आहेत.
दातव्यं भक्तियुक्तेन स्त्रिया वा पुरुषेण वा
हे दान भक्तीभावाने, स्त्रीने किंवा पुरुषाने, द्यावे.
एकमप्युक्तविधिना हलं देयं विचक्षणैः
शहाण्या माणसाने एक नांगरसुद्धा सांगितलेल्या पद्धतीने द्यावा.
ये संति लांगलमुखोत्थरजोविकारा यावंति तद्गतधुरंधर रोमकाणि
नांगराच्या टोकातून जेवढी धूळ उडते, आणि ज्या जुव्यावर जितके केस असतात,
युक्तां वृषैरतिबलैर्हलपंक्तिमेतां पुण्येह्नि भक्तिसहितान्द्विजपुंगवेभ्यः
मजबूत बैलांनी जुळवलेली नांगरांची ओळ शुभ दिवशी भक्तीभावाने श्रेष्ठ ब्राह्मणांना द्यावी.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्ण युधिष्ठिरसंवादे हलपंक्तिदानविधिवर्णनंनाम षट्षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तरपर्वातील श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'नांगरांची ओळ दान देण्याची पद्धत' या शंभर साठाव्या अध्यायाचा येथे समाप्ती होतो.
आपाकदानविधिवर्णनम् बहुपुत्रो बहुधनो बहुभृत्यश्च जायते
आपाक दानाची पद्धत: जो देतो त्याला अनेक मुले, भरपूर संपत्ती आणि बरेच नोकर मिळतात.
(हव्यवाहनः) पितृपैतामहं तेन प्राप्तं राज्य मकंटकम्
(हव्यवाहन:) त्यामुळे पितरांनी आणि आजोबांनी मिळवलेले राज्य कायम टिकते.