കപാലമുത്തമം ദേഹേ തയാ ച്ഛിന്നം ദ്വയോസ്തദാ
അപ്പോൾ അവൾ ഇരുവരുടെയും ഏറ്റവും നല്ല തലച്ചർമ്മം വേർപെടുത്തി.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണേ പ്രതിസര്ഗപര്വണി ചതുര്യുഗഖണ്ഡാപരപര്യായേ കലിയുഗീയേതിഹാസസമുച്ചയേ ഷഷ്ഠോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ പ്രതിസർഗ്ഗപർവ്വത്തിൽ നാലു യുഗങ്ങളുടെ കഥകളിൽ കലിയുഗചരിത്രത്തിന്റെ ആറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സൂത ഉവാച തസ്മിന്കാലേ സ വൈതാലോ ഭൃഗുവര്യഃ പ്രസന്നധീഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അന്നത്തെ സമയത്ത് വൈതാല ഭൃഗുമഹർഷി മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചംപാപുരീ ച വിഖ്യാതാ ചമ്പകേശോ മഹീപതിഃ
ചംപാപുരി എന്ന പ്രശസ്തമായ നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു, ചംപകേശൻ എന്ന രാജാവാണ് അവിടെ ഭരിച്ചത്.
ത്രിലോകസുംദരീ നാമ കന്യാ തസ്യാമജായത
അവർക്കു ത്രിലോകസുന്ദരി എന്ന പേരിൽ ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
മൃഗാക്ഷീ കോകിലരവാ കോമലാംഗീ മഹോത്തമാ
ആ പെൺകുട്ടിക്ക് മാൻകണ്ണുകളും, കുയിലുപോലുള്ള ശബ്ദവും, സുന്ദരമായ ശരീരവും, അത്യുത്തമമായ ഗുണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യാഃ സ്വയംവരോ ജാതോ നൃപാ ബഹുവിധാസ്തദാ
അവളുടെ സ്വയംവരം നടത്തപ്പെട്ടു, പല രാജാക്കന്മാരും അവിടെ എത്തി.
ഇന്ദ്രോ യമഃ കുബേരശ്ച വരുണോ വിബുധോത്തമഃ
ഇന്ദ്രൻ, യമൻ, കുബേരൻ, വരുണൻ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചംപകേശമിദം പ്രാഹ ശൃണു രാജന്വചോ മമ ഇന്ദ്രദത്തം ച മാം വിദ്ധി സ്വസുതാം മേ സമര്പയ
അവർ ചംപകേശനോടു പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ. ഞാൻ ഇന്ദ്രന്റെ അനുഗ്രഹമാണ്; എന്റെ കൈവശം നിങ്ങളുടെ മകളെ നൽകൂ.
ദ്വിതീയസ്തു തദാ പ്രാഹ ധര്മദത്തം മനോരമമ്
രണ്ടാമൻ പറഞ്ഞു: മനോഹരിയായ നിങ്ങളുടെ മകളെ ധർമ്മദത്തനു നൽകൂ.
തൃതീയശ്ചാഹ ഭോ രാജന്ധനപാലായ ശോഭിനേ മഹ്യം ച സ്വസുതാം ശീഘ്രം സമര്പയ സുഖീ ഭവ
മൂന്നാമൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ധനപാലനെന്ന മഹാനായവനു ഉടൻ നിങ്ങളുടെ മകളെ നൽകൂ, സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ.
ചതുര്ഥശ്ചാഹ ഭോ രാജന്സര്വകലാസു കോവിദഃ ।। 3.2.7.
നാലാമൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എല്ലാ കലകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനാണ് ഞാൻ—
പുണ്യാര്ഥമേകരത്നം ച ഹോമാര്ഥം ദ്വിതിയം വസു
പുണ്യത്തിനായി ഒരു രത്നവും, ഹോമത്തിനായി രണ്ടാമത്തെ ധനവും ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ശേഷം സുഭോജനാര്ഥം ച രത്നം നിത്യം മയാഹൃതമ്
മറ്റുള്ള രത്നങ്ങൾ നല്ല ഭക്ഷണത്തിനായി ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും കൊണ്ടുവരുന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തേഷാം മോഹിതോ നൃപതിസ്തദാ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് അപ്പോൾ ആശ്ചര്യത്തിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ആകി.
സാ ദേവീ തു വചഃ ശ്രുത്വാ വ്രീഡിതാ ദൈവമോഹിതാ
ആ ദേവി ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലജ്ജിച്ചു, വിധിയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ മനസ്സു മയങ്ങി.
ഇത്യുക്ത്വാ സ തു വൈതാലോ വിഹസ്യോവാച ഭൂപതിമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വൈതാളൻ ചിരിച്ച് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ധര്മദത്തായ സാ കന്യാ യോഗ്യാ ഭവതി രൂപിണീ
ആ സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി ധർമദത്തന് അനുയോജ്യയാണു.
സര്വശാസ്ത്രേഷു നിപുണഃ സ ദ്വിജോ വര്ണതഃ സ്മൃതഃ
അവൻ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിപുണനും ജാതിയാൽ ബ്രാഹ്മണനുമാണ്.
കലാജ്ഞഃ സ തു ശൂദ്രോ ഹി ധനുര്വേദീ സ ഭൂപതിഃ അതോ വിവാഹിതാ ബാലാ ധര്മദത്തായ ശീലിനേ
അവൻ കലകളിൽ പ്രാവീണ്യവും, ശൂദ്രനെന്ന ജാതിയും, ധനുര്വേദത്തിൽ നൈപുണ്യവും, രാജാവെന്ന നിലയുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ആ ബാലയെ ധർമദത്തന് വിവാഹം കഴിക്കാൻ നൽകി.
വിദേഹദേശേ ഭൂപാല നഗരീ മിഥിലാവതീ
വിദേഹദേശത്ത് മിഥിലാവതി എന്ന നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു, രാജാവേ.
ഗുണാധിപസ്തത്ര രാജാ ധനധാന്യസമന്വിതഃ
അവിടെ ഗുണാധിപൻ എന്ന രാജാവിന് ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൃത്ത്യര്ഥം മിഥിലാദേശേ തത്ര വാസം ചകാര സഃ
ജീവിക്കാനായി അവൻ മിഥിലാ പ്രദേശത്ത് താമസിച്ചു.
മൃഗയാര്ഥേ വനം പ്രാപ്തസ്തത്ര ശാര്ദൂലമുത്തമമ്
വേട്ടയ്ക്കായി കാട്ടിൽ കയറി അവിടെ ഉത്തമമായ ഒരു കടുവയെ കണ്ടു.
വ്യാഘ്ര മാര്ഗേണ ഭൂപാലോ വനാന്തരമുപായയൌ
കടുവയുടെ വഴിപിടിച്ച് രാജാവ് കാട്ടിന്റെ ആന്തരത്തിലേക്ക് നടന്നു.
ക്ഷുത്ക്ഷാമകണ്ഠോ നൃപതിഃ ശ്രമസന്താപപീഡിതഃ
വിഷമവും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് രാജാവിന്റെ കംഠം വിശന്നുപോയി.
ഇതി ശ്രുത്വാ സ രാജന്യോ ഹത്വാ ഹരിണമുത്തമമ്
ഇത് കേട്ട രാജാവ് ഒരു ഉത്തമമായ മാൻ വേട്ടയാടി കൊന്നു.
വാംഛിതം തേ ദദാമ്യാശു സ ഹോവാച മഹീപതിമ്
"നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ഞാൻ ഉടൻ തരാം," എന്നു അവൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വയാ സഹസ്രമുദ്രാശ്ച ഖാദിതാ മമ ഭൂപതേ
രാജാവേ, നീ എന്റെ ആയിരം നാണയങ്ങൾ കഴിച്ചു.
ശതമുദ്രാസ്തു മാസാന്തേ മഹ്യം ദേഹി കുടുംബിനേ 3.2.8.
മാസം കഴിയുമ്പോൾ, ഗൃഹസ്ഥാ, എനിക്ക് നൂറ് നാണയങ്ങൾ തരിക.