തദ്ദിനേ നഗരേ തസ്മിന്ഭ്രാമിതോ ഗര്ദഭോപരി
ആ ദിവസം ആ നഗരത്തിൽ അവനെ കഴുതയുടെ മേൽ കയറ്റി ചുറ്റിച്ചു.
തസ്യ രൂപം സമാലോക്യ മുമോഹ സുഖഭാവിനീ
അവന്റെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച സ്ത്രീ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
സ ഗത്വാ നൃപതിം പ്രാഹ പംചലക്ഷധനം മമ
അവൻ പോയി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "അയിരം അഞ്ചു ലക്ഷം ധനം എന്റെതാണു."
വിഹസ്യാഹ നൃപസ്തം വൈ ചൌരോഽയം ധനലുംഠകഃ
ചിരിച്ച് രാജാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഇവൻ കള്ളനാണ്, ധനം കവർച്ച ചെയ്യുന്നവൻ."
ഇതി ശ്രുത്വാ നിരാശോഽഭൂത്സ ചൌരോ മരണം ഗതഃ
ഇത് കേട്ട് കള്ളന് നിരാശനായി മരണത്തിലേക്ക് പോയി.
ഏതസ്മിന്നേവ തത്പുത്രീ ദേവമായാവിമോഹിതാ
അതു തന്നെയായപ്പോൾ അവന്റെ മകൾ ദൈവമായയുടെ മായയിൽ പെട്ടു.
തദാ പ്രസന്നാ സാ ദുര്ഗാ താവുജീവ്യ പ്രസാദതഃ
അപ്പോള് ദുർഗ്ഗാ ദേവി സന്തോഷത്തോടെ അവർക്കു ദീർഘായുസ് അനുഗ്രഹിച്ചു.
ഇത്യുക്ത്വാ സ തു ഭൂപാലം പുനഃ പ്രാഹ വിഹസ്യ തമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ രാജാവിനോട് വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു.
തസ്യൈ കിം ച പ്രദാതവ്യം മയാ തത്സ്നേഹരൂപിണാ
എനിക്ക് സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന അവള്ക്ക് ഞാൻ എന്ത് കൊടുക്കണം?
അതോ രോദിതവാന്പശ്ചാദ്ധസനേ കാരണം ശൃണു ।। 3.2.13.
അതിനാലാണ് ഞാൻ പിന്നീട് കരഞ്ഞത്—എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ചിരിച്ചതെന്ന് കേൾക്കൂ.
അധര്മിണേ ച നാകസ്യ ഫലം ദാതും സമര്ഹതി
ധർമ്മമില്ലാത്തവന് സ്വർഗ്ഗഫലം ലഭിക്കാനുള്ള യോഗ്യതയില്ല.
അതഃ സ ഹസിതഃ പൂര്വം മോഹിതോ ഹരിലീലയാ
അതിനാലാണ് ആദ്യം അവൻ ചിരിച്ചത്, ഹരിയുടെ ലീലയിൽ മയങ്ങി.
വാക്യം തേന കൃതം ശൂല്യാമതോ ജീവിതവാച്ഛുചിഃ
അവൻ അപ്പോൾ കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, അതിനാൽ ശുദ്ധനായവൻ ജീവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു.
രാജന്പുഷ്പാവതീ രമ്യാ നഗരീ തത്ര ഭൂപതിഃ
രാജാവേ, പുഷ്പാവതി എന്ന മനോഹരമായ ഒരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ ഒരു രാജാവും വസിച്ചിരുന്നു.
ചന്ദ്രപ്രഭാ തസ്യ പത്നീ രൂപയൌവന ശാലിനീ
അവന്റെ ഭാര്യ ചന്ദ്രപ്രഭയായിരുന്നു; അവൾ സൌന്ദര്യത്തിലും യൌവനത്തിലും സമൃദ്ധയായിരുന്നു.
കദാചിത്സ്വാലിഭിഃ സാര്ദ്ധം വിപിനം കുസുമാകരമ്
ഒരു ദിവസം, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം അവൾ പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു തോട്ടത്തിലേക്ക് പോയി.
മോഹിതാ ചാഭവദ്ദേവീ വിപ്രോപി പതിതഃ ക്ഷിതൌ
അവിടെ രാജ്ഞി ആകർഷിതയായി; ബ്രാഹ്മണനും നിലത്ത് വീണു.
തസ്യാം ഗതായാം സദനേ ദ്വൌ വിപ്രൌ തത്ര ചാഗതൌ
അവൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ, രണ്ട് ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവിടെ എത്തി.
തഥാഗതം ദ്വിജം ദൃഷ്ട്വാ രൂപയൌവനശാലിനമ്
അവിടെ വന്ന സൌന്ദര്യവും യൌവനവും നിറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു.
സ ശ്രുത്വാ രോദനം കൃത്വാ സര്വം തസ്മൈ ന്യവേദയത്
അവൻ കേട്ടശേഷം കരഞ്ഞു, എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഗൃഹേ ജപ്ത്വാ മഹാമംത്രം ചാമുണ്ഡാബീജസംയുതമ്
വീട്ടിൽ, ചാമുണ്ഡാദേവിയുടെ ബീജക്ഷരത്തോടെ ചേർന്ന മഹാമന്ത്രം ജപിച്ചു.
ഏകയാ സുംദരീ കന്യാ ദ്വാദശാബ്ദമയീ ശുഭാ
അവിടെ ഒരു സുന്ദരിയായ, പന്ത്രണ്ടുവയസ്സുള്ള, ശുഭമായ ഒരു പെൺകുട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു.
ദ്വൌ ഗതൌ രാജസദനേ നൃപമാശീര്ഭിരര്ച്യ തമ് 3.2.14.
അവരിരുവരും രാജസഭയിലേക്ക് പോയി, രാജാവിനെ ആശീർവാദങ്ങളോടെ ആദരിച്ചു.
പലായിതൌ സുതഃ പത്നീ താവന്വേഷ്ടും സമായയൌ
മകനും ഭാര്യയും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു; അവരെ അന്വേഷിക്കാൻ ഒരുമിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.
യാവദഹം ന ഗച്ഛാമി സ്വഗേഹേ രക്ഷ ധര്മതഃ തസ്യൈ സമര്പ്യ താം പശ്ചാത്സ ദ്വിജോ ഗേഹമായയൌ
ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി വരുന്നതുവരെ നീ അവളെ ധർമ്മപൂർവ്വം കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. അവളെ ആ സ്ത്രീയുടെ ചുമതലയിൽ ഏൽപ്പിച്ച ശേഷം ആ ബ്രാഹ്മണൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
സുദേവസ്തു നിശീഥേ വൈ രമണീം പ്രാഹ നിര്ഭയഃ
അപ്പോൾ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ, സുദേവൻ ഭയമില്ലാതെ ആ സ്ത്രീയോട് സംസാരിച്ചു.
സാഹ മേ ഹൃദയേ നിത്യം സുദേവോ ബ്രാഹ്മണോത്തമഃ
അവൾ പറഞ്ഞു: 'സുദേവൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, എപ്പോഴും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു.'
സുദേവശ്ചാഹ ഭോഃ സുഭൂര്യദി തേ ബ്രാഹ്മണോത്തമമ് സാഹ തേ സര്വദാ ദാസീ ഭവാമി ദ്വിജഭാമിനി
സുദേവൻ പറഞ്ഞു: 'സുഭൂ, നീ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ ദാസിയായിരിക്കും, ദ്വിജഭാമിനി.'
ഇതി ശ്രുത്വാ സുദേവസ്തു മുഖാന്നിഷ്കൃഷ്യ യംത്രകമ്
ഇത് കേട്ട സുദേവൻ അവളുടെ വായിൽ നിന്നുള്ള ഉപകരണം എടുത്തു.
ചതുര്മാസ്യോ ഭവദ്ഗര്ഭസ്തസ്മിന്കാലേ തു ഭോ നൃപ
രാജാവേ, അന്നത്തെ കാലത്ത്, നാലു മാസങ്ങൾക്കുശേഷം അവൾ ഗർഭിണിയായി.