सत्यं हृदिस्थकामस्य तत्पूर्तिर्जायतेञ्जसा
खरंच, ज्याच्या हृदयात इच्छा आहे त्याची ती इच्छा सहज पूर्ण होते.
दद्याद्दानं यथाशक्त्या कामो मे प्रीयतामिति
आपल्या शक्तीनुसार दान द्यावं आणि 'माझी इच्छा पूर्ण होऊ दे' असं म्हणावं.
प्राश्नीयात्प्रथमं चान्नं ततो भुञ्जीत कामतः
सर्वप्रथम अन्नाची चव घ्यावी, आणि मग हवे तसे जेवावं.
अनायासेन सिध्यंति तस्य सर्वे मनोरथाः
त्याच्या सर्व इच्छा सहज पूर्ण होतात.
पुत्रपौत्रसमायुक्तः सुखं तिष्ठति मानवः
मुलं आणि नातवंडं सोबत असताना माणूस सुखात राहतो.
पुण्या पवित्रा जयदा सर्वविघ्रविनाशिनी 4.132.
ही विधी पुण्यदायी, पवित्र, विजय देणारी आणि सर्व अडथळे दूर करणारी आहे.
वृत्ते तुषारसमये सितपञ्चदश्यां प्रातर्वसन्तसमये समुपस्थिते च
हिवाळा संपल्यावर, पौर्णिमेच्या सकाळी, वसंत ऋतू सुरू होत असताना—
आन्दोलकविधिवर्णनम् दमनेन कथं लोकैः पूज्यंते नाकनायकाः
आंदोलनाच्या प्रथेचे वर्णन: संयमामुळे लोक देवांना कसे पूजतात?
दोलांदोलनमाहात्म्यं रथयात्रामहोत्सवम्
डोलीवर झुलण्याचे महत्त्व आणि रथयात्रेचा मोठा उत्सव—
यदेतद्भवता पृष्टं तच्छृणुष्व वदामि ते ।। ३४ पुरा सुराणामावासे मंदरे चारुकंदरे
तू जे विचारलेस, ते ऐक; मी तुला सांगतो: पूर्वी देवांचे निवासस्थान असलेल्या सुंदर मंदार पर्वतावर—
तस्य गंधमनाघ्रेयमाघ्राय सुरयोषितः
तेथे देवांगना अशा सुवासाचा अनुभव घेतात, जो याआधी कधीच नव्हता—
ऋषयो नियमांस्त्यक्त्वा प्राद्रवंत गृहान्प्रति ।। न वेदाध्ययने ध्याने रतिस्तेषां बभूव ह
ऋषींनी आपले नियम सोडून घरी धाव घेतली; त्यांना वेदाध्ययनात किंवा ध्यानात आता गोडी उरली नाही.
अपराधाद्विघटितं यद्बभूव प्रिये परम्
एका चुकीमुळे मोठा गोंधळ निर्माण झाला, प्रिय.
गंधेनाकुलितं लोकं दृष्ट्वा ब्रह्मा तमब्रवीत्
त्या सुवासामुळे लोक अस्वस्थ झालेले पाहून ब्रह्मा त्याला म्हणाला—
ब्रह्मोवाच जातस्त्वं लोकदमनान्नूनं दमनको मया
ब्रह्मा म्हणाला: तू जगाला संयमात ठेवणाऱ्यांमध्ये जन्मलास, म्हणून मी तुला दमनाक असे नाव देतो.
यत्संतस्त्वनुमन्यंते सर्वा तिशयवर्जितम् 4.133.
जे काही सज्जन मान्य करतात, ते सगळे अतिरेकापासून मुक्त असावे.
एकस्याप्यपकारं यः करोति स नराधमः
जो एखाद्या व्यक्तीलाही त्रास देतो, तो सर्वात नीच मनुष्य आहे.
दृष्टार्थबाधकं कर्म न कर्तव्यं कथंचन
ज्यामुळे स्पष्टपणे इतरांचे नुकसान होते, असे कधीच करु नये.
ततः स्वयं प्रभजति दैवे पित्र्ये च कर्मणि
मग तो स्वतःच देवासाठी आणि पितरांसाठी कर्म करण्यात गुंततो.
स्वभाव एष मे ब्रह्मंस्त्वया सृष्टः पुरा विभो
हे माझे स्वभावधर्म आहे, हे ब्रह्मन्, जो तू पूर्वी निर्माण केलास, प्रभो.
या यस्य जंतोः प्रकृतिः शुभा वा यदि वेतरा
प्रत्येक जिवाचा स्वभाव जसा असेल—तो चांगला असो वा वेगळा—
तत्स्वभावप्रवृत्तस्य यदि शापस्त्वया मम ।। प्रदत्तः किं करोम्येतन्न कृत्यमपराध्यति ।ऽ
त्या स्वभावामुळेच जर तू मला शाप दिला असेल, तर मी काय करू? जे आपल्याकडून घडत नाही, त्यात काहीही चुकीचे नसते.
युक्तियुक्तं वचः श्रुत्वा दमनेन समी रितम्
ही योग्य कारणे ऐकून दमनाक शांत झाला.
वसंते सहकारोत्थमंजरीपिंजरे जने
वसंत ऋतूत, जेव्हा आंब्याच्या झाडांना नव्या मंजिऱ्यांनी शोभा येते, तेव्हा लोकांमध्ये—
तस्मिन्काले सुरेशानां शिरांस्याक्रम्य लीलया
त्या वेळी, देवतांच्या राजांच्या डोक्यावर सहजतेने पाऊल ठेवून,
ये त्वामारोपयिष्यंति दानमानपुरस्सराः 4.133.
जे लोक तुला दान आणि सन्मानासह प्रतिष्ठित करतील,
सर्वदैव शिवस्येष्टा पुण्या पापभयापहा
ते नेहमीच शंकराला प्रिय राहतील, पुण्यवान होतील आणि पापाचा भय त्यांना राहणार नाही.
एवमुक्त्वा ययौ ब्रह्मा दमनो मंदरे गिरौ
असं म्हणून ब्रह्मा, दमन करणारा, मंदार पर्वतावर गेला.
दिव्ये गिरौ गिरिसु तादयिताधिवासे रत्नांशुकच्छुरितकाञ्चनभूमिभागे
त्या दिव्य पर्वतावर, रत्न, रेशीम आणि सोन्याच्या जमिनीने सजलेल्या निवासात,
प्रवृत्तनरनारीकं पञ्चमोच्चारसुन्दरम्
जिथे पुरुष आणि स्त्रिया एकत्र जमले होते, आणि सुंदर पंचम स्वराने गूंजत होते,