नमः कृष्णाच्युतानंत वासुदेवेत्युदीरितम्
ज्यांनी 'कृष्ण, अच्युत, अनंत, वासुदेव यांना नमस्कार' असे उच्चारले,
दानं ददद्भिर्यैरुक्तमच्युतः प्रीयतामिति
आणि दान देताना 'अच्युत प्रसन्न होवो' असे म्हटले,
स एव नाथः सर्वस्य तन्नियोगकरा वयम्
तोच सर्वांचा स्वामी आहे; आम्ही त्याच्या आज्ञेने कार्य करणारे आहोत.
इत्थं निशम्य वचनं यमस्य वदतोऽखिलम्
यमाने सांगितलेले हे सर्व शब्द ऐकून,
नमः कृष्णाय हरये विष्णवे जिष्णवे नमः
कृष्ण, हरि, विष्णु, विजयी यांना नमस्कार, नमस्कार!
नमः पङ्कजनेत्राय नमः पङ्कजनाभये
कमळासारख्या डोळ्यांना, कमळासारख्या नाभीला नमस्कार,
गोविंदाय नमो नित्यं नमश्चोदधिशायिने
गोविंदाला नेहमी नमस्कार, समुद्रावर झोपणाऱ्याला नमस्कार.
शार्ङ्गिणे शितखड्गाय शंखचक्रगदाभृते
शार्ङ्ग धनुष्यधारी, तीक्ष्ण तलवार असणारा, शंख, चक्र, गदा धारण करणारा,
वराहरूपाय तथा नमो यज्ञाङ्गधारिणे
वराह रूप असणाऱ्या आणि यज्ञाचे अंग धारण करणाऱ्याला नमस्कार.
वासुदेव नमस्तुभ्यं नमः कैटभसूदिने 4.153.
वासुदेव, तुला नमस्कार, कैटभाचा वध करणाऱ्याला नमस्कार!
नमोऽस्तु वासुदेवाय ह्येवमुच्चारिते च तैः
त्यांनी 'वासुदेवाला नमस्कार असो' असे उच्चारल्यावर,
समभज्यंत वस्त्राणि समुत्पेतुरयोमुखाः
त्यांचे कपडे फाटले आणि लोखंडाच्या तोंडाचे भयावह जीव प्रकट झाले.
प्रकाशस्तमसो जज्ञे नरकाद्भानुभिः सह
अंधारातून प्रकाश जन्माला आला, नरकातील तेजासह.
निरुत्साहा जडधियो बभूवुर्यमकिंकराः
यमाचे सेवक निरुत्साही आणि मूढ झाले.
दिव्यः सुगंधि पवनो मनःप्रीतिकरस्तथा
एक दिव्य, सुगंधी वारा वाहू लागला, जो मनाला आनंद देणारा होता.
तं तादृशमथालक्ष्य तदा वैवस्वतो यमः
असे अद्भुत दृश्य पाहून त्या वेळी वैवस्वत यमाने—
पूजयित्वा च तानाह कृष्णाय स कृतांजलिः
त्यांची पूजा करून, कृष्णाला हात जोडून म्हणाला.
विष्णो देव जगद्धातर्जनार्दन जगत्पते
हे विष्णू, हे देव, जगाचे पालन करणारे, जनार्दन, विश्वाचे स्वामी,
अच्युतायाप्रमेयाय मायावामनरूपिणे
अच्युत, अपरिमित, मायेनं वामन रूप धारण करणाऱ्या तुला,
नमस्ते वासुदेवाय धीमते पुण्यकीर्तये 4.153.
वासुदेव, ज्ञानी आणि पुण्य कीर्ती असलेल्या तुला नमस्कार.
तस्य यज्ञवराहस्य विष्णोरमिततेजसः
त्या यज्ञवराहाला, अमाप तेज असलेल्या विष्णूला,
एवं स्तुत्वा हृषीकेशं धर्मराजस्य पश्यतः
धर्मराजाच्या उपस्थितीत हृषीकेशाचे असे स्तवन केले.
मुद्गलोऽपि महाबुद्धिर्दृष्ट्वैतदखिलं नृप
राजा, मोठ्या बुद्धीचा मुद्गलही हे सर्व पाहून,
संस्मृत्य यमवाक्यानि विष्णोर्माहात्म्यमेव च
यमाची वचने आणि विष्णूचे माहात्म्य आठवून,
अहो सुदुस्तरा विष्णोर्मायेयमतिगह्वरी
अहो! विष्णूची ही माया अत्यंत कठीण आणि खोल आहे.
जीवो गच्छति कीटत्वं यूकामत्कुणयोनिताम्
जीव कधी किडा, कधी उवा किंवा उंदीर म्हणून जन्म घेतो.
ततश्च पशुतां प्राप्य नरत्वमभिवांछति तां प्राप्य च श्रियं परां नरो मायाविमोहितः
मग पशुत्व मिळवून तो मानवजन्माची इच्छा करतो; आणि मानवजन्म मिळाल्यावर, मायेमुळे मोहून, तो श्रेष्ठ संपत्तीची आकांक्षा करतो.
दुस्तरापि सुसाध्या सा माया कृष्णस्य मोहिनी
जरी ती कृष्णाची माया ओलांडायला कठीण असली, तरी ती मोहिनी सहज जिंकता येते.
अवाप्यैवं च गार्हस्थ्यमवाप्यैवं च तत्परम्
अशा प्रकारे गृहस्थाश्रम प्राप्त करून, आणि त्या श्रेष्ठ अवस्थेला देखील गाठून,
अविरोधेन विषयान्भुञ्जन्विष्णुं समाश्रयेत् । 4.153.
विषयांचा विरोध न करता उपभोग घेत, मनुष्याने विष्णूचा आश्रय घ्यावा.