यथैतद्वदतार्तेन भवता परिदेवितम्
तू जसा दुःखाने भरून अशा प्रकारे रडला आहेस—
पापमत्र कृतं प्रेत्य भद्र तापाय जायते 4.82.
इथे केलं गेलेलं पाप, सज्जना, मृत्यूनंतर दुःखाचं कारण होतं.
सीरभद्रं समाश्वास्य ययावित्थं महामुनिः
सीरभद्राला धीर करून, तो महर्षी जसा आला तसाच निघून गेला.
उपवासप्रभावश्च कथितस्ते नरोत्तम
हे उत्तम पुरुषा, मी तुला उपवासाची महती सांगितली आहे.
तस्मान्नरेण पुण्याय यतितव्यं न पातकम्
म्हणून माणसाने नेहमी पुण्य मिळवण्यासाठी प्रयत्न करावा, पापासाठी नाही.
पुरुषैर्भुज्यते शश्वत्तं मोक्षं वद सत्तम
हे श्रेष्ठा, जी मुक्ती पुरुषांना कायम मिळते, ती तू मला सांग.
जया सा द्वादशी शस्ता नृणां सुकृतकर्मणाम्
ज्या लोकांनी चांगली कर्मे केली आहेत, त्यांच्यासाठी द्वादशी जयादिवस शुभ आहे.
फाल्गुनामलपक्षस्य एकादश्यामुपोषितः
फाल्गुन महिन्याच्या शुद्ध पक्षातील एकादशीला जो उपवास करतो—
एकादश्यां समुत्तिष्ठन्विष्णोर्नामानुकीर्तयन्
एकादशीच्या दिवशी उठून, विष्णूची नावे म्हणतो—
कामं क्रोधं च लोभं च मदं मोहं च वर्जयेत् ४८- एवं भावितचित्तेन प्राणिनां हितमिच्छता
जो इच्छा, राग, लोभ, गर्व आणि मोह सोडतो, आणि मनाने सर्व जीवांच्या कल्याणाचा विचार करतो—
नमो नारायणायेति वक्तव्यं स्वपता निशि 4.82.
रात्री झोपताना 'नमो नारायणाय' असे म्हणावे.
सौवर्णताम्रपात्राणि मृन्मयान्यपि पांडव
हे पांडवा, सोन्याची, तांब्याची आणि मातीची भांडी—
आषाढादिद्वितीयं तु पारयेच्च महामते
हे बुद्धिमान, आषाढ महिन्यापासून दुसऱ्या दिवशी नदी ओलांडावी.
कार्त्तिकादिषु मासेषु माघांतेषु तथा तिलान्
कार्तिकपासून सुरू होणाऱ्या महिन्यांत आणि माघाच्या शेवटी, तसेच तीळ—
नामत्रयमशेषेण मासिमासि दिनद्वयम् प्रणम्य च हृषीकेशं कृतपूजः प्रसादयेत्
तीन नावे पूर्णपणे, प्रत्येक महिन्यात दोन दिवस म्हणावीत; हृषीकेशाची पूजा करून, नमस्कार करावा आणि त्याची कृपा मागावी.
विष्णो नमस्ते जगती प्रसोत्रे श्रीवासुदेवाय नमो नमस्ते
हे विष्णू, जगाचा स्वामी, तुला नमस्कार. श्रीवासुदेवाला नमस्कार, पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
प्रसीद पुण्यं जयमेति विष्णो श्रीवासुदेवर्द्धिमुपैतु पुण्यम्
हे विष्णू, कृपा कर. पुण्य आणि विजय मिळो. श्रीवासुदेवाचे पुण्य वाढू दे.
विष्णो पुण्योद्भवो मेस्तु वासुदेवास्तु मे शुभम्
विष्णू, जो पुण्याचा मूळ आहे, तो माझ्यासाठी असो. वासुदेवाने मला शुभ घडवो.
अनेक जन्मजनितं बाल्ययौवनवार्द्धके
अनेक जन्मांत, बालपण, तारुण्य आणि म्हातारपणात जे निर्माण झाले—
आकाशादिषु शब्दादौ श्रोत्रादौ महदादिषु
आकाश वगैरे, शब्द वगैरे, ऐकणे वगैरे आणि महत्त्वाच्या तत्त्वांत—
यथैक एव धर्मात्मा वासुदेवो व्यवस्थितः 4.82.
जसा एकच धर्मनिष्ठ वासुदेव स्थिर आहे,
प्रयातु सुकृतस्यास्तु ममानुदिवसञ्जयः
माझ्या सत्कर्मांचा फल मला रोज दिवसेंदिवस यश मिळवून देो.
एवमुच्चार्य विप्राय दद्याद्यत्कथितं तव
असं म्हणून, ब्राह्मणाला तुझ्या सांगण्यानुसार जे द्यायचं ते द्यावं.
पारणांते तु देवेश प्रीणनं शक्तितो नृप
उपवासाच्या शेवटी, हे देवाधिदेव, आपल्या शक्तीनुसार पूजा करावी, हे राजन.
एवं संवत्सरस्यांते कांचनीं प्रतिमां हरेः
अशा प्रकारे, वर्षाच्या शेवटी, हरीची सोन्याची मूर्ती द्यावी.
गां सवत्सां च विप्राय दद्याच्छ्रद्धासमन्वितः
श्रद्धेने, ब्राह्मणाला वासरासह गाय द्यावी.
तस्मिन्नहनि दातव्यं भोजने चानिवारितम् द्वादशी नरकं पार्थ यामुपोष्य न पश्यति
त्या दिवशी जेवण देण्यास मनाई नाही; पृथेच्या पुत्रा, द्वादशीचे व्रत पाळणारा नरक पाहत नाही.
नाग्नयो न च शस्त्राणि न च लोहमुखाः खगाः
तेथे ना अग्नी असतो, ना शस्त्रे, ना लोखंडाच्या चोचीचे पक्षी.
नामोच्चारणमात्रेण विष्णोः क्षीणाघसंचयः
फक्त विष्णूचे नाव उच्चारले तरी पापांचा साठा कमी होतो.
नमो नारायण हरे वासुदेवेति कीर्तयन्
'नमो नारायण, हरी, वासुदेव' असे म्हणत,