ചോരിതം ബഹുധാ ദ്രവ്യം ഗര്തേ സംസ്ഥാപിതം ബലാത്
അവൻ പലവിധത്തിൽ മോഷ്ടിച്ച ധനസമ്പത്ത് ബലമായി ആ കുഴിയിൽ വെച്ചു.
ത്യജാമ നഗരീം ഭൂപ ചൌരവിഘ്നകരീം തവ സ്ഥാപിതാ നഗരേ തസ്മിശ്ചൌരഹിംസാപരായ ണാഃ
രാജാവേ, മോഷ്ടാക്കളാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ഈ നഗരത്തിൽ നിന്ന് നമുക്ക് വിട്ടുപോകാം; ആ നഗരത്തിൽ മോഷ്ടാവും ക്രൂരതയിലും ആസക്തരായവരും വാസം ചെയ്യുന്നു.
ആജ്ഞാപ്യ സ യയൌ ഗേഹം തൈസ്തു ശ്രുത്വാ തഥാ കൃതമ്
ആജ്ഞ നൽകിയ ശേഷം അവൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; അവർ ചെയ്തതെല്ലാം കേട്ടു അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു.
രാക്ഷസ്യാ മായയാ സര്വേ മോഹിതാ രക്ഷിണസ്തദാ
അന്ന് രാക്ഷസന്റെ മായയാൽ എല്ലാ കാവൽക്കാരും ഭ്രമിതരായി.
പുനസ്തേ പ്രയയുര്ഭൂപം രണധീരം സമേരയന്
പിന്നീട് അവർ വീണ്ടും രണധീരൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ച് വിവരം അറിയിച്ചു.
അര്ധരാത്രേ തമോഭൂതേ സ ചൌരോ നൃപമാഗതമ്
അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞപ്പോൾ ആ മോഷ്ടാവ് രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
നൃപോഽബ്രവീദഹം ചൌരശ്ചോദിതാര്ഥഃ സമാഗതഃ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ രാജാവാണ്, നീ മോഷ്ടാവാണ്; വിളിച്ചപ്പോൾ നീ വന്നിരിക്കുന്നു.'
മയാ സാര്ദ്ധം ച ബഹുധാ ദ്രവ്യം ഹര സുഖീ ഭവ
എന്നോടൊപ്പം നീ ധാരാളം ധനം എടുത്തു സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കു.
ഗര്തമധ്യേ ഗതോ രാത്രൌ സ്ഥാപയിത്വാ നൃപം ബഹിഃ
രാത്രിയിൽ ആ കുഴിയിലേക്കു പോയി രാജാവിനെ പുറത്തുവിട്ടു.
ഭൂപതിം പ്രാഹ ഭോ രാജന്ഗച്ഛ ശീഘ്രം സ്വകം ഗൃഹമ് 3.2.13.
അവൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, വേഗത്തിൽ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ."
ഇത്യുക്ത്വാ സാ തു ഭൂപായ മാര്ഗഭേദമദര്ശയത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ രാജാവിന് മറ്റൊരു വഴി കാണിച്ചു.
ആയയൌ സേനയാ സാര്ദ്ധം യത്ര ചൌരഃ സ്വയം സ്ഥിതഃ
അവൾ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന് കള്ളൻ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.
സംപൂജ്യ വര്ണയാമാസ യഥാ ജാതം തഥാവിധി ।। വിഹസ്യാഹ ച രക്ഷസ്തം ത്വയാ മേ ഭോജനം കൃതമ്
അവനെ ആദരിച്ച് സംഭവിച്ചതെല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു; പിന്നെ ചിരിച്ച് അവൾ ഭയങ്കരനോട് പറഞ്ഞു: "നീ എന്റെ ഭക്ഷണം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു."
അദ്യ ഭക്ഷ്യാമ്യഹം സര്വാന്മാനുഷാന്ദൈവചോദിതാന്
ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഞാൻ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും തിന്നും.
ചഖാദ ബഹുലാം സേനാം തേപി യാതാ ദിശോ ദശ
അവൾ വലിയ സൈന്യത്തെ തിന്നു; അവരും പത്തു ദിശകളിലേക്കു ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തദാ ചൌരഃ സ്വയം പ്രാപ്യ ഭൂപതിം പ്രാഹ രോഷതഃ
അപ്പോൾ കള്ളൻ സ്വയം രാജാവിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു, കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രുത്വാ നൃപശ്ചൈവ തൂര്ണമാഗത്യ തത്ര ഹ
ഇത് കേട്ട രാജാവ് ഉടൻ അവിടെ എത്തി.
രക്ഷസാ സഹ തദ്ഗര്തം ഭസ്മസാദഭവത്ക്ഷണാത്
ഭയങ്കരനോടൊപ്പം ആ കുഴിയും ഒരു നിമിഷത്തിൽ ചാരമായി.
തഥാ സര്വധനൈഃ സാര്ധം സ്ത്രീഭിസ്താഭിഃ സമായയൌ
അങ്ങനെ അവൾ എല്ലാ ധനവും സ്ത്രീകളുമൊത്ത് മടങ്ങി.
പടഹാതാഡിതേനൈവ ശബ്ദേന ച ഗൃഹേഗൃഹേ 3.2.13.
പറയാനാവുന്ന എല്ലാ വീടുകളിലും പറ്റം മുട്ടുന്ന ശബ്ദം മുഴങ്ങി.
തദ്ദിനേ നഗരേ തസ്മിന്ഭ്രാമിതോ ഗര്ദഭോപരി
ആ ദിവസം ആ നഗരത്തിൽ അവനെ കഴുതയുടെ മേൽ കയറ്റി ചുറ്റിച്ചു.
തസ്യ രൂപം സമാലോക്യ മുമോഹ സുഖഭാവിനീ
അവന്റെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച സ്ത്രീ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
സ ഗത്വാ നൃപതിം പ്രാഹ പംചലക്ഷധനം മമ
അവൻ പോയി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "അയിരം അഞ്ചു ലക്ഷം ധനം എന്റെതാണു."
വിഹസ്യാഹ നൃപസ്തം വൈ ചൌരോഽയം ധനലുംഠകഃ
ചിരിച്ച് രാജാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഇവൻ കള്ളനാണ്, ധനം കവർച്ച ചെയ്യുന്നവൻ."
ഇതി ശ്രുത്വാ നിരാശോഽഭൂത്സ ചൌരോ മരണം ഗതഃ
ഇത് കേട്ട് കള്ളന് നിരാശനായി മരണത്തിലേക്ക് പോയി.
ഏതസ്മിന്നേവ തത്പുത്രീ ദേവമായാവിമോഹിതാ
അതു തന്നെയായപ്പോൾ അവന്റെ മകൾ ദൈവമായയുടെ മായയിൽ പെട്ടു.
തദാ പ്രസന്നാ സാ ദുര്ഗാ താവുജീവ്യ പ്രസാദതഃ
അപ്പോള് ദുർഗ്ഗാ ദേവി സന്തോഷത്തോടെ അവർക്കു ദീർഘായുസ് അനുഗ്രഹിച്ചു.
ഇത്യുക്ത്വാ സ തു ഭൂപാലം പുനഃ പ്രാഹ വിഹസ്യ തമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ രാജാവിനോട് വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു.
തസ്യൈ കിം ച പ്രദാതവ്യം മയാ തത്സ്നേഹരൂപിണാ
എനിക്ക് സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന അവള്ക്ക് ഞാൻ എന്ത് കൊടുക്കണം?
അതോ രോദിതവാന്പശ്ചാദ്ധസനേ കാരണം ശൃണു ।। 3.2.13.
അതിനാലാണ് ഞാൻ പിന്നീട് കരഞ്ഞത്—എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ചിരിച്ചതെന്ന് കേൾക്കൂ.