यस्ययस्य गयाश्राद्धं स करोति दिने वणिक्
ज्याच्यासाठी तो व्यापारी दररोज गयेला जाऊन श्राद्ध करतो—
ब्रवीति च महाभाग प्रसादेन तवानघ
तो म्हणतो, 'हे भाग्यवान, तुझ्या कृपेने, हे निष्पाप—'
स कृत्वा धनलोभाच्च प्रेतानां सत्कृतिं वणिक्
असं पितरांचा सन्मान करून, तो व्यापारी धनाच्या लोभाने—
श्रवणद्वादशीयोगे पूजयित्वा जनार्दनम्
श्रवण द्वादशीच्या दिवशी, जनार्दनाची पूजा करून—
महानदीसंगमेषु प्रतिवर्षं युधिष्ठिर
प्रत्येक वर्षी, मोठ्या नद्यांच्या संगमावर, हे युधिष्ठिर—
अवाप परमं स्थानं दुर्लभं चात्र मानवैः शीतलामलपानीयाः पुष्करिण्यो मनोहराः ।। 4.75.
त्याने ते परम स्थान मिळवलं, जे माणसांना मिळणं फार कठीण आहे; तिथे थंड, स्वच्छ पाण्याची सुंदर सरोवरे आहेत.
तं देशमासाद्य वणिङ् महात्मा सुतप्तजांबूनदभूषितांगः
त्या प्रदेशात पोहोचल्यावर, तो महात्मा व्यापारी उत्तम सोन्याच्या दागिन्यांनी सजलेला होता.
इति श्रीभविष्ये महा पुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे श्रवणद्वादशीव्रतवर्णनं नाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे, श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तर पर्वात, श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात, श्रवण द्वादशी व्रताचं वर्णन असलेला पंच्याहत्तेरावा अध्याय संपला.
विजयश्रवणद्वादशीव्रतवर्णनम् सर्वपापप्रशमनः सर्वसौख्यप्रदायकः
विजयी श्रवण द्वादशी व्रताचं वर्णन—सर्व पापांचं नाश करणारा, सर्व सुख देणारा.
एकादशी यदा सा स्याच्छ्रवणेन समन्विता
जेव्हा एकादशीला श्रवण नक्षत्र मिळतं—
बलवानजितो दैत्यो बलिर्नामा महाबलः ततो देवा महाविष्णुं गत्वा वचनमूचिरे
पराभूत न झालेला, बलवान बळी नावाचा दैत्य फार सामर्थ्यशाली होता; तेव्हा देवांनी महाविष्णूंकडे जाऊन म्हणाले—
जहि दैत्यं महाबाहो बलिं बलनिषूदन
'हे महाबाहो, हे बळाचा नाश करणाऱ्या, बळी दैत्याचा वध कर.'
उवाच वाक्यं कालज्ञो देवानां हितकाम्यया
तो योग्य वेळ जाणणारा, देवांच्या हितासाठी बोलला.
तपसा भावितात्मानं शान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् तपसोन्तः सुबहुना काले नास्य भविष्यति
जो तपाने शुद्ध झालेला, शांत, संयमी, इंद्रियांवर विजय मिळवलेला आहे—असा बळी, खूप तप करून, योग्य वेळी आपला शेवट पाहील.
यदा विनयसम्पन्नं ज्ञास्ये कालेन केनचित्
जेव्हा मी काळानुसार कोणीतरी नम्र असलेला माणूस आहे हे जाणतो,
अदितिर्मां प्रपन्ना वै पुत्रार्थे पुत्रलोभिनी
अदितीने पुत्राच्या इच्छेने, पुत्रासाठी आस लावून माझ्या जवळ येऊन प्रार्थना केली.
तद्देवानां हितं सर्वे चाहितं तु सुरद्विषाम् 4.76.
हे सर्व देवतांच्या हिताचे आणि देवांचा द्वेष करणाऱ्यांच्या अहिताचे ठरेल.
एवमुक्ता गता देवाः कार्यं विष्णुरचिंतयत् अदितिर्वरयामास वांछितं मे भविष्यति
असं सांगून देवता निघून गेल्या; विष्णूने हे कार्य मनाशी ठरवलं आणि अदिती म्हणाली, 'माझी इच्छा पूर्ण होईल.'
अथ काले बहुतिथे गते सा गर्भिणी ह्यभूत्
नंतर बरीच वर्षे गेल्यावर ती गर्भवती झाली.
ह्रस्वपादं ह्रस्वकायं महच्छिरसमर्भकम्
लहान पाय, छोटं शरीर आणि मोठं डोकं असलेलं बाळ जन्माला आलं.
दृष्ट्वा तु वामनं जातं यदि सा वक्तुमुद्यता
वामन जन्माला आल्याचं पाहून ती बोलायला सज्ज झाली.
एकादश्यां भाद्रपदे श्रवणेन नरोत्तम
भाद्रपद महिन्यातील एकादशीला, श्रवण नक्षत्र असताना, हे श्रेष्ठ पुरुषा,
भयं बभूव दैत्यानां देवानां तोष आभवत्
दानवांमध्ये भीती निर्माण झाली आणि देवतांना समाधान मिळालं.
चकार कश्यपो धीमान्प्रजापतिरनुद्यतः
कश्यप हा बुद्धिमान प्रजापती, कोणतीही विलंब न करता विधी करू लागला.
कुशस्वच्छोदकधरः कमंडलुविभूषितः
पवित्र पाणी हातात धरून, कमंडलूने सजलेला तो कुशावर उभा राहिला.
दृष्ट्वा बलिमथोवाच वामनोऽभ्येत्य तत्क्षणम्
बलीला पाहून वामन त्या क्षणी त्याच्याजवळ गेला आणि त्याला बोलला.
पादत्रयप्रमाणेन पठनार्थे स्थितो ह्यसि 4.76.
तू इथे तीन पावलांच्या मोजमापाने मागण्यासाठी उभा आहेस.
ततो वर्द्धितुमारब्धो वामनोऽनंतविक्रमः
मग अनंत पावलांचा वामन वाढू लागला.
ताभ्यामिंद्रादिकाँल्लोकाँल्ललाटे ब्रह्मणः पदम्
त्या दोन पावलांनी त्याने इंद्रादी लोक आणि ब्रह्माच्या कपाळावरील स्थान गाठलं.
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सिद्धा देवर्षयस्तथा
ते महान आश्चर्य पाहून सिद्ध आणि देवर्षीही अचंबित झाले.