मृत्युकाले द्विजसुतो विहस्योच्चै रुरोद ह
मरणाच्या वेळी ब्राह्मणपुत्राने मोठ्याने हसून नंतर रडायला सुरुवात केली.
इति श्रुत्वा नृपः प्राह शृणु वैतालिक द्विज
हे ऐकून राजा म्हणाला, "ऐक वेताळा, ऐक ब्राह्मणा."
ज्ञात्वा स मध्यमः पुत्रो राजानं शरणं ययौ
हे कळल्यावर मधला मुलगा राजाकडे आश्रयाला गेला.
खङ्गहस्तं नृपं ज्ञात्वा जहास शिवतत्परः
शिवभक्त राजा हातात तलवार घेऊन उभा आहे हे पाहून तो हसला.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखंडापरपर्याये कलियुगीयेतिहाससमुच्चय एकोनविंशोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीभविष्य महापुराणातील प्रतिसर्ग पर्वाच्या चतुयुगखंडाच्या इतर विभागात कलियुगाच्या इतिहासाचा एकोणविसावा अध्याय समाप्त झाला.
विशालनगरे रम्ये विपुलेशो महीपतिः
विशाल नावाच्या सुंदर नगरात विपुलेश नावाचा एक महान राजा राज्य करत होता.
तस्य ग्रामेवसद्वैश्योर्थदत्तोविपणे रतः
त्याच्या गावात एक व्यापारी राहत होता, जो नेहमीच नफा मिळवण्यासाठी व्यापारात गुंतलेला असे.
सुवर्णनाम्ने वैश्याय पिता वै दत्तवान्स्वयम् द्रव्यलाभाय न्यवसच्चिरं कालं स लुब्धवान्
सुवर्ण नावाच्या त्या व्यापाऱ्याला त्याच्या वडिलांनी स्वतः धन दिले होते. अधिक संपत्ती मिळवण्याच्या इच्छेने तो तिथे बराच काळ राहिला आणि लोभाने वागू लागला.
अनंगमंजरीगेहे दैवयोगाद्द्विजोत्तमः
अनंगमंजरीच्या घरी, दैवयोगाने एक श्रेष्ठ ब्राह्मण आला.
होमांते सुन्दरी नारी मार्जनार्थे सुता गता
होम झाल्यावर, सुंदर मुलगी म्हणजेच कन्या, साफसफाईसाठी गेली.
सुतापि मदघूर्णाक्षी विप्राय समयं ददौ
ती कन्या, मदाने डोळे फिरलेली, त्या ब्राह्मणाशी भेटण्याचे ठरवून दिले.
इति श्रुत्वा द्विजो वाक्यं तस्या ध्यानं तदाकरोत्
तिचे बोलणे ऐकून, त्या ब्राह्मणाने तिचा विचार मनात केला.
अर्द्धरात्रे तु सा नारी द्विजागमनतत्परा
मध्यरात्री, ती स्त्री ब्राह्मण येईल या आशेने वाट पाहत होती.
नागतः स द्विजो दैवात्तदा सा मरणं गता
पण त्या वेळी ब्राह्मण दैवाने आला नाही, आणि तीच्याच वेळी ती मरण पावली.
दृष्ट्वा मृत्युवशां सुभ्रूं स्वयं मरणमागतः 3.2.20.
मृत्यूच्या अधीन झालेली ती सुंदर भुवया असलेली स्त्री पाहून, तो स्वतःही मृत्यूकडे गेला.
सुवर्णश्च तदागत्य विललाप प्रियां प्रति
तेव्हा सुवर्ण तेथे येऊन आपल्या प्रियेसाठी शोक करू लागला.
इत्युक्त्वा स तु वैतालो नृपतिं प्राह विक्रमम्
असे सांगून, वेताळाने राजा विक्रमाला विचारले.
द्विजस्नेहेन सा नारी मृता स्वर्गपुरं ययौ
त्या स्त्रीने ब्राह्मणावर प्रेमाने प्राण सोडले आणि ती स्वर्गात गेली.
वैश्यवर्णैः सदा पूज्यो ब्राह्मणो ब्रह्ममूर्तिमान्
ब्राह्मण हा ब्रह्मस्वरूप असून, व्यापाऱ्यांनी नेहमी त्याचा सन्मान करावा.
द्विजोऽपि नाप्तवान्नारीं तदा स्वर्गगतिं हरिम्
पण त्या ब्राह्मणाला ती स्त्री मिळाली नाही; त्यावेळी हरिने तिला स्वर्गमार्ग दिला.
सुवर्णो हृदि संज्ञाय मत्प्रिया ब्रह्मवत्सला
सुवर्णाने आपल्या मनात जाणले की त्याची प्रिया ब्रह्माला प्रिय आहे.
इति श्रीभीविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखण्डापरपर्याये कलियु गीयेतिहासमुच्चये विंशोऽध्याय
या प्रकारे श्रीभविष्य महापुराणातील प्रतिसर्ग पर्वाच्या चतुयुगखंडाच्या इतर विभागात कलियुगाच्या इतिहासाचा विसावा अध्याय समाप्त झाला.
सूत उवाच जयस्थलपुरे रम्ये वर्धमानो नृपोभवत्
सूतमुनी म्हणाले, जयस्थल या सुंदर नगरीत वर्धमान नावाचा एक राजा होता.
तस्य ग्रामेवसद्विप्रो वेदवेदांगपारगः
त्याच्या गावात वेद आणि वेदांगात पारंगत असा एक ब्राह्मण राहत होता.
चत्वारश्चात्मजास्तस्य चतुर्भागपरायणाः
त्या ब्राह्मणाला चार पुत्र होते, आणि प्रत्येकजण वेगवेगळ्या शिक्षणात मन लावून होता.
कदाचिद्दैवयोगेन निर्द्धनत्वं च ते गताः
कधीतरी दैवयोगाने त्या सर्वांवर दारिद्र्य आले.
ऊचू रमा कथं नष्टा तद्वदस्व पितः प्रिय
मग त्यांनी विचारले, "प्रिय वडील, आमचे धन कसे नष्ट झाले ते सांगा."
द्यूतो धनव्ययकरः पापमूलो महाखलः द्यूतकर्मप्रभावेण त्वदीयद्रव्यसंक्षयः
जुगार हा पापाचा मूळ असून, तो मोठ्या दुष्टपणाला कारणीभूत ठरतो; जुगाराच्या प्रभावामुळेच तुमचे धन नष्ट झाले.
धनोपायेन भोः पित्रोर्वाक्यं कुरु मतिं प्रति
मुलांनो, उपजीविकेचा मार्ग शोधा आणि आईवडिलांचे बोल ऐका, विचारपूर्वक वागा.
हे पुत्र कुलट त्वं वै वेश्यासंगं महाशुभम्
अरे मुला, तू वाईट मार्गाला लागला आहेस, वेश्यांच्या संगतीत रमतोस, हे अत्यंत अशुभ आहे.