आगच्छत्वर्चयिष्यामि भवंतमिति वाचये 3.2.29.
'ये, मी तुझी पूजा करीन,' असे तिने मोठ्याने सांगितले.
मात्रा निर्भर्त्सितेयंतं कालं कुत्र स्थिता शुभे
आईने रागावल्यावर, तिला वाटले, 'शुभे, या वेळेला मी कुठे जाऊ?'
कलौ प्रत्यक्ष फलदः सर्वदा क्रियते नरैः
कलियुगात माणसांच्या कर्मांना लगेचच फळ मिळते.
देशमायातु जनकः स्वामी च मम कामना
माझ्या इच्छेनुसार माझे वडील आणि स्वामी या देशात यावेत.
शीलपालस्य गुप्तस्य गेहे प्राप्ता धनार्थिनी
धनाची इच्छा असलेली ती स्त्री शीलपाल या रक्षकाच्या घरी आली.
इति श्रुत्वा शीलपालः पंचनिष्कं धनं ददौ
हे ऐकून शीलपालाने पाच निष्क धन दिले.
इत्युक्त्वा सोऽनृणो भूत्वा गयाश्राद्धाय संययौ
असे म्हणून आणि कर्जमुक्त होऊन तो गया येथे श्राद्ध करण्यासाठी गेला.
लीलावती सह तया भक्त्याकार्षीत्प्रपूजनम्
लीलावतीने तिच्यासोबत भक्तीने पूजा केली.
नर्मदातीरनगरे नृपः सुष्वाप मंदिरे उवाच विप्ररूपेण बोधयञ्छ्लक्ष्णया गिरा
नर्मदा काठीच्या नगरात राजा आपल्या महालात झोपला होता; तेव्हा ब्राह्मणाच्या रूपात कोणी तरी आला आणि गोड शब्दांनी त्याला जागं केलं.
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र तौ साधू परिमोचय
उठा, उठा राजेंद्र! त्या दोघांना सोडून द्या, ते सद्गुणी आहेत.
इत्येवं भूपतिश्चैव विप्ररूपेण बोधितः 3.2.29.
अशा प्रकारे ब्राह्मणाच्या रूपात राजाला जागं केलं गेलं.
विस्मितः सहसोत्थाय दध्यौ ब्रह्म सनातनम्
आश्चर्यचकित होऊन तो पटकन उठला आणि सनातन ब्रह्माचा विचार करू लागला.
महामन्त्री च भूपालं प्राह सत्येन भो द्विज अतस्तौ हि समानीय संपृच्छ विधिवन्नृप
मुख्य मंत्री म्हणाला, 'हे ब्राह्मण, त्या दोघांना इथे आणा आणि नीट विचारपूस करा, राजन.'
आनीय साधुं पप्रच्छ सत्यमालंब्य भूपतिः
त्या सद्गुणी माणसाला आणून, राजाने सत्यावर आधार ठेवून त्याला विचारले.
वाणिज्यार्थं महाराज वाणिज्यं जीविकावयोः
राजन, आम्ही दोघेही व्यापार करून आपली उपजीविका चालवतो.
मणिमुक्तादि विक्रेतुं क्रेतुं वा तव पत्तने
तुमच्या शहरात रत्न, मोती विकण्यासाठी किंवा खरेदी करण्यासाठी आलो आहोत.
प्रतिकूले विधौ को वा दशां नाप्नोति वै पुमान्
दुर्दैव आल्यावर कोणत्या माणसाला वाईट दिवस येत नाहीत?
आवां न चौरो राजेंद्र तत्त्वतस्त्वं विचारय
राजेंद्र, आम्ही चोर नाही, तुम्ही स्वतः सत्याचा विचार करा.
छेदयित्वा दृढं पाशं लोमशातिमकारयत्
मजबूत दोर तोडून त्याने लोमशाला मुक्त केले.
नगरे पूजयामास वस्त्राभूषणवाहनैः
शहरात त्याचा वस्त्र, दागिने आणि वाहनांनी सन्मान करण्यात आला.
कारागारे बहुविधं प्राप्तं दुःखमतः परम् 3.2.29.
कारागृहात अनेक प्रकारची दुःखे भोगावी लागली.
श्रुत्वा साधुवचो राजा प्राह कोशाधिकारिणम्
सज्जनाचे बोल ऐकून राजाने कोषाध्यक्षाला हाक मारली.
जामात्रा सहितः साधुर्गीतवादित्रमंगलैः
जावेसोबत त्या सज्जनाने गाणी, वाद्ये आणि मंगलकार्यांसह पूजा केली.
सत्यनारायणो देवः प्रत्यक्षफलदः कलौ
कलियुगात सत्यनारायण देव प्रत्यक्ष फळ देतो.
प्रत्युत्तरमदात्साधुः क्षिप नौकाश्च सत्वरम्
सज्जनाने उत्तर दिले, "लवकर नौका पाठवा."
भोः स्वामिन्मे धनं नास्ति लतापत्रादिपूरितम्
मालक, माझ्याकडे धन नाही; माझ्या गोदामात फक्त पाने वगैरे आहेत.
इत्युक्तस्तापसः प्राह तथास्त्विति वचः क्षणात्
असं ऐकून तपस्वी म्हणाला, "तसं होऊ दे," आणि ताबडतोब हे शब्द उच्चारले.
धनं नौकासु नास्तीति साधुश्चिंतातुरोऽभवत्
नौकांमध्ये धन नाही, हे कळल्यावर सज्जन माणूस काळजीत पडला.
वज्रपाताहत इव भृशं दुःखितमानसः
जणू काही वीज कोसळली असावी, तशी त्याची मनःस्थिती फारच दुःखी झाली.
इति मूर्छागतः साधुर्विललाप पुनःपुनः
अशा प्रकारे शुद्ध हरपून तो सज्जन पुन्हा पुन्हा रडू लागला.