ഭദ്രോപവാസവ്രതവര്ണനമ് തദഹം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി പ്രാപ്യതേ കേന കര്മണാ
ശുഭമായ ഉപവാസവ്രതത്തിന്റെ വിവരണം. അതു എങ്ങിനെയാണ് ലഭിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വരപ്രദാനാദ്ദേവാനാമൃഷീണാം സേവനേന വാ
ദേവന്മാര്ക്ക് വരം നല്കുന്നതിലൂടെയോ, ഋഷിമാരെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെയോ ആണോ?
തത്പ്രഭാവാദ്ഭവേന്നൂനം രാജഞ്ജാതിസ്മരോ നരഃ
അത് കൊണ്ടുള്ള ശക്തിയാല്, രാജാവേ, ഒരാള് തീര്ച്ചയായും തന്റെ ജന്മം ഓര്ക്കുന്നവനാകും.
ശുഭോദയഃ പുരാ വൈശ്യോ ബഭൂവ യമുനാതടേ
പണ്ടു, ശുഭോദയ എന്ന വാണിജന് യമുനയുടെ തീരത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നു.
സംജയസ്യ സുതോ ജാതഃ സ്വര്ണഷ്ഠീവീതി വിശ്രുതഃ
അവന് സംജയയുടെ മകനായി ജനിച്ചു, സ്വര്ണ്ണഷ്ടീവി എന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ടു.
നാരദസ്യ പ്രഭാവേണ പുനരു ജീവ്യതേഽപ്യസൌ
നാരദന്റെ ശക്തിയാല് അവന് വീണ്ടും ജീവിച്ചു.
ദസ്യുഭിശ്ച കഥം നീതോ മൃത്യും വൈ ജീവിതഃ കഥമ്
അവനെ കള്ളന്മാര് എങ്ങനെ മരണത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, അവന് എങ്ങനെ ജീവിച്ചു?
. ദേവര്ഷീ തസ്യ മിത്രേ ച സദാ നാരദപര്വതൌ
ദൈവീയ ഋഷിയും അവന്റെ സുഹൃത്തും എപ്പോഴും നാരദനും പര്വതനും ആയിരുന്നു.
ഏകദാ സംജയഗൃഹം സംപ്രാപ്തൌ തൌ യദൃച്ഛയാ
ഒരു ദിവസം, ആ രണ്ട് പേരും യാദൃശ്ചികമായി സംജയയുടെ വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നു.
തേഷാമഥോപവിഷ്ടാനാം പൂര്വവൃത്താംതഭാഷിണൌ 4.13.
അവര് ഇരുന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്, പഴയ സംഭവങ്ങള് സംസാരിച്ചു.
പര്വതഃ പ്രാഹ രാജാനം കന്യേയം വരവര്ണിനീ
പര്വതന് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ പെണ്കുട്ടിക്ക് ഉത്തമമായ വര്ണ്ണമാണ്.'
പദ്മപത്രേക്ഷണനഖാ പദ്മകിംജല്കസപ്രഭാ
അവളുടെ കണ്ണുകളും നഖങ്ങളും താമരയുടെ ഇലപോലാണ്; അവളുടെ പ്രകാശം താമരയുടെ തണ്ടുപോലാണ്.
സവിലാസാ ഗജഗതിഃ സുനാസാ കോകിലസ്വരാ
അവള് ഭംഗിയോടെ, ആനയുടെ നടപ്പില്, മനോഹരമായ മൂക്കും, കുയിലിന്റെ സ്വരവും ഉണ്ട്.
തിലപുഷ്പസ്ഫുടാ നാസാ രൂപം സംപരിലക്ഷ്യതേ
അവളുടെ മൂക്ക് തിലപ്പൂവുപോലെ സുന്ദരമാണ്; അവളുടെ സൗന്ദര്യം വ്യക്തമായി കാണാം.
ഏവം ബ്രുവാ ണം തം വിപ്രം വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ ബ്രാഹ്മണനെ അത്ഭുതത്തോടെ വീക്ഷിച്ചു, കണ്ണുകള് വിസ്മയത്തില് തുറന്നു.
അഥോവാച നൃപം ധീമാന്നാരദഃ ക്ഷുഭിതേന്ദ്രിയഃ ൧൬ ഈപ്സിതം തവ ദാസ്യാമി വരം മര്ത്യേഷു ദുര്ല്ലഭമ്
അതിനുശേഷം, ധീരനായ നാരദന് ഉണര്ന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള, മനുഷ്യരില് അപൂര്വ്വമായ ഒരു വരം ഞാന് നല്കാം.'
കൃതാഞ്ജലിരുവാചേദം പ്രഹര്ഷോത്ഫുല്ലലോചനഃ
കൈകൂപ്പി, ആനന്ദത്തിൽ കണ്ണുകൾ വിരിഞ്ഞ്, അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യസ്യ മൂത്രം പുരീഷം വാ ശ്ലേഷ്മാണം ക്ഷിപതി ക്ഷിതൌ
ആരെങ്കിലുമെങ്കിൽ മൂത്രം, മല, അല്ലെങ്കിൽ കഫം ഭൂമിയിൽ ഇടുകയാണെങ്കിൽ—
ഏവമസ്ത്വിതി തം രാജന്നാരദഃ പ്രത്യഭാഷത 4.13.
അങ്ങനെയാകട്ടെ എന്നു രാജാവേ, നാരദൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഏവമുക്ത്വാ സ താം കന്യാം സാലങ്കാരാം സുമധ്യമാമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ അലങ്കാരങ്ങളോടുകൂടിയ സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടിയെ അവൻ നൽകി.
തത്തസ്യ ചേഷ്ടിതം ദൃഷ്ട്വാ പര്വതഃ ക്രോധമൂര്ഛിതഃ
അവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടു, പാർവതൻ കോപത്തിൽ ആവേശപ്പെട്ടു.
മയേയം പ്രാര്ഥിതാ പൂര്വം ത്വയാ യസ്മാദ്വിവാഹിതാ
ഈ പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ മുമ്പ് ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ നീ അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
ദത്തസ്ത്വയാസ്യ യഃ പുത്രോ വരദാനേന നാരദ
നാരദാ, നീ അനുഗ്രഹമായി അവനു നൽകിയ മകനാണ്—
ഏവമുക്തഃ പര്വതേന നാരദഃ പ്രാഹ ദുര്മനാഃ
പാർവതൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, നാരദൻ ദുഃഖത്തോടെ പറഞ്ഞു:
സാമാന്യം സര്വഭൂതാനാം കന്യാ ഭവതി സുവ്രത
സുഭവനേ, പെൺകുട്ടികൾ എല്ലാം ജീവികൾക്കും പൊതുവാണ്.
ന സേവിതാസ്ത്വയാ വൃദ്ധാസ്തേന മാം ശപസേ രുഷാ
വയോധികരെ നീ സേവിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് നീ കോപത്തിൽ എന്നെ ശപിക്കുന്നത്.
യസ്മാദേതദവിജ്ഞായ ശപസേ മാമനാഗസമ്
ഇത് അറിയാതെ, കുറ്റമില്ലാത്ത എന്നെ നീ ശപിക്കുന്നു.
സംജയസ്യ സുതഃ ശാപാദ്യദി പഞ്ചത്വമേഷ്യതി
നിന്റെ ശാപം മൂലം സംജയന്റെ മകൻ മരണമടയേണ്ടിവന്നാൽ—
ഏവം ശപ്ത്വാ തദാഽ ന്യോന്യം ദേവര്ഷീ താവുഭൌ പുനഃ 4.13.
അങ്ങനെ പരസ്പരം ശപിച്ച്, ആ രണ്ട് ദേവർഷിമാർ പിന്നെ—
അഥാസ്യ സപ്തമേ മാസി ജാതഃ പുത്രോ നൃപസ്യ സഃ
അപ്പോൾ ഏഴാം മാസത്തിൽ രാജാവിന് ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.