अपि नः स कुले जातो यस्तडागं करिष्यति
आपल्या कुळात असा कोणी जन्मावा की जो असा तलाव बांधील.
कुलानि तारयेत्सप्त यत्र गौर्वितृषी भवेत् 4.127.
जिथे तहानलेली गाय तृप्त होते, तिथे तो सात पिढ्या तारतो.
मासं चेतागृहे कोटिक्षणध्वंसिधनस्य हि
जर पाण्याच्या घरात महिना राहिल्यास, कोटी क्षणात धनाचा नाश होतो.
चतुर्थकं फलं प्राप्तं कारितेऽस्मिंश्चतुष्टये
या चार गोष्टी केल्यावर चौथ्या भागाचे फळ मिळते.
तथा स्वादेन च जलं कर्तुः सर्वं शुभाशुभम्
तसेच, त्या पाण्याचा आस्वाद घेतल्याने, करणाऱ्याचे सर्व शुभ-अशुभ फळ मिळते.
धन्यस्य पांथाः संप्राप्य तडागं वृक्षमंडितम्
धन्य प्रवासी, जेव्हा झाडांनी सजलेल्या तलावाजवळ पोहोचतात,
मारुतोद्भूतवीच्यग्रैः करैः कमलमंडितम्
वाऱ्याने उठलेल्या लाटांनी आणि सूर्यकिरणांनी कमळांनी सजलेले,
सामान्यं सर्वभूतेभ्यो येन भूमिगतं जलम्
ज्याने जमिनीतील पाणी सर्व जीवांसाठी समान केले,
मूर्तं स्वभावतः सिद्धमिष्टं मन्त्रप्रदर्शितम्
ते पाणी स्वभावतः प्रकट, सिद्ध आणि इच्छेनुसार मंत्राने दर्शविलेले असते.
उन्नता वाथ निम्ना वा कीर्तिर्येन प्रकाशिता
उंच असो वा खोल, ज्याची कीर्ती त्याने प्रकट केली.
त्रितयं निघ्नतां नेयं त्रितयं चोन्नतिं पराम्
तीन गोष्टी नष्ट कराव्यात आणि तीन गोष्टींना सर्वोच्च स्थान द्यावं.
यः कारयति लोकेऽस्मिन्कीर्तिस्तस्यामला भवेत् 4.127.
जो कोणी हे या जगात घडवतो, त्याची कीर्ती निर्मळ होते.
उपेतानामपि दिवं स निबन्धविधायिनाम्
ज्यांनी असे नियम केले, ते गेलेले लोकही स्वर्गाला पोहोचतात.
तावत्स्वर्गे स रमते यावत्कीर्तिरनश्वरा
त्याची कीर्ती जिवंत असेपर्यंत तो स्वर्गात आनंदाने राहतो.
हंसास्यक्षिप्तनील्यग्रं पद्मिनीखण्डमण्डितम्
राजहंसांच्या चोचीतून पडलेले निळसर टोक असलेली, कमळाच्या तुकड्यांनी सजलेली ती जागा आहे.
घटैरञ्जलिभिर्वक्त्रैर्यस्य वाटीपुटैर्जलम्
ज्याच्या तळ्यातून घागरींनी, ओंजळीने, तोंडाने किंवा हाताच्या कपात पाणी घेतलं जातं,
तडागं नगरोपांते धन्यस्य किल जायते
शहराच्या कडेला असा तळा भाग्यवान माणसामुळे निर्माण होतो.
येषां देवकुलं तत्तु निष्पद्येत सरस्तटे
ज्यांच्या साठी तळ्याच्या काठी देवालय उभारलं जातं,
न भवंतीष्टिका यावद्द्रोणी वा भूमिसन्निभा
जिथे जमिनीएवढी एक वीट किंवा पाण्याची डबकीही नाही, तिथपर्यंत,
भोग्यस्थाने कृतः कूपः सुस्वादुसलिलस्तथा
जिथे लोक आनंद घेतात, तिथे गोड पाण्याचा विहीर बांधलेला असतो.
यस्य स्वादुजलं कूपे पिबंति सततं जनाः
ज्याच्या विहिरीतून लोक नेहमी गोड पाणी पितात,
यः प्रासादान्रचयति शुभान्देवतानां तडागे कीर्तिस्तस्य भ्रमति विपुला वंशमार्गानुयाता 4.127.
जो देवांसाठी तळ्यात सुंदर मंदिरे बांधतो, त्याची कीर्ती मोठ्या प्रमाणात पिढ्यानपिढ्या पसरते.
तेषां तडागानि बहूदकानि कूपाश्च यूपाश्च प्रतिश्रयाश्च
त्यांचे तळे, भरपूर पाणी असलेले, त्यांच्या विहिरी, यूप, आणि विश्रांतीसाठी जागा—
वृक्षोद्यापनविधिवर्णनम् उद्यापनविधिं चैव सरहस्यं समासतः
आता वृक्षारोपण विधीचे आणि त्यातील गुपिताचे थोडक्यात वर्णन सांगतो.
पत्रैः पुष्पैः फलैर्मूलैः कुर्वंति पितृतर्पणम्
पानं, फुलं, फळं आणि मुळांनी ते पितरांना तर्पण करतात.
बहुभिर्मृतकिञ्जातैः पुत्रैर्धर्मार्थवर्जितैः
मृत्यूनंतर जन्मलेले, धर्म आणि संपत्ती नसलेले अनेक पुत्र,
प्राणिनः प्रीणयंति स्म च्छायावल्कलपल्लवैः
छाया, साल आणि कोवळ्या पालवीने सजीवांना आनंद मिळतो.
पुष्पपत्रफलच्छायामूलवल्कलदारुभिः
फुलं, पानं, फळं, सावली, मुळे, साल आणि लाकूड यांमुळेही.
पुत्राः संवत्सरस्यांते श्राद्धं कुर्वंति वा न वा
वर्षाच्या शेवटी मुलं श्राद्ध करतात किंवा नाहीत, असं होऊ शकतं.
न तत्करोत्यग्निहोत्रं सुखं यद्योषितः सुतः
पत्नीपासून जन्मलेला मुलगा जर अग्निहोत्र करत नसेल, तर त्याच्यातून सुख मिळत नाही.