शतं चापि शतार्धं वा तदर्द्धं वा यथेच्छया
कोणी इच्छेनुसार शंभर, दीडशे किंवा त्याच्या अर्धे दान करावे.
कापालिकेभ्यस्तद्देयं दासीदासजनैस्तथा
ते दान कापालिकांना, तसेच दासी आणि नोकरांना द्यावे.
ततोपराह्णसमये नवम्यां स्यंदने स्थिताम्
मग नवमीच्या दिवशी दुपारी देवीला रथावर बसवतात.
सहस्रैः पुरुषैर्वापि रथयुक्तैः सुशिक्षितैः 4.138.
हजारो पुरुष किंवा उत्तम प्रकारे शिकलेले रथारूढ वीर तिच्या सोबत असतात.
आकृष्टखड्गैर्वीरैश्च धातुरक्तैर्गजैस्तथा अलंकृताभिर्नारीभिर्बालकैः सुविभूषितैः
हातात उघडी तलवार असलेले शूरवीर, रंगवलेले हत्ती, सुंदर अलंकार घातलेल्या स्त्रिया आणि छान सजवलेली मुले हे सर्व त्या मिरवणुकीत असतात.
भूतेभ्यस्तु बलिं दद्यान्मंत्रेणानेन सामिषम् १
या मंत्राने, भूतांना मांसयुक्त नैवेद्य अर्पण करावा.
त्रींस्त्रीन्वारांस्त्रिशूलेन दिग्विदिक्षु क्षिपेद्बलिम्
त्रिशूळाने सर्व दिशांना तीन वेळा बलि टाकावा.
मरुतोऽथाश्विनौ रुद्राः सुपर्णा पन्नगा ग्रहाः १०४ शाकिन्यो यक्षवेताला योगिन्यः पूतनाः शिवाः
मरुत, अश्विनी, रुद्र, सुपर्ण, सर्प, ग्रह, शाकिनी, यक्ष, वेताळ, योगिनी, पूतना आणि शिवा हे सर्व—
दिक्पाला लोकपालाश्च ये च विघ्नविनायकाः १
दिशांचे रक्षक, लोकांचे रक्षक आणि विघ्न दूर करणारे—
सविघ्नं मम पापं ते शाम्यंतु परिपन्थिनः। सौम्या भवंतु तृप्ताश्च भूताः प्रेताः सुखावहाः ।।१
माझ्या सर्व पापांचा आणि अडथळ्यांचा नाश होवो; भूत, प्रेत आणि पिशाच्च हे सौम्य, तृप्त आणि सुख देणारे होवोत.
इत्येवं भ्रामयेद्राष्ट्रे दुर्गां देवी रथे स्थिताम् १
अशा प्रकारे, रथावर बसलेल्या दुर्गादेवीची संपूर्ण राज्यात मिरवणूक करावी.
अथोत्पन्नेषु विप्रेषु भूतशांतिं समाचरेत् १
नंतर, ब्राह्मण उपस्थित झाल्यावर, भूतांची शांती करण्याचा विधी करावा.
एवं ये कुर्वते यात्रां राजानोऽन्येऽपि मानवाः 4.138.११
जे राजे आणि इतर लोक अशी यात्रा करतात—
ते सर्वे पापनिर्मुक्ता यांति भागवतीं पुरीम् ।।१
ते सर्व पापमुक्त होऊन भगवतीच्या नगरीत जातात.
न तेषां शावको नाग्निर्न चौरा न विनायकाः
त्यांना मृत्यू, अग्नी, चोर किंवा विघ्न यांचा त्रास होत नाही.
नीरुजः सुखिनो भोगभोक्तारो भयवर्जिताः
ते निरोगी, सुखी, भोग उपभोगणारे आणि निर्भय असतात.
इत्येष ते समाख्यातो दुर्गादेव्या महोत्सवः
असा हा दुर्गादेवीचा महोत्सव तुला सांगितला.
शूलाग्रभिन्नमहिषासुरपृष्ठविष्टामृत्खातखड्गरुचिरांगदबाहुदण्डाम्
ती देवी शूलाच्या टोकाने भेदलेल्या महिषासुराच्या पाठीवर बसलेली आहे, तिच्या हातात तलवार आणि सुंदर कडे आहेत.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे महानवमीव्रतवर्णनंनामाष्टत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादातून उत्तरपर्वातील 'महानवमी व्रताचे वर्णन' हा एकशे अठ्ठाविसावा अध्याय येथे संपला.
महेन्द्रध्वजमहोत्सववर्णनम् विजयार्थं महेन्द्रस्य ध्वजयष्टिः प्रतिष्ठिता
महेंद्रध्वजाच्या महोत्सवाचे वर्णन: विजयासाठी महेंद्राचा ध्वज उभारला जातो.
मेरोरुपरि संस्थाप्य सिद्धविद्याधरोरगैः
सिद्ध, विद्याधर आणि नागांसह मेरू पर्वतावर ती स्थापना केली.
स्वच्छत्रघंटापिटकैः किंकिणीबद्धबुद्बुदैः गता रसातलं दैत्या देवाश्चापि दिवि स्थिताः
स्वतःच्या छत्र, घंटा, टोपल्या आणि किंकिणीने सजवलेल्या फुग्यांसह, दैत्य पाताळात गेले आणि देव मात्र आकाशात राहिले.
ततः प्रभृति तां दिव्यामिंद्रयष्टिं यजंति ते
त्या वेळेपासून, त्यांनी ती दिव्य इंद्रदंडाची पूजा करायला सुरुवात केली.
अतः स्वर्गं गतो राजा भूरिपुण्यवशाद्वसुः
म्हणून, राजाने वसुने आपल्या मोठ्या पुण्यामुळे स्वर्ग प्राप्त केला.
तस्मै दता महेन्द्रेण वसुयष्टिः प्रगृह्यताम्
महेंद्राने त्याला वसुयष्टि दिली, ती स्वीकारावी.
अवतार्य वर्षासमये सर्वैर्नृपतिभिः सह
पावसाळ्यात सर्व राजांसह ती खाली आणली.
महेन मघवा प्रीतो ददौ पुण्यं वसोर्वरम्
महान मघवान प्रसन्न होऊन वसुला पुण्यवान वर दिला.
येषु देशेषु मनुजा भक्तिभावपुरःसराः
ज्या प्रदेशात भक्तिभावाने लोक राहतात,
तेषु देशेषु मुदिताः प्रजा रोगविवर्जिताः 4.139.
त्या प्रदेशात प्रजा आनंदी आणि रोगरहित असते.
भविष्यंति सुवेषाश्च सुभाषाश्च सुभूषणाः
तेथे लोक सुंदर वस्त्र परिधान करतील, गोड बोलतील आणि छान दागिने घालतील.