കൌംതേയ പുരുഷോ വാപി ഖ്യാതം രംഭാവ്രതം ഭുവി
കൗന്തേയ, പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ ആയാലും ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തമായ രംഭാവ്രതം ആചരിക്കപ്പെടുന്നു.
സ്ത്രീണാം ചാതുര്യസൌഭാഗ്യം ഗാര്ഹസ്ഥ്യം സര്വകാമികമ് സപത്നീദര്പദലനം വശീകരണമുത്തമമ്
സ്ത്രീകൾക്ക് ചാതുര്യവും ഭാഗ്യവും ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും, സഹപത്നിയുടെ അഹങ്കാരനാശവും ഉന്നതമായ വശീകരണശക്തിയും ലഭിക്കും.
ഹിമവദ്വിംധ്യയോര്മധ്യേ ആര്യാവര്തേ മനോഹരേ
ഹിമവാനും വിന്ധ്യപർവ്വതവും ഇടയിൽ മനോഹരമായ ആര്യാവർത്ത ദേശത്ത്,
മൃതഃ ശക്രപുരം യാതി തതോ വിഷ്ണുപുരം വ്രജേത്
അവിടെ മരിച്ചാൽ ഇന്ദ്രന്റെ നഗരത്തിലേക്കും പിന്നെ വിഷ്ണുവിന്റെ നഗരത്തിലേക്കും പോകുന്നു.
യദ്രംഭയാ കില ഭയാപഹരം തതശ്ച ഗൌര്യാ ഹിമാദ്രിഭവനസ്ഥിതയാപി ചീര്ണമ്
ഭയത്തിന്റെ ഭീതിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ, ഹിമവാൻ്റെ മകളായ ഗൗരി, ഹിമാലയത്തിൽ വസിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും ഭയനാശം ചെയ്യുന്ന那个 കര്മ്മം ചെയ്തു.
ഗോപദതൃതീയാവ്രതവര്ണനമ് തൃതീയായാം ചതുര്ഥ്യാം ച ശുദ്ധായാം പ്രതിവത്സരമ്
ഗോപദ വ്രതം മൂന്നാം അല്ലെങ്കിൽ നാലാം ശുദ്ധമായ തിഥിയിൽ, ഓരോ വർഷവും ആചരിക്കേണ്ടതാണ്.
ഉപവാസേന ഗൃഹ്ണീയാദ്വ്രതം നാമ്നാ തു ഗോപദമ്
ഉപവാസത്തോടെ 'ഗോപദ' എന്ന വ്രതം ആചരിക്കണം.
ദധ്യക്ഷതൈശ്ച മാലാഭിഃ പിഷ്ടകൈര്വനമാലയാ
തയിരും അക്ഷതയും പുഷ്പമാലകളും പിണ്ണാക്കും കാട്ടുപൂക്കളാൽ ചെയ്ത മാലകളും ഉപയോഗിച്ച്,
ദദ്യാദ്ഗവാഹ്നികം ഭക്ത്യാ താസാം പൂര്വാപരാഹ്ണയോഃ
ഗോവിന്റെ ദൈനംദിന പൂജ, ഉച്ചയ്ക്കും വൈകുന്നേരത്തിനും ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കണം.
വ്രജംതീനാം ഗവാം നിത്യമായാംതീനാം ച ഭാരത അര്ഘ്യം പ്രദദ്യാദ്ഗൃഷ്ട്യാം വാ ഗവാം പാദേഷു പാംഡവ
ഭാരതാ, പശുക്കൾ പുറത്ത് പോകുമ്പോഴും തിരികെ വരുമ്പോഴും അവരുടെ കാലിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം, പാണ്ഡവാ.
മാതാ രുദ്രാണാം ദുഹിതാ വസൂനാം സ്വസാദിത്യാനാമമൃതസ്യ നാഭിഃ
അവൾ രുദ്രന്മാരുടെ അമ്മയും, വസുക്കളുടെ മകളും, ആദിത്യന്മാരുടെ സഹോദരിയും, അമൃതത്തിന്റെ നാഭിയുമാണ്.
ഗാവോ മേ ഹൃദയേ സംതു ഗവാം മധ്യേ വസാമ്യഹമ്
പശുക്കൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കട്ടെ; ഞാനും പശുക്കളുടെ ഇടയിൽ വസിക്കുകയാണ്.
ഇത്ഥം സംപൂജ്യ ദത്ത്വാര്ഘം തതോ ഗച്ഛേദ്ഗൃഹാശ്രമമ്
ഇങ്ങനെ പൂജയും അർഘ്യവും അർപ്പിച്ചശേഷം, വീട്ടിലെ കർമ്മങ്ങളിൽ തിരികെ പോകണം.
ശാലിപിഷ്ടം ഫലം ശാകം തിലമന്നം ച ശോഭനമ്
അവർക്കായി അരിപൊടി, പഴം, കായ്കറി, എള്ള്, നല്ല ഭക്ഷണം എന്നിവ നൽകണം.
പ്രഭാതേ ഗോപദം ദത്ത്വാ ബ്രാഹ്മണായ ഹിരണ്മയമ് 4.19.
പ്രഭാതത്തിൽ ഒരു സ്വർണ്ണഗോപദം ബ്രാഹ്മണന് അർപ്പിക്കണം.
അര്ച്യംതേഽത്ര യഥാ ഗാവസ്തഥാ ഗോവര്ധനോ ഗിരിഃ
ഇവിടെ പശുക്കളെ, ഗോവർദ്ധനപർവതത്തെപോലെ തന്നെ, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
ഗോഭക്തോ ഗോവ്രതം കൃത്വാ ഭക്ത്യാ ശക്ത്യാ ച ഗോഷ്പദമ്
പശുക്കളോടു ഭക്തിയുള്ളവൻ, ഭക്തിയും കഴിവും കൊണ്ട് പശുവിന്റെ വ്രതം ആചരിച്ച്, പശുവിന്റെ കുരയ്ക്കളും ആരാധിക്കണം.
ഗോതര്ണകാകുലം ഗേഹം ഗോകുലം ച സമാസതഃ
പശുക്കളുടെ കൂവലാൽ നിറഞ്ഞ വീടും, പശുപാലകരുടെ കൂട്ടായ്മയും ലഭിക്കും.
സംതാനം പൂജിതം ലബ്ധ്വാ തതഃ സ്വര്ഗേഽമരോ ഭവേത്
പൂജിക്കപ്പെട്ട സന്താനത്തെ ലഭിച്ച്, അവൻ സ്വർഗത്തിൽ അമരനാകും.
ഗന്ധര്വൈര്ഗീതവാദ്യേന സേവ്യമാനോഽപ്സരോഗണൈഃ
ഗന്ധർവന്മാരുടെ പാട്ടും വാദ്യവും, അപ്സരസുകളുടെ സേവനവും അവനു ലഭിക്കും.
യോ ഗോപദവ്രതമിദം കുരുതേ ത്രിരാത്രം ഗാ വൈ പ്രപൂജയതി ഗോരസപൂജനാച്ച
ആരെങ്കിലും ഈ ഗോപദ വ്രതം മൂന്നു രാവുകൾ ആചരിച്ച്, പശുക്കളെ ആരാധിച്ച്, പശുവിന്റെ പാൽ ആദരിച്ചാൽ,
ഹരികാലീവ്രതവര്ണനമ് സര്വധാന്യൈസ്താം വിരൂഢാം ഭൂതാം ഹരിതശാഡ്വലാമ്
ഹരികാളി വ്രതത്തിന്റെ വിവരണം: എല്ലാ തരത്തിലുള്ള ധാന്യങ്ങൾകൊണ്ടും, വളർന്നതും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതും പച്ച പുല്ല് മൂടിയതുമായതും ഉപയോഗിച്ച്,
ഗന്ധൈഃ പുഷ്പൈഃ ഫലൈര്ധൂപൈര്നൈവേദ്യൈര്മോദകാദിഭിഃ
സുഗന്ധികളും പുഷ്പങ്ങളും പഴങ്ങളും ധൂപവും വിഭവങ്ങളും മോദകം പോലുള്ള മധുരങ്ങളും കൊണ്ടു,
ഘണ്ടാവാദ്യാദിഭിര്ഗീതൈഃ ശുഭൈര്ദിവ്യകഥാനുഗൈഃ
ഘണ്ടയും വാദ്യങ്ങളും ശുഭമായ ഗാനങ്ങളും ദൈവകഥകളോടൊപ്പം,
സുവാസിനീഭിഃ സാ നേയാ മധ്യേ പുണ്യജലാശയേ
അലങ്കരിച്ച സ്ത്രീകൾ അവളെ പുണ്യജലാശയത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
ആര്ദ്രധാന്യൈഃ സ്ഥിതാ കസ്മാത്പൂജ്യതേ സ്ത്രീജനേന സാ
നനഞ്ഞ ധാന്യങ്ങളുമായി നില്ക്കുന്ന അവളെ സ്ത്രീകൾ എന്തിനാണ് ആരാധിക്കുന്നത്?
ആസീദ്ദക്ഷസ്യ ദുഹിതാ കാലീനാമ്നീ തു കന്യകാ
ദക്ഷന് ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവളുടെ പേര് കാലി, അവൾ ഒരു കന്യകയായിരുന്നു.
വര്ണേനാപി ച സാ കൃഷ്ണാ നവനീലോത്പലപ്രഭാ
അവൾ കറുത്ത നിറത്തിൽ, പുതുതായി വിരിഞ്ഞ നീലതാമരയുടെ പ്രകാശംപോലെയായിരുന്നു.
വിവാഹിതാ വിധാനേന ശംഖതൂര്യാനുനാദിനാ
ശംഖവും മേളവും മുഴങ്ങുന്നിടത്ത്, ശരിയായ രീതിയിൽ അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
നിര്വര്തിതേ വിവാഹേ തു തയാ സാര്ധം ത്രിലോചനഃ
വിവാഹം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൻ അവളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.