मुक्ताट्टहासभैरवदुःसहतरचकितसकलदिक्चक्रा
भैरवाच्या मुक्त, गडगडाट हास्याने तिने सर्व दिशांना भीतीने थरथर कापायला लावले, तिच्या शक्तीला कोणीही तोंड देऊ शकले नाही.
पटुपटहमुरजमर्दलझल्लरिझङ्कारनर्तितावयवा
तिच्या अंगांनी ढोल, मृदंग, मृदुंग आणि झांज यांच्या गजरात नृत्य केले.
शांता प्रशांतवदना सिंहवरा ध्यानयोगत न्निष्ठा
शांत, प्रसन्न चेहऱ्याच्या, सिंहासारख्या त्या वीरांगना ध्यानयोगात स्थिर होत्या.
पक्षपुटचंचुघातैः संचूर्णितविविधशत्रुसंघाता 4.61.
पंख आणि चोचीच्या फटक्यांनी त्यांनी विविध शत्रूंच्या समूहांचा चुराडा केला.
पर्यटति जगति हष्टा पितृवननिलयेषु योगिनीसहिता
योगिनींसह ती आनंदाने जगभर, पितरांच्या निवासस्थानी फिरत होती.
इति नवदुर्गासंस्तवमनुपममार्याभिरपरराट् कृत्वा
अशा प्रकारे दुसऱ्या राजाने नवदुर्गांचे हे अतुलनीय स्तवन श्रेष्ठ शब्दांत रचले.
पुनःपुनः प्रणम्योचुर्भवानीं सिंहवाहिनीम्
ते पुन्हा पुन्हा वाकून सिंहवाहिनी भवानीला संबोधू लागले.
देवानां तद्वचः श्रुत्वा दत्त्वा तेभ्योऽभयं ततः
देवतांची ती वचने ऐकून तिने त्यांना निर्भयता दिली.
युयुधे दानवैस्सार्धं महासमरदुर्दिनम्
ती त्या भयंकर, महान युद्धात दैत्यांशी लढली.
तेऽपि तत्रासुराः प्राप्ताः प्रचंडा रुद्ररूपिणः
तेथेही रुद्ररूप धारण केलेले प्रचंड असुर आले.
महाग्राहपराक्रांता दुष्टमायाविनष्टये
महाशक्तीने युक्त होऊन ते दुष्ट मायाव्यांचा नाश करण्यासाठी आले.
इन्द्रमारी असत्क्लेशः प्रलंबो नरकः सुतः
इंद्रमारी, असत्क्लेश, प्रलंब, नरक आणि सुत हे प्रकट झाले.
इल्वलो नमुचिर्भौमो वातापि धेनुकः कलिः
इल्वल, नमुचि, भौम, वातापी, धेनुक आणि कलि हेही उपस्थित होते.
रहः पौंडूादिदैत्येन्द्राः प्राधान्येन प्रकीर्तिताः 4.61.
गुप्तपणे, पौंड्र व इतर प्रमुख दैत्यराजांचा विशेष उल्लेख केला गेला.
रूपतो वर्णिताश्चैव ध्वजास्तेषां पृथक्पृथक्
त्यांचे रूप वर्णन केले गेले आणि त्यांच्या प्रत्येकाच्या वेगळ्या पताका होत्या.
काञ्चनाः काञ्चना पीडाः काञ्चनस्रगलंकृताः
त्यांचे ध्वज, आसन आणि हार हे सर्व सोन्याचे होते.
नील्यः पीताः सिता रक्ताः कृष्णास्राः पञ्चवर्णकाः
ते निळे, पिवळे, पांढरे, लाल आणि काळे—अशा पाच रंगांचे होते.
पताकाकान्तिरनला नर्तक्य इव शोभनाः
त्यांच्या पताका अग्नीप्रमाणे तेजस्वी आणि नर्तिकांसारख्या शोभिवंत होत्या.
ततो हलहलारावं चक्रुस्ते दानवोत्तमाः न्यवादयंतानकान्ये शंखाडंबरडिंडिमान्
मग त्या श्रेष्ठ दानवांनी मोठा गोंगाट केला, ढोल, शंख, नगारे आणि ताशे वाजवले.
एवं ते समयुध्यंत भवानीं दैत्यदानवाः कर्णकैरीषणैः कुन्तैः शतघ्नीकूटमुद्गरैः
अशा प्रकारे दैत्य आणि दानवांनी भवानीसोबत बाण, भाले, भाले, गदा आणि मोठ्या लोखंडी सोट्यांनी युद्ध केले.
आहत्य मानरोषेण जज्वलुः समरेऽधिकम्
तीव्र रागाने भरून ते युद्धात आणखी प्रखरतेने लढू लागले.
आच्छिद्याच्छिद्य चिह्नानि ध्वजान्नानाविधांस्तथा
ते विविध प्रकारची निशाणे आणि ध्वज फाडू लागले.
चिह्नकानि ददौ तुष्टा देवेभ्यः शीघ्रचारिणी
ती वेगवान देवी प्रसन्न होऊन देवांना नवीन चिन्हे दिली.
अंबिका तु भृशं तुष्टा तेषां चक्रे क्षणात्क्षयम् जीवितानि च जग्राह दैत्यानां देवनंदिनी ।।4.61.
अंबिका अतिशय आनंदित होऊन क्षणातच त्यांचा नाश केला आणि दैत्यांचे प्राण घेतले, ती देवांना आनंद देणारी आहे.
अथ रक्तासुरं कंठे गृहीत्वापात्य भूतले
मग तिने रक्तासुराचा गळा पकडून त्याला जमिनीवर आपटले.
स भिन्नहृदयः पश्चाद्भूमौ तत्र प्रपोथितः
त्याचे हृदय फाटले आणि तो जमिनीवर आपटला.
देवास्तानसुराञ्जित्वा गत्वा शत्रुपुरं जितम् यात्रां चक्रुः संप्रहृष्टा नवम्यां ध्वजचिह्निताम्
देवतांनी त्या असुरांना जिंकून, जिंकलेल्या शत्रूंच्या नगरीत प्रवेश केला आणि नवमीत आनंदाने ध्वजांनी सजवलेली मिरवणूक काढली.
अतोद्यापीह भूपालैर्जयलब्धीच्छयादृतैः
इथे, विजय मिळवण्याच्या इच्छेने राजे वाद्ये वाजवत होते.
सरहस्यं समंत्रं च येन तुष्यति चंडिका
ज्या सर्व गुप्त मंत्रांनी चंडिका प्रसन्न होते, ते तेथे उच्चारले जात होते.
तस्यां स्नात्वा शुभैः पुष्पैरर्चनीया हरेः स्वसा
तेथे स्नान करून, शुभ फुलांनी हरीची बहीण पूजावी.