തൃതീയശ്ചാഹ ഭോ രാജന്ധനപാലായ ശോഭിനേ മഹ്യം ച സ്വസുതാം ശീഘ്രം സമര്പയ സുഖീ ഭവ
മൂന്നാമൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ധനപാലനെന്ന മഹാനായവനു ഉടൻ നിങ്ങളുടെ മകളെ നൽകൂ, സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ.
ചതുര്ഥശ്ചാഹ ഭോ രാജന്സര്വകലാസു കോവിദഃ ।। 3.2.7.
നാലാമൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എല്ലാ കലകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനാണ് ഞാൻ—
പുണ്യാര്ഥമേകരത്നം ച ഹോമാര്ഥം ദ്വിതിയം വസു
പുണ്യത്തിനായി ഒരു രത്നവും, ഹോമത്തിനായി രണ്ടാമത്തെ ധനവും ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ശേഷം സുഭോജനാര്ഥം ച രത്നം നിത്യം മയാഹൃതമ്
മറ്റുള്ള രത്നങ്ങൾ നല്ല ഭക്ഷണത്തിനായി ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും കൊണ്ടുവരുന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തേഷാം മോഹിതോ നൃപതിസ്തദാ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് അപ്പോൾ ആശ്ചര്യത്തിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ആകി.
സാ ദേവീ തു വചഃ ശ്രുത്വാ വ്രീഡിതാ ദൈവമോഹിതാ
ആ ദേവി ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലജ്ജിച്ചു, വിധിയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ മനസ്സു മയങ്ങി.
ഇത്യുക്ത്വാ സ തു വൈതാലോ വിഹസ്യോവാച ഭൂപതിമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വൈതാളൻ ചിരിച്ച് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ധര്മദത്തായ സാ കന്യാ യോഗ്യാ ഭവതി രൂപിണീ
ആ സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി ധർമദത്തന് അനുയോജ്യയാണു.
സര്വശാസ്ത്രേഷു നിപുണഃ സ ദ്വിജോ വര്ണതഃ സ്മൃതഃ
അവൻ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിപുണനും ജാതിയാൽ ബ്രാഹ്മണനുമാണ്.
കലാജ്ഞഃ സ തു ശൂദ്രോ ഹി ധനുര്വേദീ സ ഭൂപതിഃ അതോ വിവാഹിതാ ബാലാ ധര്മദത്തായ ശീലിനേ
അവൻ കലകളിൽ പ്രാവീണ്യവും, ശൂദ്രനെന്ന ജാതിയും, ധനുര്വേദത്തിൽ നൈപുണ്യവും, രാജാവെന്ന നിലയുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ആ ബാലയെ ധർമദത്തന് വിവാഹം കഴിക്കാൻ നൽകി.
വിദേഹദേശേ ഭൂപാല നഗരീ മിഥിലാവതീ
വിദേഹദേശത്ത് മിഥിലാവതി എന്ന നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു, രാജാവേ.
ഗുണാധിപസ്തത്ര രാജാ ധനധാന്യസമന്വിതഃ
അവിടെ ഗുണാധിപൻ എന്ന രാജാവിന് ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൃത്ത്യര്ഥം മിഥിലാദേശേ തത്ര വാസം ചകാര സഃ
ജീവിക്കാനായി അവൻ മിഥിലാ പ്രദേശത്ത് താമസിച്ചു.
മൃഗയാര്ഥേ വനം പ്രാപ്തസ്തത്ര ശാര്ദൂലമുത്തമമ്
വേട്ടയ്ക്കായി കാട്ടിൽ കയറി അവിടെ ഉത്തമമായ ഒരു കടുവയെ കണ്ടു.
വ്യാഘ്ര മാര്ഗേണ ഭൂപാലോ വനാന്തരമുപായയൌ
കടുവയുടെ വഴിപിടിച്ച് രാജാവ് കാട്ടിന്റെ ആന്തരത്തിലേക്ക് നടന്നു.
ക്ഷുത്ക്ഷാമകണ്ഠോ നൃപതിഃ ശ്രമസന്താപപീഡിതഃ
വിഷമവും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് രാജാവിന്റെ കംഠം വിശന്നുപോയി.
ഇതി ശ്രുത്വാ സ രാജന്യോ ഹത്വാ ഹരിണമുത്തമമ്
ഇത് കേട്ട രാജാവ് ഒരു ഉത്തമമായ മാൻ വേട്ടയാടി കൊന്നു.
വാംഛിതം തേ ദദാമ്യാശു സ ഹോവാച മഹീപതിമ്
"നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ഞാൻ ഉടൻ തരാം," എന്നു അവൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വയാ സഹസ്രമുദ്രാശ്ച ഖാദിതാ മമ ഭൂപതേ
രാജാവേ, നീ എന്റെ ആയിരം നാണയങ്ങൾ കഴിച്ചു.
ശതമുദ്രാസ്തു മാസാന്തേ മഹ്യം ദേഹി കുടുംബിനേ 3.2.8.
മാസം കഴിയുമ്പോൾ, ഗൃഹസ്ഥാ, എനിക്ക് നൂറ് നാണയങ്ങൾ തരിക.
ഏകസ്മിന്ദിവസേ രാജന്സ ച രാജാ ഗുണാധിപഃ
ഒരു ദിവസം, രാജാവേ, ആ ഗുണാധിപൻ രാജാവ്—
സ ഗത്വാ സാഗരതടേ ദേവീമൂര്തിം ദദര്ശ ഹ
അവൻ കടൽത്തീരത്ത് ചെന്നപ്പോൾ, ദേവിയുടെ പ്രതിമ കണ്ടു.
ഗന്ധര്വതനയാം സുഭ്രൂം പൂജയിത്വാ പ്രസന്നധീഃ।। പ്രാംജലിഃ പുരതസ്തസ്ഥൌ തദാ ദേവീ സമാഗതാ
സുന്ദരഭ്രുവായ ഗാന്ധർവകുമാരിയെ ആരാധിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ, കൈകൂപ്പി അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. അപ്പോൾ ദേവി അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
വരം വരയ തം പ്രാഹ ചിരംദേവസ്തു ചാബ്രവീത്
"നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളൊരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ," എന്നു ദേവി പറഞ്ഞു. അതിന് ആ ദീർഘായുസ്സുള്ളവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രുത്വാ തു സാ ദേവീ വിഹസ്യോവാച കാമിനമ്
അവിടെ ദേവി ഇതു കേട്ടു ചിരിച്ചു, ആഗ്രഹമുള്ളവനോട് പറഞ്ഞു.
തഥേത്യുക്ത്വാ ഗതസ്തോയേ പ്ലാവിതോ മിഥിലാം യയൌ
അവൻ 'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ് വെള്ളത്തിൽ കയറി, ഒഴുകി മിഥിലയിലേക്ക് പോയി.
ഗുണാധിപസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ സ്വഭൃത്യേന സമന്വിതഃ
അത് കേട്ട ഗുണങ്ങളുടെ അധിപൻ തന്റെ ദാസനോടൊപ്പം പ്രതികരിച്ചു.
ഗാംധര്വേണ വിവാഹേന മാം ഗൃഹാണ ഗുണാധിപ
ഗുണങ്ങളുടെ അധിപനേ, ഗാന്ധർവ വിവാഹം വഴി എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ.
പുണ്യദേ ത്വം ഗൃഹാണാദ്യ തര്ഹി ത്വാം സംഭജാമ്യഹമ്
പുണ്യദേ, ഇന്നുതന്നെ എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ; പിന്നെ ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം ചേരാം.
സ ഹോവാച ശൃണു ത്വം ഭോ മമ ഭൃത്യം ചിരം സുരമ് 3.2.8.
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ശ്രദ്ധിക്കൂ, നീയും എന്റെ ദാസനും, നീണ്ട കാലം, സൂരം.'