सुवर्णो हृदि संज्ञाय मत्प्रिया ब्रह्मवत्सला
सुवर्णाने आपल्या मनात जाणले की त्याची प्रिया ब्रह्माला प्रिय आहे.
इति श्रीभीविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखण्डापरपर्याये कलियु गीयेतिहासमुच्चये विंशोऽध्याय
या प्रकारे श्रीभविष्य महापुराणातील प्रतिसर्ग पर्वाच्या चतुयुगखंडाच्या इतर विभागात कलियुगाच्या इतिहासाचा विसावा अध्याय समाप्त झाला.
सूत उवाच जयस्थलपुरे रम्ये वर्धमानो नृपोभवत्
सूतमुनी म्हणाले, जयस्थल या सुंदर नगरीत वर्धमान नावाचा एक राजा होता.
तस्य ग्रामेवसद्विप्रो वेदवेदांगपारगः
त्याच्या गावात वेद आणि वेदांगात पारंगत असा एक ब्राह्मण राहत होता.
चत्वारश्चात्मजास्तस्य चतुर्भागपरायणाः
त्या ब्राह्मणाला चार पुत्र होते, आणि प्रत्येकजण वेगवेगळ्या शिक्षणात मन लावून होता.
कदाचिद्दैवयोगेन निर्द्धनत्वं च ते गताः
कधीतरी दैवयोगाने त्या सर्वांवर दारिद्र्य आले.
ऊचू रमा कथं नष्टा तद्वदस्व पितः प्रिय
मग त्यांनी विचारले, "प्रिय वडील, आमचे धन कसे नष्ट झाले ते सांगा."
द्यूतो धनव्ययकरः पापमूलो महाखलः द्यूतकर्मप्रभावेण त्वदीयद्रव्यसंक्षयः
जुगार हा पापाचा मूळ असून, तो मोठ्या दुष्टपणाला कारणीभूत ठरतो; जुगाराच्या प्रभावामुळेच तुमचे धन नष्ट झाले.
धनोपायेन भोः पित्रोर्वाक्यं कुरु मतिं प्रति
मुलांनो, उपजीविकेचा मार्ग शोधा आणि आईवडिलांचे बोल ऐका, विचारपूर्वक वागा.
हे पुत्र कुलट त्वं वै वेश्यासंगं महाशुभम्
अरे मुला, तू वाईट मार्गाला लागला आहेस, वेश्यांच्या संगतीत रमतोस, हे अत्यंत अशुभ आहे.
विषयिन्मांसमदिरे नित्यपापविवर्धिके
इंद्रियसुख, मांस आणि मद्य यांचा आस्वाद घेत राहिल्यास पाप नेहमी वाढत जाते.
तस्मात्त्वं प्रभुमीशानं विष्णुं जिष्णुं जगत्पतिम् 3.2.21.
म्हणून तू सर्वशक्तिमान, विजयी, जगाचा अधिपती असलेल्या विष्णूची भक्ती कर.
नास्तिकत्वं देवनिंदा परित्यज्य मतिं कुरु
नास्तिकता आणि देवांची निंदा सोडून दे; मन चांगल्या मार्गावर लाव.
आत्मनोंगानि देवाश्च सर्वजीवगुहाशयाः
देवता आपल्या शरीरातील अवयवांत आणि सर्व जीवांच्या अंतःकरणात वास करतात.
इति ते वचनं श्रुत्वा गतास्तीर्थान्तरं प्रति
हे शब्द ऐकून ते दुसऱ्या तीर्थस्थळी गेले.
वर्षांते च महादेवो विद्यां संजीवनीं ददौ
वर्षाअखेरीस महादेवाने त्यांना मृतांना जिवंत करण्याची विद्या दिली.
मृतव्याघ्रास्थिनि श्रेष्ठं मंत्रपूतांबु चाक्षिपत्
त्याने मंत्रशुद्ध केलेले पाणी उत्तम वाघाच्या हाडांवर शिंपडले.
तस्योपर्य्येव कुलटो मंत्रपूतं पयोऽक्षिपत्
मग त्या वाईट प्रवृत्तीच्या मुलाने मंत्रशुद्ध दूध त्या हाडांवर ओतले.
विषयी चाक्षिपच्चैव तस्योपरि जलं शुभम्
इंद्रियासक्त मुलानेही त्या हाडांवर शुद्ध पाणी ओतले.
सुप्तं व्याघ्रं च संज्ञाय नास्तिकस्तु जलं ददौ
नास्तिक मुलाने वाघ झोपलेला पाहून त्याच्यावर पाणी ओतले.
सूत उवाच राजन्मूर्खो हि कस्तेषां श्रुत्वा राजाब्रवीदिदम्
सूत म्हणाला, राजन, हे ऐकल्यावर राजा म्हणाला — त्यांच्यात खरा मूर्ख कोण आहे?
बोधितो येन स व्याघ्रः स मूर्खस्त्वधिको मतः 3.2.21.
जो वाघाला शिकवतो, तो अजून जास्त मूर्ख मानला जातो.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखण्डापरपर्याये कलियुगीयेतिहा ससमुच्चय एकविंशोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणातील प्रतिसर्ग पर्वाच्या चतुयुगखंडाच्या कलियुग कथासंग्रहाचा एकवीसावा अध्याय येथे संपतो.
अहं पूर्वभवे चासं क्षत्रसिंहो महीपतिः
माझ्या पूर्वजन्मात मी क्षत्रसिंह नावाचा राजा होतो.
तस्य ग्रामे वसद्विप्रो वेदवेदांगपारगः
त्याच्या गावात एक ब्राह्मण राहत होता, जो वेद आणि त्याच्या शाखांमध्ये पारंगत होता.
उभकौ तनयौ तस्य सर्वविद्याविशारदौ शाक्तोऽभवत्तदनुजो मोहनो नाम श्रुतः
त्याला दोन मुले होती, दोघेही सर्व विद्यांत निपुण; त्याचा धाकटा मुलगा मोहना शाक्त उपासक झाला.
कदाचित्क्षत्रसिंहस्तु यज्ञार्थी यज्ञहेतवे स्वयं च कारयामास च्छागमेधं सुरप्रियम्
एकदा क्षत्रसिंहाने यज्ञासाठी स्वतःच देवांना प्रिय असलेला मेंढ्याचा यज्ञ घडवला.
शंभुदत्तस्तु वृद्धात्मा शिवभक्तिपरायणः
शंभुदत्त हा वृद्ध आणि शिवभक्तीमध्ये तल्लीन होता.
हव्यैः सुसंस्कृतै रम्यैश्चकार हवनं मुदा
त्याने सुंदर आणि उत्तम हवन सामग्रीने आनंदाने अग्निहोत्र केले.
लीलाधरस्तु तं दृष्ट्वा छागं च मरणोन्मुखम्
लीलाधराने त्या मेंढ्याला मृत्यूसमोर पाहिले.