पञ्चदश्यां च माघस्य पूजयित्वा पितामहम्
माघ महिन्यातल्या पंधराव्या दिवशी, पितामहाची पूजा करावी.
नवनीतमयीं धेनुं फलैर्नानाविधैर्युताम् कीर्तयेत्प्रीयतामत्र पद्मयोनिः पितामहः
—नवनीताने बनवलेली, विविध फळांनी सजवलेली गाय पितामहाच्या प्रसन्नतेसाठी स्तुती करावी.
यत्स्वर्गे यच्च पाताले यच्च मर्त्ये सुदुर्लभम्
स्वर्गात, पाताळात किंवा माणसांत जे दुर्मिळ आहे—
यानि चान्यानि दानानि दत्तानि सुबहून्यपि
—आणि इतर कितीही दानं दिली असली—
अल्पमल्पं हि यः कश्चित्प्रदद्यान्निर्द्धनोपि सन्
कोणी गरीब असला, तरी थोडं किंवा अगदी थोडं जरी दिलं—
वित्तानुसारं स्वं ज्ञात्वा वित्तवान्पार्थिवोपि वा
—आपली ऐपत ओळखून, तो श्रीमंत असो किंवा राजा असो—
भूर्हिरण्यं गृहं वासः शयनान्यासनानि च
पृथ्वी, सोने, घर, निवास, झोपायची जागा आणि बसायला आसन —
एवं दत्त्वा यथाशक्त्या भोजयित्वा द्विजानपि
अशा प्रकारे, आपल्या सामर्थ्यानुसार दान देऊन आणि ब्राह्मणांना जेवू घालून,
यत्किञ्चिन्मानसं पापं कायिकं वाचिकं तथा 4.101.
मनाने, शरीराने किंवा वाणीने केलेले जरी काही पाप असो,
उद्गीयमानो गन्धर्वैः स्तूयमानः सुरासुरैः
गंधर्व गात असताना आणि देव-दानव स्तुती करत असताना,
यद्दीयते किमपि कोटिगुणं तदाहुः स्नानं जपोनियममक्षयमेव सर्वम्
त्या वेळी जे काही दिलं जातं, त्याला कोटीपटीने फळ मिळतं असं सांगितलं आहे; स्नान, जप आणि नियम — हे सर्व अक्षय होतात.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे युगादितिथिव्रतमाहात्म्यवर्णनं नामैकाधिकशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तरपर्वात श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'युगादि तिथी व्रताचे माहात्म्य' या शंभराव्या एकविसाव्या अध्यायाचे वर्णन येथे संपले.
वटसावित्रीव्रतवर्णनम् तत्सावित्रीव्रतं ब्रूहि ममोपरि दयां कुरु
वटसावित्री व्रताचे वर्णन ती सावित्री व्रताची कथा मला सांग, माझ्यावर कृपा कर.
यथा चीर्णं व्रतवरं सावित्र्या राजकन्यया
राजकन्या सावित्रीने ते श्रेष्ठ व्रत कसे पाळले होते,
आसीन्मद्रेषु धर्मात्मा सर्वभूतहिते रतः
मद्र देशात एक धर्मात्मा राजा होता, जो सर्व जीवांच्या कल्याणात रमणारा होता.
क्षमावांश्च क्षितिपतिः सत्यवांश्च जितेन्द्रियः
तो राजा क्षमाशील, सत्यवचन आणि इंद्रियांवर विजय मिळवणारा होता.
सावित्रीव्रतसिद्धं तत्सर्वकामप्रदायकम्
सावित्रीने सिद्ध केलेले ते व्रत सर्व इच्छांची पूर्तता करणारे आहे.
भूर्भुवःस्वरितीत्येषा साक्षान्मूर्तिमती स्थिता
ही 'भूः, भुवः, स्वः' अशी त्रिवर्णी येथे प्रत्यक्ष मूर्त स्वरूपात आहे.
उवाच दुहिता ह्येका तव राजन्भविष्यति
ती म्हणाली, 'राजा, तुझ्या घरी एकच कन्या होईल.'
कालेन सा तथा राजन्दुहिता देवरूपिणी
काळानुसार, राजा, ती कन्या देवतेसारखी रूपवान झाली.
सावित्रीत्येव नामास्याश्चक्रुर्विप्रास्तथा पिता सावित्री सुकुमाराङ्गी यौवनस्था बभूव ह
ब्राह्मणांनी आणि तिच्या वडिलांनी तिचे नाव सावित्री ठेवले; सावित्री कोमल अंगांची आणि तारुण्यात पदार्पण करणारी होती.
तां सुमध्यां पृथुश्रोणीं प्रतिमां काञ्चनीमिव 4.102.
ती सडपातळ कंबर आणि भरघोस नितंब असलेली, जणू सोन्याच्या मूर्तीप्रमाणे भासत होती.
सा तु पद्मपलाशाक्षी प्रज्वलंतीव तेजसा
ती कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या डोळ्यांची, तेजाने उजळणारी होती.
अथोपोष्य शिरःस्नाता देवतामभिगम्य सा
नंतर उपवास करून, डोके धुऊन, तिने देवतेची पूजा केली.
तेभ्यः सुमनसः शेषाः प्रतिगृह्य नृपात्मजा
त्यांच्याकडून उरलेली फुले राजकन्येने घेतली.
सोभिवाद्य पितुः पादौ शेषान्पूर्वं निवेद्य च
तिने वडिलांना आदराने नमस्कार करून आधी उरलेली फुले त्यांना दिली.
तां दृष्ट्वा यौवनं प्राप्तां स्वच्छां तां देवरूपिणीम्
ती तरुण वयात आलेली, निर्मळ आणि देवतेसारखी दिसत होती, हे पाहून
युक्तः प्रदानकालोऽस्यास्तेन कश्चिद्वृणोत्विमाम्
आता हिच्या विवाहाचा योग्य काळ आला आहे; कुणीतरी तिला निवडावे.
देवादीनां यथा वाच्यो न लब्धेयं तथा कुरु
देवतांसारख्या इतरांसमोर जसे सांगायचे तसे, जर ती मिळाली नाही तर तसेच कर.
पितुर्गृहे तु या कन्या रजः पश्यत्यसंस्कृता
वडिलांच्या घरी जी कन्या रजस्वला होते पण अजून विधी झालेला नसतो,