ഇത്യുക്ത്വാ സാ തു ഭൂപായ മാര്ഗഭേദമദര്ശയത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ രാജാവിന് മറ്റൊരു വഴി കാണിച്ചു.
ആയയൌ സേനയാ സാര്ദ്ധം യത്ര ചൌരഃ സ്വയം സ്ഥിതഃ
അവൾ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന് കള്ളൻ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.
സംപൂജ്യ വര്ണയാമാസ യഥാ ജാതം തഥാവിധി ।। വിഹസ്യാഹ ച രക്ഷസ്തം ത്വയാ മേ ഭോജനം കൃതമ്
അവനെ ആദരിച്ച് സംഭവിച്ചതെല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു; പിന്നെ ചിരിച്ച് അവൾ ഭയങ്കരനോട് പറഞ്ഞു: "നീ എന്റെ ഭക്ഷണം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു."
അദ്യ ഭക്ഷ്യാമ്യഹം സര്വാന്മാനുഷാന്ദൈവചോദിതാന്
ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഞാൻ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും തിന്നും.
ചഖാദ ബഹുലാം സേനാം തേപി യാതാ ദിശോ ദശ
അവൾ വലിയ സൈന്യത്തെ തിന്നു; അവരും പത്തു ദിശകളിലേക്കു ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തദാ ചൌരഃ സ്വയം പ്രാപ്യ ഭൂപതിം പ്രാഹ രോഷതഃ
അപ്പോൾ കള്ളൻ സ്വയം രാജാവിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു, കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രുത്വാ നൃപശ്ചൈവ തൂര്ണമാഗത്യ തത്ര ഹ
ഇത് കേട്ട രാജാവ് ഉടൻ അവിടെ എത്തി.
രക്ഷസാ സഹ തദ്ഗര്തം ഭസ്മസാദഭവത്ക്ഷണാത്
ഭയങ്കരനോടൊപ്പം ആ കുഴിയും ഒരു നിമിഷത്തിൽ ചാരമായി.
തഥാ സര്വധനൈഃ സാര്ധം സ്ത്രീഭിസ്താഭിഃ സമായയൌ
അങ്ങനെ അവൾ എല്ലാ ധനവും സ്ത്രീകളുമൊത്ത് മടങ്ങി.
പടഹാതാഡിതേനൈവ ശബ്ദേന ച ഗൃഹേഗൃഹേ 3.2.13.
പറയാനാവുന്ന എല്ലാ വീടുകളിലും പറ്റം മുട്ടുന്ന ശബ്ദം മുഴങ്ങി.
തദ്ദിനേ നഗരേ തസ്മിന്ഭ്രാമിതോ ഗര്ദഭോപരി
ആ ദിവസം ആ നഗരത്തിൽ അവനെ കഴുതയുടെ മേൽ കയറ്റി ചുറ്റിച്ചു.
തസ്യ രൂപം സമാലോക്യ മുമോഹ സുഖഭാവിനീ
അവന്റെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച സ്ത്രീ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
സ ഗത്വാ നൃപതിം പ്രാഹ പംചലക്ഷധനം മമ
അവൻ പോയി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "അയിരം അഞ്ചു ലക്ഷം ധനം എന്റെതാണു."
വിഹസ്യാഹ നൃപസ്തം വൈ ചൌരോഽയം ധനലുംഠകഃ
ചിരിച്ച് രാജാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഇവൻ കള്ളനാണ്, ധനം കവർച്ച ചെയ്യുന്നവൻ."
ഇതി ശ്രുത്വാ നിരാശോഽഭൂത്സ ചൌരോ മരണം ഗതഃ
ഇത് കേട്ട് കള്ളന് നിരാശനായി മരണത്തിലേക്ക് പോയി.
ഏതസ്മിന്നേവ തത്പുത്രീ ദേവമായാവിമോഹിതാ
അതു തന്നെയായപ്പോൾ അവന്റെ മകൾ ദൈവമായയുടെ മായയിൽ പെട്ടു.
തദാ പ്രസന്നാ സാ ദുര്ഗാ താവുജീവ്യ പ്രസാദതഃ
അപ്പോള് ദുർഗ്ഗാ ദേവി സന്തോഷത്തോടെ അവർക്കു ദീർഘായുസ് അനുഗ്രഹിച്ചു.
ഇത്യുക്ത്വാ സ തു ഭൂപാലം പുനഃ പ്രാഹ വിഹസ്യ തമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ രാജാവിനോട് വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു.
തസ്യൈ കിം ച പ്രദാതവ്യം മയാ തത്സ്നേഹരൂപിണാ
എനിക്ക് സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന അവള്ക്ക് ഞാൻ എന്ത് കൊടുക്കണം?
അതോ രോദിതവാന്പശ്ചാദ്ധസനേ കാരണം ശൃണു ।। 3.2.13.
അതിനാലാണ് ഞാൻ പിന്നീട് കരഞ്ഞത്—എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ചിരിച്ചതെന്ന് കേൾക്കൂ.
അധര്മിണേ ച നാകസ്യ ഫലം ദാതും സമര്ഹതി
ധർമ്മമില്ലാത്തവന് സ്വർഗ്ഗഫലം ലഭിക്കാനുള്ള യോഗ്യതയില്ല.
അതഃ സ ഹസിതഃ പൂര്വം മോഹിതോ ഹരിലീലയാ
അതിനാലാണ് ആദ്യം അവൻ ചിരിച്ചത്, ഹരിയുടെ ലീലയിൽ മയങ്ങി.
വാക്യം തേന കൃതം ശൂല്യാമതോ ജീവിതവാച്ഛുചിഃ
അവൻ അപ്പോൾ കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, അതിനാൽ ശുദ്ധനായവൻ ജീവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു.
രാജന്പുഷ്പാവതീ രമ്യാ നഗരീ തത്ര ഭൂപതിഃ
രാജാവേ, പുഷ്പാവതി എന്ന മനോഹരമായ ഒരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ ഒരു രാജാവും വസിച്ചിരുന്നു.
ചന്ദ്രപ്രഭാ തസ്യ പത്നീ രൂപയൌവന ശാലിനീ
അവന്റെ ഭാര്യ ചന്ദ്രപ്രഭയായിരുന്നു; അവൾ സൌന്ദര്യത്തിലും യൌവനത്തിലും സമൃദ്ധയായിരുന്നു.
കദാചിത്സ്വാലിഭിഃ സാര്ദ്ധം വിപിനം കുസുമാകരമ്
ഒരു ദിവസം, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം അവൾ പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു തോട്ടത്തിലേക്ക് പോയി.
മോഹിതാ ചാഭവദ്ദേവീ വിപ്രോപി പതിതഃ ക്ഷിതൌ
അവിടെ രാജ്ഞി ആകർഷിതയായി; ബ്രാഹ്മണനും നിലത്ത് വീണു.
തസ്യാം ഗതായാം സദനേ ദ്വൌ വിപ്രൌ തത്ര ചാഗതൌ
അവൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ, രണ്ട് ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവിടെ എത്തി.
തഥാഗതം ദ്വിജം ദൃഷ്ട്വാ രൂപയൌവനശാലിനമ്
അവിടെ വന്ന സൌന്ദര്യവും യൌവനവും നിറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു.
സ ശ്രുത്വാ രോദനം കൃത്വാ സര്വം തസ്മൈ ന്യവേദയത്
അവൻ കേട്ടശേഷം കരഞ്ഞു, എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു.