सूत उवाच राजन्मूर्खो हि कस्तेषां श्रुत्वा राजाब्रवीदिदम्
सूत म्हणाला, राजन, हे ऐकल्यावर राजा म्हणाला — त्यांच्यात खरा मूर्ख कोण आहे?
बोधितो येन स व्याघ्रः स मूर्खस्त्वधिको मतः 3.2.21.
जो वाघाला शिकवतो, तो अजून जास्त मूर्ख मानला जातो.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखण्डापरपर्याये कलियुगीयेतिहा ससमुच्चय एकविंशोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणातील प्रतिसर्ग पर्वाच्या चतुयुगखंडाच्या कलियुग कथासंग्रहाचा एकवीसावा अध्याय येथे संपतो.
अहं पूर्वभवे चासं क्षत्रसिंहो महीपतिः
माझ्या पूर्वजन्मात मी क्षत्रसिंह नावाचा राजा होतो.
तस्य ग्रामे वसद्विप्रो वेदवेदांगपारगः
त्याच्या गावात एक ब्राह्मण राहत होता, जो वेद आणि त्याच्या शाखांमध्ये पारंगत होता.
उभकौ तनयौ तस्य सर्वविद्याविशारदौ शाक्तोऽभवत्तदनुजो मोहनो नाम श्रुतः
त्याला दोन मुले होती, दोघेही सर्व विद्यांत निपुण; त्याचा धाकटा मुलगा मोहना शाक्त उपासक झाला.
कदाचित्क्षत्रसिंहस्तु यज्ञार्थी यज्ञहेतवे स्वयं च कारयामास च्छागमेधं सुरप्रियम्
एकदा क्षत्रसिंहाने यज्ञासाठी स्वतःच देवांना प्रिय असलेला मेंढ्याचा यज्ञ घडवला.
शंभुदत्तस्तु वृद्धात्मा शिवभक्तिपरायणः
शंभुदत्त हा वृद्ध आणि शिवभक्तीमध्ये तल्लीन होता.
हव्यैः सुसंस्कृतै रम्यैश्चकार हवनं मुदा
त्याने सुंदर आणि उत्तम हवन सामग्रीने आनंदाने अग्निहोत्र केले.
लीलाधरस्तु तं दृष्ट्वा छागं च मरणोन्मुखम्
लीलाधराने त्या मेंढ्याला मृत्यूसमोर पाहिले.
दारुणं नरकं योग्यमनया जीवहिंसया
त्याला वाटले, 'जीवहिंसेमुळे भयानक नरक मिळतो.'
इति श्रुत्वा वचस्तस्य ज्येष्ठबंधोश्च मोहनः
त्याच्या मोठ्या भावाचे हे बोल ऐकून मोहना—
पुरा सत्ययुगे भ्रातर्ब्राह्मणा यज्ञतत्पराः 3.2.22.१
पूर्वी सत्ययुगात, बंधू, ब्राह्मण यज्ञात तल्लीन होते.
तिलाधिकमजं मत्वा हव्ये ते तु मनो दधुः
ते मेंढ्यापेक्षा तिळाला श्रेष्ठ मानून हवनात तिळ अर्पण करण्याचा विचार करू लागले.
ऊचुस्ते मधुरं वाक्यं त्वन्मतं निष्फलप्रदम्
ते गोड बोलले, 'तुझे मत निष्फळ आहे.'
एतस्मिन्नंतरे तत्र पितृयोनिरमावसुः
तेव्हा तिथे अमावसु नावाचा पितर प्रकट झाला.
विमानं परमारुह्य मुनीन्प्रोवाच निर्भयः
तो उत्तम विमानावर बसून निर्भयपणे ऋषींना बोलला.
इति श्रुत्वा वचस्तस्य तथा कृत्वा शिवं ययुः
त्याचे बोल ऐकून त्यांनी तसेच केले आणि शुभता प्राप्त केली.
इति श्रुत्वा वचो घोरं लीलाधर उदारधीः
त्या भयानक शब्दांचे ऐकून, लीळाधर हा उदार बुद्धीचा होता.
रजोगुणमयो लोकस्त्रेतायां संबभूव ह
त्रेतायुगात जग रजोगुणाने भरलेले निर्माण झाले.
हव्येन तर्पिता देवा न मांसे रक्तसंभवैः
देवांना हव्या अर्पणांनी तृप्ती मिळाली, रक्तातून उत्पन्न झालेल्या मांसाने नाही.
फलाऽद्यैः कारयामास तदा पूर्णाहुतीर्नृप नगरं दाहयामास नरनारीसमन्वितम्
राजा, त्याने फळे आणि इतर वस्तूंनी पूर्ण आहुती दिल्या आणि त्या नगरातील पुरुष आणि स्त्रियांसह नगर जाळून टाकले.
महामायाप्रभावेण शंभुदत्तः शिवप्रियः 3.2.22.
महामायेच्या प्रभावाने, शंभुदत्त हा शिवाचा प्रिय होता.
तदा लीलाधरो विप्रो दशपुत्रोपजीवकः
तेव्हा लीळाधर हा ब्राह्मण, दहा मुलांसह जगत होता.
क्षत्रसिंहस्तु नृपतिर्मोहनान्तिकमाययौ
क्शत्रसिंह राजा मोहना जवळ गेला.
तदंबायै नमस्तुभ्यं महावीरायै नमोनमः
अंबा, तुला नमस्कार; महावीराला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
जप्त्वा सप्तशतीं विष्णुर्वैष्णवीं शक्तिमाप्तवान्
सप्तशती जपून, विष्णूने वैष्णवी शक्ती प्राप्त केली.
प्रणवास्तनया यस्यास्तुरीयपुरुषप्रिया
जिच्या पुत्राचा नाव प्रणव आहे, जी चौथ्या पुरुषाला प्रिय आहे.
यस्या देहे स्थितं विश्वं तदंबायै नमोनमः
जिच्या शरीरात हे विश्व वसले आहे, त्या अंबेला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
शची सिद्धिस्तथा मृत्युः प्रभा गीर्वाणसैनिकाः लोकपालप्रिया त्वं हि लोकमातर्नमोनमः
तू शची, सिद्धी, मृत्यू, प्रभा, देवांची सेना, लोकपालांची प्रिय, आणि खऱ्या अर्थाने लोकांची आई आहेस—तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.