एवमुच्चार्य तां देवीं ब्राह्मणेभ्यो निवेद येत्
असे म्हणून त्या देवीला ब्राह्मणांना अर्पण करावे.
अनेन विधिना यस्तु दद्याद्देवीं धरां बुधः
जो बुद्धिमान या पद्धतीने देवी पृथ्वीचे दान करतो,
यदि कर्तुं न शक्नोति पुण्येह्नि बहुविस्तरम्
तो जर शुभ दिवशी हे मोठ्या प्रमाणात करू शकत नसेल,
विमानेनार्कवर्णेन किंकिणीजाल मालिना 4.165.
त्याला सूर्यासारखा तेजस्वी, घंटांच्या जाळ्यांनी सजलेला दिव्य विमान मिळतो.
क्षीणपुण्य इहाभ्येत्य राजा भवति धार्मिकः
त्याचे पुण्य संपल्यावर तो इथे येऊन धर्मशील राजा होतो.
शतकोट्यधिपः शूरश्चक्रवर्ती महाबलः
तो शंभर कोटी लोकांचा अधिपती, पराक्रमी, आणि महान शक्तिशाली सम्राट होतो.
द्वीपाविकर्षविषमां विधिवद्विधाय हैमीं महीं सुरमहीमिव विन्ध्यमध्याम्
विंध्याच्या मध्यभागी, जशी देवांची भूमी असते तशीच, बेटांनी आणि चढउतारांनी युक्त असलेली सुवर्णमयी भूमी योग्य रीतीने विभागली.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे पृथिवीदानविधिवर्णनं नाम पंचषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तर पर्वात, श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्यातील संवादात 'पृथ्वी दानाच्या नियमांचे वर्णन' नावाचा एकशेपंच्यांषावा अध्याय संपला.
हलपंक्तिदानविधिवर्णनम् येन दत्तेन राजेन्द्र सर्वदानप्रदो भवेत्
हलांच्या रांगेचे दान कसे करावे याचे वर्णन. राजन, ज्याच्या दानामुळे सर्व प्रकारची दाने दिल्यासारखे पुण्य मिळते.
सर्वपापप्रशमनं सर्वसौख्यप्रदायकम्
हे सर्व पापे नाहीसे करते आणि सर्व सुखे प्राप्त करून देते.
पंक्तिर्दशहला प्रोक्ता हलं स्यात्तु चतुर्गवम्
दहा हलांची रांग सांगितली आहे; एक हल चार बैलांच्या लांबीचा असावा.
सौवर्णपट्टसंनद्ध रत्नवंति शुभानि च
ते हल सोन्याच्या पट्ट्यांनी सजवलेले, रत्नांनी मढवलेले आणि शुभ असावेत.
वस्त्रकांचनपुष्पैश्च चंदनैर्दिग्धमस्तकान्
कापड, सोन्याची फुले आणि चंदनाने मस्तक लावलेले असावे.
योक्त्राणि युगलग्नानि सवृषाणि च कारयेत्
जुंपण्याची साधने जोडलेली असावीत आणि बैलही पुरवावेत.
एवंविध हलैः कुर्यात्तं युक्तां हलपंक्तिकाम्
अशा प्रकारच्या हलांनी योग्यरीत्या जुंपलेली हलांची रांग तयार करावी.
निवर्तनशतं वापि तदर्द्धं वा प्रकल्पयेत्
शंभर फेऱ्या किंवा त्याच्या निम्म्या फेऱ्यांची व्यवस्था करावी.
कार्तिक्यां चाथ वैशाख्यामुत्तरे वाऽयने तथा
कार्तिक किंवा वैशाख महिन्यात, किंवा उत्तरायणातही हे करावे.
ब्राह्मणान्वेदसंपन्नान्व्यंगहीनानलंकृतान् 4.166.
वेदज्ञान असलेले, दोषरहित आणि अलंकार घातलेले ब्राह्मण उपस्थित असावेत.
दशहस्तप्रमाणेन मंडपं कारयेद्बुधः
दहा हात लांबीचा मंडप बुद्धिमान माणसाने बांधावा.
तत्र व्याहृतिभिर्होमं कुर्युस्ते द्विजसत्तमाः
त्या ठिकाणी श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी वेदातील मंत्रांनी होम करावा.
पालाश्यः समिधस्तत्र साज्यं कृष्णास्तिलास्तथा
तेथे समिधा पळसाच्या असाव्यात, तूप आणि काळे तीळही असावेत.
ततः सर्वसमीपे तु स्नातः शुक्लांबरः शुचिः
नंतर सर्वांच्या समोर, स्नान करून, पांढरे वस्त्र परिधान करून आणि शुद्ध राहावे.
तूर्यशंखनिनादैश्च ब्रह्मघोषैः सुपुष्कलैः
वाद्य, शंख आणि भरपूर वेदमंत्रांच्या घोषात हे करावे.
यस्माद्देवगणाः सर्वे हले तिष्ठंति सर्वदा
कारण सर्व देवगण नेहमी हलाजवळ उपस्थित असतात.
यस्माच्च भूमिदानस्य कलां नार्हंति षोडशीम्
भूमीदानाच्या सोळाव्या भागाइतकीही इतर कोणतीही देणगी समकक्ष ठरत नाही.
एवमुक्ते ततः पंक्तिं प्रेरयेयुर्द्विजोत्तमाः
हे ऐकल्यावर श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी ओळीला पुढे सरकवले.
स्वयं पश्चाद्धले लग्नो विप्रहस्तेषु निर्वपेत्
नंतर स्वतः त्या नांगराच्या ओळीत जाऊन, ब्राह्मणांच्या हातात तो दान ठेवावे.
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा विप्राणां प्रतिपाद्य च 4.166.
मग प्रदक्षिणा घालून, ते ब्राह्मणांना अर्पण करावे.
अनेन विधिना यस्तु दानमेतत्प्रयच्छति
जो कोणी हा दान असा विधीपूर्वक देतो,
सप्तजन्मसु दारिद्र्यं दौर्भाग्यं व्याधयस्तथा
त्याच्या सात जन्मांतील दारिद्र्य, दुर्दैव आणि आजार