ताम्रपात्र्यां सबीजानि सरलान्यधिवासयेत्
तांब्याच्या पात्रात बिया आणि सरळ राळ ठेवाव्यात.
इन्द्रादिलोकपालेभ्यो भूतेभ्यो मंत्रविद्गुरुः
मंत्र जाणणाऱ्या गुरुंनी इंद्र व इतर लोकपाल आणि भूतांना आमंत्रित करावे.
ग्रहयज्ञविधानेन शांतिकर्म समारभेत् 4.128.
ग्रहयज्ञाच्या विधीप्रमाणे शांतीचे कर्म सुरू करावे.
चतुरोऽष्टौ यथाशक्त्या वासोभिरभिपूजयेत्
स्वतःच्या सामर्थ्यानुसार चार किंवा आठ वस्त्रांनी पूजा करावी.
मातरं स्थापयित्वाग्रे पूजयेत्कुसुमाक्षतैः
आईला समोर बसवून फुलांनी आणि अक्षतांनी पूजा करावी.
होमादौ जातकर्मादि गोदानं यावदेव तु
होमाच्या आरंभीपासून जावईकार्यापर्यंत, म्हणजे गायीचे दान होईपर्यंतचे सर्व विधी करावेत.
जातकं नामकरणमन्नप्राशनमेव च
जन्मसंस्कार, नावकरण आणि अन्नप्राशन हे विधी करावेत.
जातरूपक्षुरेणात्र चूडाकार्या यथाक्रमम्
येथे सुवर्णाच्या उस्तऱ्याने चूडाकर्म योग्य क्रमाने करावे.
यजमानस्ततः स्नातः शुक्लांबरधरः शुचिः
यानंतर यजमान स्नान करून, पांढरे वस्त्र घालून, शुद्ध होतो.
ये शाखिनः शिखरिणां शिरसा विभूषा ये नन्दनादिषु वनेषु कृतप्रतिष्ठाः
ज्यांच्या शिखरांना अलंकार आहेत, जे नंदन वगैरे वनांत प्रतिष्ठित आहेत, अशी झाडे,
एतैर्द्विजैर्विधिवरप्रहुतो हुताशः पश्यत्यसावहिमदीधितिरंबरस्थः
या द्विजांनी विधिपूर्वक बोलावल्यावर, अग्निदेव आकाशातील शीतल चंद्रकिरणांसारखे प्रकट होतात.
इत्येवमुक्त्वा तं वृक्षं लालयित्वा पुनःपुनः
असे म्हणून, त्या झाडावर वारंवार प्रेमाने हात फिरवावा.
अङ्गादङ्गात्संभवसि हृदयादभिजायसे 4.128.
तू अंगाच्या अंगातून जन्म घेतोस, आणि हृदयातून प्रकट होतोस.
ब्राह्मणानां ततो देया दक्षिणा हृष्टमानसैः
नंतर ब्राह्मणांना आनंदाने दक्षिणा द्यावी.
दीनानाथजनानां च भोजनं चानिवारितम्
गरिब, असहाय आणि गरजूंना अन्न देण्यास कधीही मनाई करू नये.
ज्ञातिबन्धुजनैः सार्द्धं स्वयं भुञ्जीत कामतः
आपल्या नातेवाईक आणि कुटुंबीयांसोबत, मनाप्रमाणे जेवण घ्यावे.
य एवं कुरुते पार्थ वृक्षाणां महदुत्सवम्
अर्जुन, जो कोणी झाडांसाठी असा मोठा उत्सव करतो—
पुत्रैर्विना शुभगतिर्न भवेन्नराणां दुष्पुत्रकैरिति तथोभयलोकनाशः
माणसांना मुलांशिवाय शुभ मार्ग मिळत नाही; वाईट मुलांमुळे दोन्ही लोकांचा नाश होतो.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे वृक्षोद्यापनविधिवर्णनं नामाष्टाविंशत्युत्तरशततमोऽ ध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तर पर्वातील श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'वृक्षोद्यापन विधीचे वर्णन' हा एकशे अठ्ठावीसवा अध्याय येथे संपला.
देवपूजाविधिवर्णनम् तेषां मृतेऽथ परमार्थमये शरीरे लोके परिभ्रमति कीर्तिमयं शरीरम्
देवपूजेची पद्धत सांगितली आहे. त्यांच्या परम अर्थाने भरलेल्या शरीराचा अंत झाल्यावर, त्यांच्या कीर्तीचे रूप या जगात फिरते.
यः कारयेद्द्वारसिताभ्रगौरमुत्तुंगसौधधवलायतनं सुराणाम्
जो कोणी देवांसाठी पांढऱ्या दगडाचे, उंच घुमट असलेले, शुभ्र मंदिर बांधतो—
ये कारयंति सुरसद्मसु देवतानामर्चाः सुवर्णरजतायसशैलताम्राः
जे लोक देवळात देवतांच्या सुवर्ण, रौप्य, लोखंड, दगड किंवा तांब्याच्या मूर्ती तयार करतात—
ये मेरुमौलिसुरसंघकृताभिषेकाः पञ्चामृतैः सुरवरानभिषेचयंति
जे लोक मेरू पर्वतासारख्या मुकुटधारी श्रेष्ठ देवतांना, देवांच्या प्रमाणेच पंचामृताने अभिषेक करतात—
ये शैलराजमलयोद्भवचंदनेन सत्कुंकुमेन च सुराननुलेपयंति
जे लोक मलयगिरीवरून आलेल्या चंदनाने आणि शुद्ध केशराने देवांच्या मुखाला लेप लावतात—
गंधाढ्यजातिकमलोत्पलदिव्यपुष्पैर्देवान्नवैरनुदिनं ननु येऽर्चयंति
जे लोक दररोज देवांची सुवासिक जाई, कमळ, नीलकमळ, दिव्य फुले आणि नवे नैवेद्य अर्पण करून पूजा करतात—
आमोदिभिर्हिमतुरुष्कसुगन्धधूपैर्ये मानवाः सुरवरानपि धूपयंति
जे पुरुष थंड आणि सुगंधी धूप देवांना अर्पण करतात—
दोधूयते कनकदंडविराजितैश्च सच्चामरैर्धवलकुण्डलसुन्दरीभिः
सोन्याच्या दांड्यांनी शोभिवंत झालेल्या शुभ्र चामरांनी, तेजस्वी कुंडले घातलेल्या सुंदर स्त्रिया देवांना वारा घालतात.
देदीप्यते दिनकरोज्ज्वलपद्मरागरत्नप्रभाच्छुरितहेममये विमाने
सूर्याच्या तेजाने आणि कमळरंगाच्या रत्नांच्या प्रकाशाने न्हालेल्या सुवर्णमय महालात तेज पसरते.
यो जागरं सुरवराभिमतो ददाति चैत्रोत्सवादिदिवसेष्वपि तूर्यनादैः 4.129.
जो कोणी देवांना प्रिय असणारे जागरण, सणाच्या दिवशीही, वाद्यांच्या गजरात करतो—
कुर्वति ये सदुपलेनधातुरागसंमार्जनं सुरवरायतनेऽनुरक्ताः
जे लोक भक्तीभावाने शुद्ध माती आणि गेरूने देवमंदिर स्वच्छ करतात—