വേദോ മനോഗമേ ചാത്ര ഷഡക്ഷരമംത്രസ്ഥിതഃ
ഇവിടെ മനസ്സിൽ എത്താവുന്നിടത്ത്, വേദം ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
കിം തസ്യ ബഹുഭിര്മന്ത്രൈഃ ശാസ്ത്രൈര്വാ ബഹുവിസ്തരൈഃ
അവനു അനവധി മന്ത്രങ്ങളോ, വിശദമായ ശാസ്ത്രങ്ങളോ എന്തിനാണ്?
തേനാധീതം ശ്രുതം തേന തേന സര്വമനുഷ്ഠിതമ്
അതിലൂടെ എല്ലാം പഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, എല്ലാം കേട്ടിരിക്കുന്നു, എല്ലാം ആചരിച്ചിരിക്കുന്നു.
വിധിവാക്യമിദം സര്വം നാര്ഥവാദം വചോ മമ പൃച്ഛസ്വേമം പ്രണമ്യാശു വൈനതേയ മഹാമതേ
എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ എല്ലാം ആജ്ഞയാണ്, വെറും സ്തുതിയല്ല; വിനതയുടെ പുത്രാ, മഹാമനസാ, ആദരത്തോടെ വന്ദിച്ച് ഉടൻ ചോദിക്കൂ.
സപ്താശ്വതിലകം ഭക്ത്യാ പ്രണമ്യോവാച ഭാരത
ഏഴ് കുതിരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനെ ഭക്തിയോടെ വന്ദിച്ച് ഭാരതൻ ചോദിച്ചു.
കീദൃഗ്വാക്യമിദം ഭാനോര്വാക്യാര്ഥം ബ്രൂഹി ച പ്രഭോ
ഭാനുവേ, ഈ വാക്ക് എങ്ങനെയാണു? പ്രഭുവേ, നിന്റെ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം പറയൂ.
സപ്താശ്വതിലക ഉവാച വിമുക്താശേഷദോഷേണ സര്വജ്ഞേന ഭഗേന യത്
ഏഴ് കുതിരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ദോഷങ്ങളും പൂര്ണമായും ഇല്ലാതാക്കുന്നവനും എല്ലാം അറിയുന്നവനും ഭാഗ്യശാലിയുമായവനാൽ,
യസ്മാന്മാര്തംഡ നാമാസൌ കഥ്യതേ ച മനീഷിഭിഃ
അതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ അവനെ മാർതാണ്ഡൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
സൌരവാക്യപ്രവക്താരം സൂരവത്പൂജയേദ്ഗുരുമ് 1.187.
സൗരധർമ്മം ഉപദേശിക്കുന്ന ഗുരുവിനെ സൂര്യനെപോലെ ആരാധിക്കണം.
സൌരധര്മാമ്ബുഹസ്തേന കസ്തേന സദൃശോ ഗുരുഃ ജ്ഞാനാമൃതേന വൈ ഭക്താ കസ്തം ന പ്രതിപൂജയേത്
സൗരധർമ്മത്തിന്റെ ജലം കൈവശമുള്ള ഗുരുവിനോട് സമം ആരുണ്ട്? ജ്ഞാനാമൃതം നിറഞ്ഞവനേ, ഭക്തന്മാരിൽ ആരാണ് അവനെ ആദരിക്കാത്തത്?
നൈവ രാജ്യേന മഹതാ ന ചൈവാര്ഥസ്യ രാശിഭിഃ
വലിയ രാജ്യം കൊണ്ടോ, ധനസമ്പത്ത് കൊണ്ടോ ഇതിനെ നേടാൻ കഴിയില്ല.
സ്വര്ഗാപവര്ഗ സിദ്ധ്യര്ഥം ഭാഷിതം യത്തു ശോഭനമ്
സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നേടാൻ നല്ലത് എന്നെല്ലാം പറയപ്പെടുന്നത് അതിനായാണ്.
രാഗദ്വേഷാക്ഷമാക്രോധകാമതൃഷ്ണാനുസാരിണാമ്
രാഗം, ദ്വേഷം, ക്ഷമ, ക്രോധം, കാമം, തൃഷ്ണ എന്നിവ പിന്തുടരുന്നവർക്കായി,
സംസ്കൃതേനാപി കിം തേന മൃദുലാലാപസംഗിനാ
മൃദുലമായ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാലും സംസ്കൃതത്തിൽ പറഞ്ഞാലും അതിനാൽ എന്ത് പ്രയോജനം?
യച്ഛ്രുത്വാ ജായതേ പുണ്യം രാഗാദീനാം ച സംക്ഷയഃ
ഇത് കേട്ടാൽ പുണ്യം ഉണ്ടാകുന്നു, മോഹം മുതലായ വാസനകൾ കുറയുന്നു.
സ്മൃതയോ ഭാരതം വേദാഃ ശാസ്ത്രാണി സുമഹാംതി ച
സ്മൃതികൾ, മഹാഭാരതം, വേദങ്ങൾ, വലിയ ശാസ്ത്രങ്ങൾ—
പുത്രദാരാദിസംസാരേ നരാണാം മൂഢചേതസാമ്
മക്കൾ, ഭാര്യ, മുതലായവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ, മനസ്സു മൂടിയ മനുഷ്യർക്കായി—
ഇദം ശ്രേഷ്ഠമിദം ജ്ഞേയം സര്വം ത്വം ജ്ഞാതുമിച്ഛസി
ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം, ഇതാണ് അറിയേണ്ടത്; നീ എല്ലാം അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വിജ്ഞായാക്ഷരതന്മാത്രം ജീവിതം ചാതിവംചനമ് 1.187.
അക്ഷരത്വത്തിന്റെ സാരാംശം മനസ്സിലാക്കിയാൽ, ഈ ജീവിതം വഞ്ചന മാത്രമാണ്.
പണ്ഡിതേനാപി കിം തേന സമര്ഥേന ച ദേഹിനാമ്
പണ്ഡിതനായാലോ കഴിവുള്ളവനായാലോ, അതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം മനുഷ്യർക്കു?
പണ്ഡിതോഽപി സ മൂര്ഖഃ സ്യാച്ഛക്തിയുക്തോഽപ്യശക്തികഃ
പണ്ഡിതൻ ആയാലും അജ്ഞാനിയായിരിക്കും; ശക്തിയുള്ളവൻ ആയാലും അശക്തനാകാം.
തസ്മാത്സ പംഡിതഃ ശക്തഃ സ തപസ്വീ ജിതേന്ദ്രിയഃ
അതിനാൽ, യാരാണ് പണ്ഡിതൻ, ശക്തൻ, തപസ്വി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവൻ—
യഃ പ്രദദ്യാന്നൃപഃ കൃത്സ്നാം ക്ഷ്മാം ധനം കാംചനം തഥാ
രാജാവേ, ആരെങ്കിലും മുഴുവൻ ഭൂമി, ധനം, പൊന്നു എന്നിവ ദാനം ചെയ്താൽ—
യഃ ശൃണോതി രവേര്ധര്മം ന്യായതഃ സ ച വക്തി ച
ആരാണോ സൂര്യന്റെ ധർമ്മം കേൾക്കുകയും, നീതിപൂർവ്വം പറയുകയും ചെയ്യുന്നത്—
ദത്തഗോദോഹസംഭൂതഃ ഷഡക്ഷരവിധാനതഃ
ഗോവിനെ ദാനം ചെയ്തതിൽ നിന്നു, ആറക്ഷരമന്ത്രം പ്രകാരം ഉണ്ടാകുന്നത്—
സുരാസുരൈര്മഥ്യമാനാത്ക്ഷീരോദാത്സാഗരാത്പുരാ
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പഴയകാലത്ത് ക്ഷീരസമുദ്രം മഥിച്ചപ്പോൾ—
നംദാ സുഭദ്രാ സുരഭീ സുമനാ ശോഭനാവതീ
നന്ദാ, സുഭദ്രാ, സുരഭി, സുമനാ, ശോഭനാവതി—
സര്വലോകോപകാരാര്ഥം ദേവാനാം തര്പണായ ച
എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ഉപകാരത്തിനും, ദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനും—
താസാമംഗാനി പുണ്യാനി ഷഡ്രസാഃ ഖഗസത്തമ 1.187.
അവയുടെ അവയവങ്ങൾ പുണ്യമുള്ളതും, ആറു രുചികൾ ഉള്ളതുമാണ്, പക്ഷിശ്രേഷ്ഠ.
ഗോമയം രോചനം മൂത്രം ക്ഷീരം ദധി ഘൃതം ഗവാമ്
പശുവിന്റെ ചാണകം, മണൽ, മൂത്രം, പാൽ, തൈര്, നെയ്—all ഇവ പശുവിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്.