जप्तव्यष्टोत्तरशतं जुहुयात्तद्दशांशकम्
एकशे आठ वेळा जप करावा आणि त्याच्या दहावा भाग यज्ञात अर्पण करावा.
षडध्यायीं सत्यमुख्यां तत्पश्चात्तत्प्रसादकम्
त्यानंतर सत्यावर आधारित सहा अध्याय वाचावे, जे त्याच्या कृपेची प्राप्ती करतात.
आचार्यायादिभागं च द्वितीयं स्वकुलाय सः
पहिला भाग गुरु आणि इतरांसाठी, दुसरा भाग आपल्या कुटुंबासाठी असावा.
विप्रेभ्यो भोजनं दद्यात्स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः
ब्राह्मणांना जेवण द्यावे आणि नंतर स्वतः संयमाने जेवावे.
कारयेद्यदि भक्त्या च श्रद्धया च समन्वितः
जर कोणी श्रद्धा आणि भक्तीने हे करत असेल,
इह जन्मकृतं कर्म परजन्मनि पद्यते
या जन्मातील कर्म पुढील जन्मात फळ देते.
सत्यनारायण व्रतमिह सर्वान्कामान्ददाति हि
सत्यनारायण व्रत सर्व इच्छा पूर्ण करते.
इत्युक्त्ंवाऽतर्दधे देवो नारदः स्वर्गतिं ययौ
असे सांगून देव अदृश्य झाला; नारद स्वर्गात गेला.
इतिहासमिमं वक्ष्ये संवादं हरिविप्रयोः
आता मी हरि आणि ब्राह्मण यांचा संवाद, ही कथा सांगतो.
काशीपुरीति विख्याता तत्रासीद्ब्राह्मणो वरः
काशीपुर नावाने प्रसिद्ध असलेल्या नगरीत एक उत्तम ब्राह्मण होता.
शतानंद इति ख्यातो विष्णुव्रतपरायणः
तो शतानंद नावाने ओळखला जात होता आणि विष्णूव्रताचा भक्त होता.
विनीतस्यातिशांतस्य स बभूवाक्षिगोचरः क्व यासीति द्विजश्रेष्ठ वृत्तिः कामेन कथ्यताम्
तो नम्र आणि अत्यंत शांत होता, आणि समोर दिसला. 'ब्राह्मणश्रेष्ठा, कुठे जात आहात? तुमची उपजिविका सांगावी, इच्छेने.'
याचितुं धनिनां द्वारि व्रजामि धनमुत्तमम्
मी धनिकांच्या दारात उत्तम धन मागण्यासाठी जात आहे.
तद्वारक उपायोयं विशेषेण कलौ किल
कलियुगात धन मिळवण्याचा हा खास उपाय आहे.
ममोपदेशतो विप्र सत्यनारायणं भज चरणं शरणं याहि मोक्षदं पद्मलोचनम्
ब्राह्मण, माझ्या सांगण्यावरून सत्यनारायणाची पूजा कर. कमळदृष्टी परमेश्वराच्या पायांमध्ये शरण जा, तो मोक्ष देणारा आहे.
एवं संबोधितो विप्रो हरिणा करुणात्मना
हरि या करुणामयाने सांगितल्यावर ब्राह्मणाला ज्ञान मिळाले.
इदानीं विप्ररूपेण तव प्रत्यक्षमागतः
आता ब्राह्मणाच्या रूपात मी तुझ्यासमोर आलो आहे.
दुःखोदधिनिमग्नानां तरणिश्चरणौ हरेः 3.2.25.
दुःखाच्या समुद्रात बुडालेल्यांसाठी हरिचे चरण हे पार जाण्याचे साधन आहेत.
आहृत्य पूजासंभारान्हिताय जगतां द्विज
पूजेसाठी लागणारी सगळी सामग्री गोळा करून, जगाच्या कल्याणासाठी, हे द्विजा,
इति ब्रुवंतं विप्रोसौ ददर्श पुरुषोत्तमम्
असं म्हणत असताना त्या ऋषीने परम पुरुषाचं दर्शन केलं,
पीतांबरं नवांभोजलोचनं स्मितपूर्वकम्
पिवळ्या वस्त्रात, ताज्या कमळासारख्या डोळ्यांनी आणि मंद हास्याने शोभणारा,
निशम्य पुलकांगोसौ प्रेमपूर्णसुलोचनः
हे ऐकून, त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले, डोळे प्रेमाने भरून आले,
प्रणमामि जगन्नाथ जगत्कारणकारकम्
मी जगाचा स्वामी, साऱ्या सृष्टीचा कारण असलेल्या प्रभूला वंदन करतो,
अव्यक्तं व्यक्ततां यातं तापत्रयविमोचनम्
जो अदृश्य असूनही प्रकट झाला, आणि तीन प्रकारच्या दुःखातून मुक्त करणारा आहे,
नमः सत्य नारायणायास्य कर्त्रे नमः शुद्धसत्त्वाय विश्वस्य भर्त्रे
खऱ्या नारायणाला, या सृष्टीच्या कर्त्याला नमस्कार; शुद्ध मनाच्या, विश्वाचे पालन करणाऱ्या त्या प्रभूला नमस्कार,
धन्योस्म्यद्य कृती धन्यो भवोद्य सफलो मम
आज मी धन्य झालो, पुण्यवान झालो, आज माझं जीवन सार्थक झालं,
दिष्टं किं वर्णयाम्याहो न जाने कस्य वा फलम्
हे सगळं नशिबाने घडलं — मी काय वर्णन करू? हे कुणाच्या पुण्याचं फळ आहे, ते मला माहीत नाही,
पूजनं च प्रकर्तव्यं लोकनाथ रमापते ।। 3.2.25.
लोकांचे स्वामी, लक्ष्मीपती यांची पूजा करायलाच हवी,
हरिस्तमाह मधुरं सस्मितं विश्वमोहनः
हरिने त्याला गोड हसत, साऱ्या विश्वाला मोहून टाकणाऱ्या स्वरात सांगितलं,
अनायासेन लब्धेन श्रद्धामात्रेण मां यज
जे सहज मिळेल, आणि केवळ श्रद्धेने, माझी पूजा करावी,