അസിതാലവനേ ഘോരേ ച്ഛിദ്യംതേ ഖംഡഖംഡശഃ സംബാധ്യമാനാ വിവശാഃ ക്ലിശ്യംതേ ന മ്രിയംതി വൈ
ഭയാനകമായ കറുത്ത ഉപ്പുനിലത്തിൽ, അവരെ കഷ്ണങ്ങളായി മുറിച്ചുതുറന്ന്, കെട്ടിപ്പിടിച്ച്, അശക്തരായി, കഷ്ടപ്പെടുന്നു; പക്ഷേ മരണമില്ല.
ദേഹാദുത്സാദ്യമാംസാനി ഭിദ്യംതേഽസ്ഥീനി മുദ്ഗരൈഃ
അവരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മാംസം കീറി എടുത്ത്, അസ്ഥികൾ മുട്ഗരങ്ങൾ കൊണ്ട് തകർക്കുന്നു.
നിരസ്താസ്തേ നിരുച്ഛ്വാസാസ്തിഷ്ഠംതി നരകേ ധ്രുവമ്
അവരെ പുറത്താക്കപ്പെടുന്നു, ശ്വാസം ഇല്ലാതെ, അവർ നരകത്തിൽ ഉറപ്പായി തുടരുന്നു.
രൌരവേ രോദമാനാശ്ച പീഡ്യന്തേ വിവിധൈഃ ശരൈഃ
റൗരവത്തിൽ, അവർ കരയുമ്പോൾ, വിവിധ ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് അവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
പദോരാസ്യേ ഗുദേ ചൈവ പാര്ശ്വേ ചോരസി മസ്തകേ
പാദങ്ങളിൽ, വായിൽ, മലദ്വാരത്തിൽ, ഇരുവശങ്ങളിൽ, നെഞ്ചിൽ, തലയിൽ—
സുതപ്തവാലുകായാം ച പ്രലുഠ്യന്തേ പുനഃപുനഃ
തീവ്രമായ ചൂടുള്ള മണൽമേൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉരുണ്ടുപോകാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നു.
തേനതേനൈവ രൂപേണ ഹസന്തേ പാരദാരികമ്
അതു തന്നെയുള്ള രൂപത്തിൽ അവർ വ്യഭിചാരിയെ പരിഹസിക്കുന്നു.
പൂര്വാകാരം ച പുരുഷം പ്രജ്വലംതം സമംതതഃ 4.6.
ആ പുരുഷൻ, പഴയ രൂപത്തിൽ, ചുറ്റുമുള്ള തീയിൽ കത്തുന്നവനായി കാണപ്പെടുന്നു.
കിം പ്രധാവസി വേഗേന തേ ന മോക്ഷോഽസ്തി സാംപ്രതമ്
നീ എത്ര വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു? ഇപ്പോൾ നിനക്ക് മോചനം ഇല്ല.
ലോഹകുമ്ഭേ തഥാ ക്ഷിപ്താഃ സവിധാനൈഃ ശനൈഃശനൈഃ
ഇരുമ്പ് കലങ്ങളിൽ, നിർബന്ധമായ രീതിയിൽ, പതിയെ പതിയെ അവർ എറിഞ്ഞിടപ്പെടുന്നു.
ക്വണംത്യുദൂഖലേ സാസ്രാഃ പ്രക്ഷിപ്യംതേ ശിലാസു ച
അവർ കണ്ണീരോടെ ഉരുളകളിൽ കരയുന്നു, കല്ലുകളിൽ എറിഞ്ഞിടപ്പെടുന്നു.
കൃമിഭിര്ഭിന്നസര്വാംഗാഃ ശതശോ ജര്ജരീകൃതാഃ
കീടങ്ങൾ അവരുടെ ശരീരമാകെ കുത്തി, നൂറുകണക്കിന് ഭാഗങ്ങളിൽ അവരെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നു.
മഹാജ്വാലേ ച നരകേ പാപാഃ ഫൂത്കാരയംതി ച
നരകത്തിലെ വലിയ തീയിൽ, പാപികൾ ഉരുണ്ടു വിളിച്ചുപറയുന്നു.
പൃഷ്ഠേ ചാനീയ ജംഘേ ദ്വേ വിന്യസ്തേ സ്കന്ധയോഃ സ്ഥിതേ ബദ്ധ്വാ പരസ്പരം സര്വം സുദൃഢം ഗാഢരജ്ജുഭി.
പിന്നിൽ, ഇരുകാൽ ചേർത്ത്, ഭുജങ്ങളിൽ പിടിച്ച്, ശക്തമായ കയറ്റുകൊണ്ട് എല്ലാവരെയും കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു.
പീഡയംതി സുസംരബ്ധാ ഭ്രമരാസ്തീക്ഷ്ണലോഹജാഃ
തീവ്രമായ ഇരുമ്പ് ഭ്രമരങ്ങൾ അവരെ കഠിനമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
പാപാനാം നരകേ പുംസാം ഘൃഷ്യതേ ചംദനം യഥാ
പാപികളുടെ നരകത്തിൽ, പുരുഷന്മാർ ചന്ദനമരംപോലെ അരക്കപ്പെടുന്നു.
പിംഡബംധോ സ്മൃതോ യാമ്യോ മഹാജ്വാലേഷു യാതനാഃ കരീഷരൂക്ഷവഹ്നൌ ച പച്യംതേ ന മ്രിയംതി ച
ഇതിനെ യമബന്ധം എന്നു വിളിക്കുന്നു; വലിയ തീയിൽ അവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു, കയ്പ്പുള്ള ചിതയിൽ അവരെ വേവിക്കുന്നു, എങ്കിലും മരണമില്ല.
സുതീക്ഷ്ണക്ഷാരതോയേന ശര്കരാസു ശിലാസു ച 4.6.
അത്യന്തം കയ്പ്പുള്ള വെള്ളത്തിൽ, കല്ലുകളും മണലും മുകളിൽ—
ശരീരാഭ്യന്തരഗതൈഃ പ്രഭൂതൈഃ കൃമിഭിര്നരാഃ
പുരുഷന്മാരുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ അനേകം കീടങ്ങൾ നിറയുന്നു.
കൃമീണാം നിചയേ ക്ഷിപ്താഃ പൂതിമാംസസ്യ രാശിഷു
അവർ കീടങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ, പുഴു കുത്തിയ പുഴു മാംസത്തിന്റെ കൂറ്റങ്ങളിൽ എറിഞ്ഞിടപ്പെടുന്നു.
സുതപ്തവജ്രലേപേന ശരീരമനുലിപ്യതേ
അവരുടെ ശരീരത്തിൽ തീപിടിച്ച വജ്രപ്പൊടി പുരട്ടി മൂടുന്നു.
വദനാംതേ പ്രവിന്യസ്തം സുതപ്തായോമയം ഗുഡമ്
വായിന്റെ അറ്റത്ത്, തീപിടിച്ച ഇരുമ്പ് കട്ടികിടത്തുന്നു.
യേ ശിവായതനാരാമവാപീകൂപമഠാംഗ ണാത്
ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ, പൂന്തോട്ടങ്ങൾ, കുളങ്ങൾ, കിണറുകൾ, മഠങ്ങൾ എന്നിവ പിടിച്ചെടുക്കുന്നവർ
വ്യായാമോദ്വര്തനാഭ്യംഗസ്നാനമാപാനഭോജനമ്
അവയെ വ്യായാമത്തിനും, ഉരുവിളയ്ക്കും, കുളിക്കാനും, കുടിക്കാനും, ഭക്ഷണത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്നവർ
തേ ബാധൈര്വിവിധൈര്ഘോരൈരിക്ഷുയന്ത്രാദിപീഡനൈഃ
അവർക്കു പലവിധം ഭയങ്കരമായ കഷ്ടതകളും, ഉരുളക്കരയന്ത്രത്തിൽ ചതുപ്പിക്കൽ പോലുള്ള പീഡനങ്ങളും അനുഭവപ്പെടുന്നു.
യേ ശൃണ്വംതി ഗുരോര്നിംദാം തേഷാം കര്ണഃ പ്രപൂര്യ്യതേ
ഗുരുവിനെ നിന്ദിക്കുന്നതു കേൾക്കുന്നവരുടെ ചെവി നിറയുന്നു.
ത്രപുസീസാരകൂടാദ്യൈഃ ക്ഷാരേണ ജതുനാ പുനഃ അനുക്രമേണ സര്വേഷു ഭവംത്യേതാഃ സമംതതഃ
തുമ്പ, ഇരുമ്പ്, കഷായം, resin എന്നിവയാൽ, ഓരോ ദ്വാരവും മുഴുവൻ നിറയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
സര്വേംദ്രിയാണാമപ്യേവം ക്രമാത്പാപേന യാതനാഃ 4.6.
പാപം മൂലം, എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ കഷ്ടത അനുഭവിക്കുന്നു.
സ്പര്ശലോഭേന യേ മൂഢാഃ സംസ്പൃശംതി പരസ്ത്രിയമ്
സ്പർശലോഭത്തിൽ അജ്ഞാനികൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയെ സ്പർശിക്കുന്നവർ
തതഃ ക്ഷാരാദിഭിഃ സര്വൈഃ ശരീരമനുലിപ്യതേ
അവരുടെ ശരീരം എല്ലാ കഷായങ്ങളാലും മറ്റും പുരട്ടി കഷ്ടപ്പെടുന്നു.