തതോ ഭുക്ത്വാ മഹാഭോഗാനംതേ പുണ്യസ്യ സംക്ഷയാത്
അവിടെ, വലിയ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം, പുണ്യം തീർന്നപ്പോൾ,
തേ ചാപി ധര്മരാജാനം നരാഃ പുണ്യാനുഭാവതഃ
അവർ ചെയ്ത നല്ല പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി, ആ പുരുഷന്മാർ ധർമ്മരാജാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നു.
യേ പുനഃ പാപകര്മാണസ്തേ പശ്യംതി ഭയാനകമ്
പക്ഷേ, ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തവർ ഭയാനകമായ കാഴ്ചകൾ കാണുന്നു.
ദംഷ്ട്രാകരാലവദനം ഭ്രുകുടീകുടിലേക്ഷണമ്
അവർ കഠിനമായ പല്ലുകളും ചുളിവുള്ള കണ്ണുകളും ഉള്ള ഭയങ്കരമായ മുഖം കാണുന്നു.
അഷ്ടാദശഭുജം ക്രുദ്ധം നീലാംജനചയോപമമ്
പതിനെട്ട് കൈകളും കോപത്തോടെ കറുത്ത കാജലുപോലെയുള്ള രൂപവും ഉള്ളവനെയാണ് അവർ കാണുന്നത്.
മഹാമഹിഷമാരൂഢം ദീപ്താഗ്നിസമലോചനമ്
വലിയ മഹിഷത്തിൽ കയറി, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി,
പ്രലയാംബുദനിര്ഘോഷം പിബംതമിവ സാഗരമ്
പ്രളയമേഘത്തിന്റെ ഗർജ്ജനപോലുള്ള ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി, സമുദ്രം കുടിക്കുന്നതുപോലെ ഭയങ്കരമായി.
മൃത്യുശ്ച തത്സമീപസ്ഥഃ കാലാനലസമപ്രഭഃ
അവന്റെ അടുത്ത് തന്നെ, കാലാഗ്നിപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ മരണൻ നില്ക്കുന്നു.
മാരീ ചോഗ്രാ മഹാമാരീ കാലരാത്രിഃ സുദാരുണാ 4.6.
അവിടെ ഉഗ്രമായ മഹാമാരി, അത്യന്തം ഭയാനകയായ കാലരാത്രി എന്നിവരും ഉണ്ട്.
ശക്തിശൂലാംകുശധരാഃ പാശചക്രാസിധാരിണഃ
അവർ കയ്യിൽ കുന്തം, ത്രിശൂലം, ആങ്കുഷം, പാശം, ചക്രം, വാൾ എന്നിവയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
അസംഖ്യാതാ മഹാവീര്യാഃ ക്രൂരാശ്ചാഞ്ജനസംപ്രഭാഃ
അവരിൽ എണ്ണമില്ലാത്തവരും വലിയ ശക്തിയുള്ളവരും ക്രൂരരും കറുത്ത കാജലുപോലുള്ള പ്രകാശമുള്ളവരുമാണ്.
അനേന പരിവാരേണ മഹാഘോരേണ സംവൃതമ് നിര്ഭര്ത്സയതം ചാത്യന്തം യമം സദുപകാരിണമ്
ഈ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ കൂട്ടത്തോടെ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവർ നല്ലവൻ ആയ യമനെ കടുത്ത വാക്കുകളിൽ കുറ്റം പറയുന്നു.
ചിത്രഗുപ്തശ്ച ഭഗവാന്ധര്മവാക്യൈഃ പ്രബോധയന് ।। ഭോഭോ ദുഷ്കൃതകര്മാണഃ പരദ്രവ്യാപഹാരിണഃ । ഗര്വിതാ രൂപവീര്യേണ പരദാരവിമര്ദകാഃ
പുണ്യവാനായ ചിത്രഗുപ്തൻ ധർമ്മത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഉപദേശിക്കുന്നു: 'ഹേ ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാർ, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് കവർന്നവർ, സൗന്ദര്യത്തിലും ശക്തിയിലും അഹങ്കരിക്കുന്നവർ, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ അപമാനിച്ചവർ—'
യത്സ്വയം ക്രിയതേ കര്മ തത്സ്വയം ഭുജ്യതേ പുനഃ
ആൾ സ്വയം ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തി, പിന്നെ സ്വയം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.
ഇദാനീം കിം പ്രതപ്യധ്വം പീഡ്യമാനാഃ സ്വകര്മഭിഃ
ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ തന്നെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ട് ഇത്രയും വേദന അനുഭവിക്കേണ്ടതെന്ത്?
ഏതേ ച പൃഥിവീപാലാഃ സംപ്രാപ്താ മത്സമീപതഃ
ഇവരുടെ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ ഇപ്പോൾ എന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഭോഭോ നൃപാ ദുരാചാരാഃ പ്രജാവിധ്വംസകാരിണഃ
ഹേ രാജാക്കന്മാർ, ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവരും ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങളെ,
രാജ്യലോഭേന മോഹാദ്വാ ബലാദന്യായതഃ പ്രജാഃ
രാജ്യത്തെ പിടിക്കാൻ ഉള്ള ലാഭം കൊണ്ടോ, മായയാൽ കൊണ്ടോ, ബലപ്രയോഗം കൊണ്ടോ, അന്യായമായി ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
കൃതം രാജ്യം കലത്രം ച യദര്ഥമശുഭം കൃതമ് 4.6.
രാജ്യം, ഭാര്യ ഇവയ്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്ത ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ—
പശ്യാമ തദ്ബലം തുഭ്യം യേന വിധ്വംസിതാഃ പ്രജാഃ
നിന്റെ ശക്തി എത്രയാണെന്ന്, അതിനാൽ ജനങ്ങൾ നശിച്ചതെങ്ങനെ എന്ന് നമുക്ക് കാണാം.
ഏവം ബഹുവിധൈര്വാക്യൈരുപാലബ്ധാ യമേന തേ
ഇങ്ങനെ പലവിധ വാക്കുകളാൽ യമൻ അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
ഇതി ധര്മം സമാദിശ്യ നൃപാണാം ധര്മരാട് പുനഃ
ഇങ്ങനെ ധർമ്മം ഉപദേശിച്ച ശേഷം, ധർമ്മരാജാവ് വീണ്ടും—
ഭോഭോശ്ചണ്ഡ മഹാചണ്ഡ ഗൃഹീത്വാ നൃപതീനിമാന്
ഭയങ്കരനും അത്യന്തം ക്രൂരനും ആയവനേ, ഈ രാജാക്കന്മാരെ പിടിക്കൂ—
തതഃ ശീഘ്രം സമുത്ഥായ നൃപാന്സംഗൃഹ്യ പാദയോഃ
അപ്പോൾ, വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, അവൻ രാജാക്കന്മാരെ കാലിൽ പിടിച്ചു—
സര്വപ്രാണേന മഹതാ സുതപ്തേ തു ശിലാതലേ
അവരുടെ മുഴുവൻ ജീവശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച്, അതിയായി ചൂടുള്ള കല്ലിൻമേൽ—
തതഃ സ രക്തസ്രോതോഭിഃ സ്രവതേ ജര്ജരീകൃതഃ
അപ്പോൾ, അവൻ കീറിക്കളയപ്പെട്ട്, രക്തം ഒഴുകി പുറത്ത് വരുന്നു—
തതഃ സ വായുനാ സ്പൃഷ്ടഃ ശനൈരുജീവതേ പുനഃ
അതിനുശേഷം, കാറ്റ് തൊട്ടപ്പോൾ, അവൻ പതിയെ വീണ്ടും ജീവൻ തിരിച്ചു നേടുന്നു—
അഷ്ടാവിംശതിരേവാധഃ ക്ഷിതേര്നരകകോടയഃ
ഭൂമിയുടെ ഇരുപത്തിയെട്ട് നിലകൾക്കു കീഴിൽ നരകകുഴികൾ ഉണ്ട്—
രൌരവപ്രഭൃതീനാം ച നരകാണാം ശതം സ്മൃതമ് 4.6.
രൗരവം തുടങ്ങിയ നൂറ് നരകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു—
യേഷു പാപാഃ പ്രപച്യംതേ നരാഃ കര്മാനുരൂപതഃ
അവിടെ പാപികൾ, തങ്ങളുടെ കർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച്, വേവിക്കപ്പെടുന്നു—