താവത്സ ച സ്ഥിതഃ സത്ത്വേ മത്വാ സര്വം വിനശ്വരമ് 4.30.
എല്ലാം നശ്വരമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, സത്പ്രവൃത്തിയിൽ അവൻ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ജഗാമ പഞ്ചത്വമസൌ വാസുദേവം സ്മരന്മുഹുഃ
വാസുദേവനെ നിരന്തരം സ്മരിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ ജീവൻ വിട്ടു.
ബഭൂവ ചാ ക്ഷയാ തസ്യ സമൃദ്ധിര്ധര്മനിര്ജിതാ
ധർമ്മം ജയിച്ചതുകൊണ്ട് അവന്റെ ഐശ്വര്യം കുറയാൻ തുടങ്ങി.
ദദൌ ഗോഭൂഹിരണ്യാദി ദാനാന്യസ്യാമഹര്നിശമ്
അവൻ പശുക്കൾ, ഭൂമി, പൊന്നു തുടങ്ങിയവ ദിനംരാത്രം ദാനം ചെയ്തു.
തഥാപ്യക്ഷയമേവാസ്യ ക്ഷയം യാതി ന തദ്ധനമ്
എന്നിരുന്നാലും, അവന്റെ സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും കുറയുകയോ അവസാനിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.
ഏതദ്വ്രതം മയാഖ്യാതം ശ്രൂയതാമത്ര യോ വിധിഃ
ഈ വ്രതത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി ഇതിന്റെ ക്രമം ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
ഗ്രൈഷ്മികം സര്വമേവാത്ര സസ്യദാനം പ്രശസ്യതേ
ഇവിടെ, വേനൽക്കാല വിളകളെല്ലാം ദാനം ചെയ്യുന്നത് ഏറ്റവും പ്രശംസനീയമാണ്.
യദ്യദിഷ്ടതമം ചാന്യത്തദ്ദേയമവിശംകയാ
മറ്റുള്ളവയിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടതും സംശയമില്ലാതെ ദാനം ചെയ്യണം.
അനാഖ്യേയം ന മേ കിഞ്ചിദസ്തി സ്വസ്ത്യസ്തു തേഽനഘ
ഞാൻ ഒന്നും മറച്ചുവെച്ചിട്ടില്ല. പാപരഹിതനേ, നിനക്കു എല്ലാ ഭദ്രതയും ഉണ്ടാകട്ടെ.
അസ്യാം തിഥൌ ക്ഷയമുപൈതി ഹുതം ന ദത്തം തേനാക്ഷയാ ച മുനിഭിഃ കഥിതാ തൃതീയാ
ഈ തിഥിയിൽ അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ച ഹോമം നശിക്കും, പക്ഷേ ദാനം അങ്ങനെയല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് മുനികൾ ഈ തൃതീയയെ അക്ഷയമെന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേഽക്ഷയ്യതൃതീ യാവ്രതവര്ണനം നാമ ത്രിംശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപർവ്വത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിൽ അക്ഷയതൃതീയ വ്രതത്തിന്റെ വിവരണം എന്ന മൂന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അങ്ഗാരകചതുര്ഥീവ്രതവര്ണനമ് പാപാപഹം ബഹുഫലം സുകരം സൂപവാസകമ്
പാപം നീക്കുന്ന, പലഫലം നൽകുന്ന, എളുപ്പത്തിൽ ആചരിക്കാവുന്ന, സൂപ്പുവാസം ഉള്ള വ്രതമാണിത്.
ഋദ്ധിബുദ്ധികരം സ്വര്ഗ്യം യശസ്യം സര്വകാമദമ്
ഇത് ഐശ്വര്യവും ബുദ്ധിയും നൽകുന്നു, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു, പ്രശസ്തിയും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നു.
ശൃണു പാര്ഥ പരം ഗുഹ്യം യന്മയാ കഥിതം ന ച
പാർഥാ, ഞാൻ ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത പരമ രഹസ്യം നീ കേൾക്കൂ.
ശിവയോരതിസംഹര്ഷാദ്രക്തബിംദുശ്ച്യുതഃ ക്ഷിതൌ
ശിവനും പാർവതിയും അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചപ്പോൾ ഒരു രക്തബിന്ദു ഭൂമിയിൽ വീണു.
തസ്മാജ്ജാതഃ കുമാരോഽസൌ രക്തോ രക്തസമുദ്ഭവഃ
അത് കൊണ്ട് ഒരു ബാലൻ ജനിച്ചു; ചുവപ്പു നിറമുള്ളവൻ, ചുവപ്പിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവൻ.
ശിവാംഗാദ്രഭസാ ജാത സ്തേനാംഗാരക ഉച്യതേ
ശിവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു വേഗത്തിൽ ജനിച്ചതിനാൽ അവനെ അങ്കാരകൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
സൌഭാഗ്യാരോഗ്യകൃദ്യസ്മാത്തസ്മാദംഗാരകഃ സ്മൃതഃ
സൗഭാഗ്യവും ആരോഗ്യവും നൽകുന്നവനാണ് അങ്കാരകൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
തം പൂജയതി യത്നേന നാരീ വാഽനന്യമാനസാ രൂപം സൌഭാഗ്യസംപന്നം നരനാരീമനോഹരമ്
ആ സ്ത്രീ അങ്കാരകനെ ഭക്തിയോടെ, മനസ്സു മാറ്റമില്ലാതെ ആരാധിച്ചാൽ അവൾക്ക് സൗന്ദര്യവും ഐശ്വര്യവും, പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും ആകർഷിക്കുന്ന ആകർഷണവും ലഭിക്കും.
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച സഹോമമംത്രസംസ്ഥാനം സാധിവാസവിധാനതഃ
യുദിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: ഹോമത്തിന്റെയും മന്ത്രങ്ങളുടെയും ശുദ്ധീകരണക്രമത്തിന്റെയും ക്രമം എന്താണ്?
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച സ്നാനാര്ഥം മൃത്തികാം മംത്രൈര്ഗൃഹ്ണീയാദംഭസി സ്ഥിതഃ ।।4.31.൧
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു:
ഇമം മംത്രം പഠന്പാര്ഥ ആദിത്യായ പ്രദര്ശയേത്
ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, പാർഥാ, സൂര്യനു സമർപ്പിക്കണം.
താം മൃദം ശിരസി പ്രാര്ഥ്യ പൂര്വം ദത്ത്വാംഗസംധിഷു
ആ മണ്ണ് തലയിൽ ഇടുകയും, ആദ്യം അവയെ ശരീരത്തിലെ സംയുക്തങ്ങളിൽ പുരട്ടുകയും വേണം.
ത്വമാപോ യോനിഃ സര്വേഷാം ദൈത്യദാനവരക്ഷസാമ്
നീ എല്ലാ ജലങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും, ദൈത്യന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും ആദിയുമാണ്.
സ്നാതോഽഹം സര്വതീര്ഥേഷു സര്വപ്രസ്രവണേഷു ച
എനിക്ക് എല്ലാ തിരുത്തുകളിലും, എല്ലാ വിശുദ്ധജലപ്രവാഹങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്തതുപോലെയാണ്.
ധ്യായന്ധ്വനിമിമം മംത്രം തതഃ സ്നാനം സമാചരേത് ന ജല്പേച്ച ന വീക്ഷേത ക്വചിത്പാപിഷ്ഠമേവ ഹി
ഈ ശബ്ദത്തിലും മന്ത്രത്തിലും ധ്യാനം ചെയ്ത്, പിന്നെ സ്നാനം നടത്തണം; അശുദ്ധമായതൊന്നും നോക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.
ദൂര്വാശ്വത്ഥൌ ശമീം സ്പൃഷ്ട്വാ മാം ച മംത്രേണ മംത്രവിത്
ദർഭ, അശ്വത്ത, ശമീ ഇവയെ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സ്പർശിച്ച്, മന്ത്രജ്ഞൻ എന്നെ സ്പർശിക്കണം.
ത്വം ദൂര്വേഽമൃതജന്മാസി സര്വദേവൈശ്ച വംദിതാ
ദർഭേ, നീ അമൃതത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; എല്ലാ ദേവന്മാരും നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
( ഇതി ദൂര്വാമംത്രഃ ശമീ ശമയ തത്പാപം യന്മയാ ദുരനുഷ്ഠി തമ്
ശമീ, ഞാൻ ചെയ്ത ദോഷകരമായ പ്രവൃത്തികളാൽ ഉണ്ടായ പാപം നീ അകറ്റണം.
( ഇതി ശമീമംത്രഃ) അശ്വത്ഥമംഗം ലഭതേ മംത്രമേതം നിബോധ മേ ശത്രൂണാം ച സമുത്ഥാനമശ്വത്ഥ ശമയസ്വ മേ ।। 4.31.
അശ്വത്തം ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പ്രാപിക്കുന്നു; ഈ മന്ത്രം എന്റെ മുഖേന കേൾക്കൂ: അശ്വത്തേ, എന്റെ ശത്രുക്കളുടെ ഉദയം നീ ശമിപ്പിക്കണം.