इति सर्वं समुत्सृज्य धृत्वा सर्वेशमच्युतम्
शेजारी, डोक्यावर, हृदयात, हातांनी आणि डोळ्यांनी,
दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु शेते वै प्राक्छिरास्तथा
या सर्वांचा त्याग करून, अच्युत सर्वेश्वराला धरून,
विष्णुं जिष्णुं हृषीकेशं केशवं मधुसूदनम्
विष्णू, जिंकणारा, हृषीकेश, केशव, मधुसूदन.
वाराहं यज्ञपुरुषं पुंडरीकाक्षमच्युतम् 4.126.
वाराह, यज्ञपुरुष, पुंडरीकाक्ष, अच्युत.
पद्मनाभमजं श्रीशं दामोदरमधोक्षजम्
पद्मनाभ, अज, श्रीश, दामोदर, मधोक्षज.
चक्रिणं गदिनं शांतं शंखिनं गरुडध्वजम्
चक्रधारी, गदाधारी, शांत, शंखधारी, गरुडध्वज.
अहमस्मि जगन्नाथ मयि वासं कुरु द्रुतम्
मी जगन्नाथ आहे; लवकर माझ्यात वास कर.
अयं विष्णुरयं शौरिरयं कृष्णः पुरो मम
हा विष्णू, हा शौरि, हा कृष्ण माझ्यासमोर आहे.
एष पश्यतु मामीशः पश्याम्यहमधोक्षजम्
हा ईश्वर मला पाहो; मी मधोक्षज पाहतो.
आसीत सुखदुःखेषु समो मित्राहितेषु च
सुखदुःखात आणि मित्र-शत्रूंमध्ये तो समभावाने राहो.
यथायथा भवेत्कामस्तथा तन्नामकीर्तयेत्
जशी इच्छा मनात येईल, तशी त्याची नावे घ्यावी.
प्रसन्ननेत्रभ्रूचक्रशंखचक्रगदाधरम्
प्रसन्न डोळे, भुवया, आणि शंख, चक्र, गदा हातात असलेला.
पीतांबरधरं कृष्णं चारुकेयूरधारिणम्
पिवळे वस्त्र घातलेला कृष्ण, सुंदर केयूर घातलेला.
यादृशे वा मनः स्थैर्यं रूपे बध्नाति चक्रिणः 4.126.
ज्या रूपात मन स्थिर होते, त्याच रूपात चक्रधारीवर मन लावावे.
इत्थं जपन्स्मरन्नित्यं स्वरूपं परमात्मनः
अशा प्रकारे, नेहमी जप करत आणि परमात्म्याचे खरे रूप आठवत राहावे.
सर्वपातकयुक्तोऽपि पुरुषः पुरुषर्षभ
सर्व पापांनी ग्रस्त असला तरी, हे श्रेष्ठ पुरुषा,
यथाग्निस्तृण जातानि दहत्यनिलसंगतः
जसा वारा मिळाल्यावर आग वाढते आणि गवत जळते,
जराव्याधिविहीनानां किमुत व्याधिदोषिणाम्
मग ज्या लोकांना वार्धक्य किंवा आजार नाही, किंवा जे आजाराने त्रस्त आहेत, त्यांचे काय?
अत्यंतवयसा दग्धो व्याधिना चोपपीडितः
अत्यंत वार्धक्याने जळलेला आणि आजाराने पीडित,
किमप्यन्योप्युपायोऽस्ति न वानशनकर्मणि
कर्म नष्ट करण्यासाठी दुसरा काही उपाय आहे का, की नाही?
त्वयोक्तं भगवन्ध्यानं तद्ब्रूहि मम तत्त्वतः
हे प्रभो, आपण ध्यानाचे स्वरूप सांगितले आहे; कृपया त्याचे खरे स्वरूप मला स्पष्टपणे सांगा.
चित्तस्यालं वनीभूतो विष्णुरेवात्र कारणम्
मन पूर्णपणे शांत झाले की, येथे फक्त विष्णूच कारण म्हणून उरतो.
तिष्ठन्भुञ्जन्स्वपन्गच्छंस्तथा धावन्नितस्ततः
कोणी उभा असो, खात असो, झोपत असो, कुठेही जात असो किंवा धावत असो—
यं यञ्चापि स्मरन्भावं त्यजन्यन्ते कलेवरम् 4.126.
शेवटी शरीर सोडताना जो कोणता भाव आठवतो, तोच मिळतो.
तस्मात्प्रधानमंत्रोक्तं वासुदेवस्य चिन्तनम्
म्हणून, मंत्रात सांगितल्याप्रमाणे वासुदेवाचे चिंतन हेच मुख्य आहे.
पुरा मे कथितं पार्थ मार्कंडेयेन धीमता
हे पार्था, हे मला पूर्वी बुद्धिमान मार्कंडेय यांनी सांगितले होते.
राज्योपभोगशयनासनवाहनेषु स्त्रीगंधमाल्यमणिवस्त्रविभूषणेषु
राज्याचा उपभोग, झोपण्याची जागा, आसन, वाहन, स्त्रियांचा सुगंध, फुले, दागिने, वस्त्रे आणि अलंकार यांमध्ये—
संछेदनैर्दहनताडनपीडनैश्च गात्रप्रहारदमनैर्विनिकर्तनैश्च
कापणे, जाळणे, मारणे, त्रास देणे, अंगावर आघात करणे, वश करणे आणि छाटणे—
सूत्रार्थमार्गणमहाव्रतभावनाभिर्बंधप्रमोक्षगतिरागतिहेतु चिन्ता
शास्त्राचा अर्थ शोधणे, मोठ्या व्रतांचे पालन, बंधन-मोक्ष याचा विचार, येणे-जाण्याची कारणे मनाशी लावून ठेवणे—
यस्येन्द्रियाणि विषयैर्न विवर्जितानि सङ्कल्पनात्मज विकल्पविकारयोगैः
ज्याची इंद्रिये विषयांपासून दूर नाहीत, आणि कल्पना, विकल्प यांच्या परिणामामुळे ती गुंतलेली आहेत—