इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे ब्राह्मणशुश्रूषाविधिवर्णनं नामैकोनपंचा शदुत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तरपर्वात श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात ब्राह्मणांची सेवा कशी करावी याचे वर्णन असलेला एकशेपंचावन्नावा अध्याय संपला.
वृषदानविधिवर्णनम् न तृप्तिमधिगच्छामि जातं कौतूहलं हि मे
माझे मन अजूनही तृप्त झाले नाही; माझ्या मनात कुतूहल निर्माण झाले आहे.
गोपतिः किल गोविन्दस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः
गोपालक गोविंद तीनही लोकांत प्रसिद्ध आहे.
तस्माद्गोवृषकल्पस्य विधानं कथयाच्युत
म्हणून अच्युत, गोमाता आणि वृषभ यांचा विधी मला सांग.
पवित्रं पावनं चैव सर्वदानोत्तमं तथा
तो विधी पवित्र, शुद्ध करणारा आणि सर्व दानांमध्ये श्रेष्ठ आहे.
दशधेनुसमोऽनड्वानेकश्चैव धुरंधरः
दहा गायींइतका एक वृषभ, जो नपुंसक नसतो आणि ओझे वाहतो,
वोढा च चारुपृष्ठांगो ह्यरोगः पांडुनंदन
जो ओझे वाहतो, सुंदर शरीराचा आहे आणि निरोगी आहे, हे पांडुनंदना,
धुरंधरः स्थापयते एक एव कुलं महत्
ओझे वाहणारा असा एक वृषभ मोठ्या कुटुंबाचा आधार असतो.
अलंकृत्य वृषं शांतं पुण्येह्नि समुपस्थिते
पवित्र दिवस आल्यावर शांत वृषभाला अलंकार घालून,
मंत्रेणानेन राजेन्द्र तं शृणुष्व वदामि ते
राजेंद्र, या मंत्राने मी तुला सांगतो, ऐक.
अष्टमूर्तेरधिष्ठानमतः पाहि सनातन 4.150.
म्हणून, सनातना, आठ मूर्तींच्या निवासाचे रक्षण कर.
सप्तजन्मकृतं पापं वाङ्मनः कायकर्मजम्
सात जन्मांतील वाणी, मन किंवा शरीराने केलेले पाप,
यानं वृषभसंयुक्तं दीप्यमानं सुशोभितम्
वृषभ जोडलेल्या, तेजस्वी आणि सुंदर अशा वाहनात,
यावंति तस्य रोमाणि गोवृषस्य महीपते
राजा, त्या गोमाता आणि वृषभाच्या अंगावर जितके केस आहेत,
गोलोकादवतीर्णस्तु इहलोके द्विजोत्तमः
गोलोकातून अवतरलेला हा श्रेष्ठ द्विज या जगात आला आहे.
तवोक्तं वै महाराज कस्य देयो वृषोत्तमः
महामहाराज, तुझ्या विचारलेल्या प्रश्नानुसार, हा उत्तम वृष कोणाला द्यावा?
येषां सदा वै श्रुतिपूर्णकर्णा जितेन्द्रियाः प्राणिवधे निवृत्ताः
ज्यांच्या कानात नेहमी वेदांचे श्रवण भरलेले असते, ज्यांनी आपली इंद्रिये जिंकली आहेत आणि जे प्राणहत्येपासून दूर राहतात, त्यांना.
गात्रे दृढं भारसहं सुपुष्टं सुशृङ्गिणं सर्वगुणोपपन्नम्
ज्याचे शरीर मजबूत, भार सहन करणारे, पोषक, सुंदर शिंग असलेले आणि सर्व गुणांनी युक्त आहे.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे वृषदानविधिवर्णनं नाम पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तरपर्वात, श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात, वृषदान विधीचे वर्णन असलेला हा एकशेपन्नासावा अध्याय संपला.
प्रत्यक्षधेनुदानव्रतविधिवर्णनम्( अथ विविधदानानि) संसारासारतां ज्ञात्वा श्रुतश्च व्रतविस्तरः
दृश्य धेनूदान व्रत आणि त्याच्या विधीचे वर्णन (आता विविध दानांची माहिती): या संसाराचे क्षणभंगुरपण जाणून आणि व्रताचे तपशील ऐकून—
भूयश्च श्रोतुमिच्छामि दानमाहात्म्यमुत्तमम्
मला पुन्हा एकदा दानाचे श्रेष्ठ महत्त्व ऐकायचे आहे.
नहि दानात्परतरमन्यदस्तीति मे मतिः
माझ्या मते, दानापेक्षा श्रेष्ठ काहीच नाही.
अनीतं याति चाध्वानं धनं विप्रकरार्पितम्
ब्राह्मणाला दिलेले धन पुढच्या प्रवासात आपल्याबरोबर जाते.
किं कायेन सुपुष्टेन बलिना चिरजीविना
मजबूत, पोषक आणि दीर्घायुषी शरीराचा काय उपयोग?
ग्रासादर्द्धमपि ग्रास मर्थिभ्यः किं न दीयते
गरजूला अन्नाचा अर्धा घाससुद्धा का दिला जात नाही?
एकस्मिन्नप्यतिक्रांते दिने दानविवर्जिते
ज्या दिवशी दान केले जात नाही, असा एक दिवस जरी गेला—
यस्य त्रिवर्गशून्यानि दिनान्यायांति यांति च
ज्याचे दिवस धर्म, अर्थ आणि काम या त्रिवर्गाशिवाय जातात—
यैर्न दत्तं न च हुतं न तीर्थे मरणं कृतम्
ज्यांनी दान दिले नाही, यज्ञ केला नाही किंवा तीर्थस्थळी मृत्यू आले नाही—
दीना निरशना रूक्षाः कपालाङ्कितपाणयः 4.151.
जे गरीब, उपाशी, कठोर आणि भिक्षेच्या भांड्याने हात चिन्हांकित झालेले आहेत—
आयासशतलब्धस्य प्राणेभ्योपि गरीयसः
शंभर कष्टांनी मिळवलेली गोष्ट प्राणांपेक्षाही मोठी असते.