ഏവം ബഹുവിധൈര്വാക്യൈരുപാലബ്ധാ യമേന തേ
ഇങ്ങനെ പലവിധ വാക്കുകളാൽ യമൻ അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
ഇതി ധര്മം സമാദിശ്യ നൃപാണാം ധര്മരാട് പുനഃ
ഇങ്ങനെ ധർമ്മം ഉപദേശിച്ച ശേഷം, ധർമ്മരാജാവ് വീണ്ടും—
ഭോഭോശ്ചണ്ഡ മഹാചണ്ഡ ഗൃഹീത്വാ നൃപതീനിമാന്
ഭയങ്കരനും അത്യന്തം ക്രൂരനും ആയവനേ, ഈ രാജാക്കന്മാരെ പിടിക്കൂ—
തതഃ ശീഘ്രം സമുത്ഥായ നൃപാന്സംഗൃഹ്യ പാദയോഃ
അപ്പോൾ, വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, അവൻ രാജാക്കന്മാരെ കാലിൽ പിടിച്ചു—
സര്വപ്രാണേന മഹതാ സുതപ്തേ തു ശിലാതലേ
അവരുടെ മുഴുവൻ ജീവശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച്, അതിയായി ചൂടുള്ള കല്ലിൻമേൽ—
തതഃ സ രക്തസ്രോതോഭിഃ സ്രവതേ ജര്ജരീകൃതഃ
അപ്പോൾ, അവൻ കീറിക്കളയപ്പെട്ട്, രക്തം ഒഴുകി പുറത്ത് വരുന്നു—
തതഃ സ വായുനാ സ്പൃഷ്ടഃ ശനൈരുജീവതേ പുനഃ
അതിനുശേഷം, കാറ്റ് തൊട്ടപ്പോൾ, അവൻ പതിയെ വീണ്ടും ജീവൻ തിരിച്ചു നേടുന്നു—
അഷ്ടാവിംശതിരേവാധഃ ക്ഷിതേര്നരകകോടയഃ
ഭൂമിയുടെ ഇരുപത്തിയെട്ട് നിലകൾക്കു കീഴിൽ നരകകുഴികൾ ഉണ്ട്—
രൌരവപ്രഭൃതീനാം ച നരകാണാം ശതം സ്മൃതമ് 4.6.
രൗരവം തുടങ്ങിയ നൂറ് നരകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു—
യേഷു പാപാഃ പ്രപച്യംതേ നരാഃ കര്മാനുരൂപതഃ
അവിടെ പാപികൾ, തങ്ങളുടെ കർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച്, വേവിക്കപ്പെടുന്നു—
ആ മലപ്രക്ഷയാദ്യദ്വദഗ്നൌ ധാസ്യംതി ധാതവഃ
അവരുടെ മലിനതകൾ നശിക്കുംവരെ, ലോഹങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ ഇടുന്നതുപോലെ—
സുഗാഢഹസ്തയാ ബാഢം തപ്തശൃംഖലയാ നരാഃ
വളരെ കെട്ടിയ ചൂടുള്ള കയറുകളാൽ ശക്തമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്, ആ മനുഷ്യർ—
തതസ്തേ സര്പയംത്രേണ ക്ഷിപ്താ ദോല്യംതി കിംകരൈഃ
ശേഷം, പാമ്പുകളുടെ യന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, സേവകർ അവരെ ഇട്ടു ആടിക്കുന്നു—
അംതരിക്ഷസ്ഥിതാനാം ച ലോഹഭാരശതം തതഃ
ആകാശത്ത് തൂങ്ങിയിരിക്കുന്നവർക്കു ഇരുമ്പിന്റെ നൂറ് ഭാരങ്ങൾ—
തേന ഭാരേണ മഹതാ ഭൃശമാതര്ദ്ദിതാ നരാഃ
ആ വലിയ ഭാരത്തിൽ, ആ മനുഷ്യർ അതിയായി പീഡിക്കപ്പെടുന്നു—
ജ്വാലാഭിരഗ്നിവര്ണാഭിര്ല്ലോഹദംഡൈഃ സകംടകൈഃ
അഗ്നിപോലെയുള്ള ജ്വാലകളും മുള്ളുള്ള ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകളും കൊണ്ട്—
തതഃ ക്ഷാരേണ ദീപ്തേന വഹ്നേരപി വിശേഷതഃ
അതിനുശേഷം കഠിനമായ കഷായവും, പ്രത്യേകിച്ച് ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയും ഉപയോഗിച്ച്,
പുനര്വിദാര്യ ചാംഗേഷു ശിരസഃപ്രഭൃതി ക്രമാത്
വീണ്ടും, തലയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിക്കൊണ്ട്, അവരുടേം ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി കീറി തുറക്കപ്പെടുന്നു.
വിഷ്ഠാപൂര്ണേ തതഃ കൂപേ കൃമീണാം നിചയേ തതഃ 4.6.
പിന്നെ, മല നിറഞ്ഞ കിണറിൽ, കൃത്യമായി കീടങ്ങൾ നിറഞ്ഞിടത്ത്,
ഭക്ഷ്യംതേ ക്രിമിഭിസ്തീക്ഷ്ണൈര്ലോഹതുണ്ഡൈശ്ച വായസൈഃ
തീവ്രമായ പല്ലുള്ള കീടങ്ങളും ഇരുമ്പ് കൊക്കുള്ള കാക്കകളും അവരെ തിന്നുകളയുന്നു.
പച്യംതേ മാംസവച്ചാപി പ്രദീപ്താംഗാരരാശിഷു
അവരെ മാംസം പോലെ, ജ്വലിക്കുന്ന കനൽക്കൂട്ടുകളിൽ വേവിക്കുന്നു.
തിലപിംഡൈരിവാക്രമ്യ ഘോരൈഃ കര്മഭിരാത്മനഃ
ഭയാനകമായ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങൾ, തിലപിണ്ടം പിടിച്ചുപിടിക്കുന്നതുപോലെ, അവരെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു.
ഭിദ്യംതേ ചാപി തല്പേഷു ലോഹഭ്രാഷ്ട്രേഷ്വനേകധാ
അവരെ ഇരുമ്പ് ഉരുളകളിൽ, പലതവണ, കിടക്കയിൽ കിടത്തിയിട്ട് തകർക്കുന്നു.
മിഥ്യാഗമപ്രവക്തുശ്ച ദ്വിജിഹ്വസ്യ ച നിര്ഗതാ
തെറ്റായ ശാസ്ത്രങ്ങൾ പറയുന്നവർക്കും, ഇരട്ട നാവുള്ളവർക്കും, ഈ ശിക്ഷകൾ വരുന്നു.
നിര്ഭര്ത്സയംതി യേ ക്രൂരാ മാതരം പിതരം ഗുരുമ്
മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും ഗുരുവിനെയും അപമാനിക്കുന്ന ക്രൂരന്മാർ,
തതഃ ക്ഷാരേണ ദീപ്തേന താമ്രേണ തു പുനഃപുനഃ
അവരെ കഠിനമായ കഷായവും, വീണ്ടും വീണ്ടും ചൂടുള്ള താമ്രവും ഉപയോഗിച്ച്,
ഇതസ്തതഃ പുനര്വക്ത്രം ഭൃശമാപൂര്യ ഹന്യതേ
അവരുടെ വായിൽ ഇവിടെ അങ്ങോട്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും നിറച്ച്, ശക്തമായി അടിക്കുന്നു.
പരിഷ്വജതി ചാത്യുഗ്രാം പ്രദീപ്താം ലോഹശാല്മലീമ് 4.6.
അവരെ ഭയാനകമായ ജ്വലിക്കുന്ന ഇരുമ്പ് ശാൽമലി വൃക്ഷം ചുമരിപ്പിക്കുന്നു.
ദംതുരേണാതികൂടേന ക്രകചേന ബലീയസാ ഖാദ്യതേ സ്വാനി മാംസാനി പായതേ ശോണിതം സ്വകമ്
അത്യന്തം മൂർച്ചയുള്ള കട്ടിയുള്ള കത്തിയാൽ, ശക്തമായ പല്ലുകൾ കൊണ്ട്, അവരെ സ്വന്തം മാംസം തിന്നുവാൻ, സ്വന്തം രക്തം കുടിപ്പാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു.
അന്നം പാനം ന ദത്തം യൈര്മൂഢൈര്നാപ്യനുമോദിതമ്
ആഹാരവും പാനവും നൽകാത്തവരും, അതിനെ അംഗീകരിക്കാത്ത മണ്ടന്മാരും,