नमोऽस्तु वासुदेवाय ह्येवमुच्चारिते च तैः
त्यांनी 'वासुदेवाला नमस्कार असो' असे उच्चारल्यावर,
समभज्यंत वस्त्राणि समुत्पेतुरयोमुखाः
त्यांचे कपडे फाटले आणि लोखंडाच्या तोंडाचे भयावह जीव प्रकट झाले.
प्रकाशस्तमसो जज्ञे नरकाद्भानुभिः सह
अंधारातून प्रकाश जन्माला आला, नरकातील तेजासह.
निरुत्साहा जडधियो बभूवुर्यमकिंकराः
यमाचे सेवक निरुत्साही आणि मूढ झाले.
दिव्यः सुगंधि पवनो मनःप्रीतिकरस्तथा
एक दिव्य, सुगंधी वारा वाहू लागला, जो मनाला आनंद देणारा होता.
तं तादृशमथालक्ष्य तदा वैवस्वतो यमः
असे अद्भुत दृश्य पाहून त्या वेळी वैवस्वत यमाने—
पूजयित्वा च तानाह कृष्णाय स कृतांजलिः
त्यांची पूजा करून, कृष्णाला हात जोडून म्हणाला.
विष्णो देव जगद्धातर्जनार्दन जगत्पते
हे विष्णू, हे देव, जगाचे पालन करणारे, जनार्दन, विश्वाचे स्वामी,
अच्युतायाप्रमेयाय मायावामनरूपिणे
अच्युत, अपरिमित, मायेनं वामन रूप धारण करणाऱ्या तुला,
नमस्ते वासुदेवाय धीमते पुण्यकीर्तये 4.153.
वासुदेव, ज्ञानी आणि पुण्य कीर्ती असलेल्या तुला नमस्कार.
तस्य यज्ञवराहस्य विष्णोरमिततेजसः
त्या यज्ञवराहाला, अमाप तेज असलेल्या विष्णूला,
एवं स्तुत्वा हृषीकेशं धर्मराजस्य पश्यतः
धर्मराजाच्या उपस्थितीत हृषीकेशाचे असे स्तवन केले.
मुद्गलोऽपि महाबुद्धिर्दृष्ट्वैतदखिलं नृप
राजा, मोठ्या बुद्धीचा मुद्गलही हे सर्व पाहून,
संस्मृत्य यमवाक्यानि विष्णोर्माहात्म्यमेव च
यमाची वचने आणि विष्णूचे माहात्म्य आठवून,
अहो सुदुस्तरा विष्णोर्मायेयमतिगह्वरी
अहो! विष्णूची ही माया अत्यंत कठीण आणि खोल आहे.
जीवो गच्छति कीटत्वं यूकामत्कुणयोनिताम्
जीव कधी किडा, कधी उवा किंवा उंदीर म्हणून जन्म घेतो.
ततश्च पशुतां प्राप्य नरत्वमभिवांछति तां प्राप्य च श्रियं परां नरो मायाविमोहितः
मग पशुत्व मिळवून तो मानवजन्माची इच्छा करतो; आणि मानवजन्म मिळाल्यावर, मायेमुळे मोहून, तो श्रेष्ठ संपत्तीची आकांक्षा करतो.
दुस्तरापि सुसाध्या सा माया कृष्णस्य मोहिनी
जरी ती कृष्णाची माया ओलांडायला कठीण असली, तरी ती मोहिनी सहज जिंकता येते.
अवाप्यैवं च गार्हस्थ्यमवाप्यैवं च तत्परम्
अशा प्रकारे गृहस्थाश्रम प्राप्त करून, आणि त्या श्रेष्ठ अवस्थेला देखील गाठून,
अविरोधेन विषयान्भुञ्जन्विष्णुं समाश्रयेत् । 4.153.
विषयांचा विरोध न करता उपभोग घेत, मनुष्याने विष्णूचा आश्रय घ्यावा.
ईदृग्बहुफला भक्तिः सर्वधातरि केशवे
सर्वांचा आधार असलेल्या केशवाची अशी भक्ती अनेक फळे देते.
मुधैवोक्तं सुधापानं मुधा तद्धि विचेष्टितम्
मुफ्तात अमृत पिणे व्यर्थ आहे, आणि तसे वागणे देखील निष्फळच आहे.
आराधितो हि यः पुंसामैहिकामुष्मिकं फलम्
ज्याची लोकांनी पूजा केली, त्याला या जगातील आणि परलोकातील दोन्ही फळे मिळतात.
संवत्सरास्तथा मासा विफला दिवसाश्च ते
तुझ्यासाठी वर्षे, महिने आणि दिवस हे सर्व व्यर्थ जातात.
यो न वित्तर्द्धिविभवैर्न वासोभिर्न भूषणैः
जो धन, संपत्ती, वस्तू, वस्त्र किंवा दागिन्यांनी समाधानी होत नाही,
जलधेनोस्तु माहात्म्यं निशम्येदृग्विधं नराः
पाण्याची गायीचे माहात्म्य ऐकून माणसे अशीच होतात.
कर्मभूमौ हि मानुष्यं जन्मनामयुतैरपि
दश हजार जन्मानंतरही, या कर्मभूमीत मानवजन्म मिळणे फार कठीण आहे.
संप्राप्य च न यैर्विष्णुस्तोषितो जलधेनुना
तो मिळाल्यावरही, ज्यांनी पाणी देणाऱ्या गायीने विष्णूला संतुष्ट केले नाही,
ऊर्ध्वबाहुर्विरौम्येष दृष्टलोकद्वयोऽस्मि भोः
मी हात वर करून ओरडतो: मी दोन्ही लोक पाहिले आहेत, हे लोकहो!
दुःसहो नारको वह्निरविषह्या च यातना 4.153.
नरकातील अग्नी असह्य आहे, आणि त्या यातना सहन करणे अशक्य आहे.