ഭവംതി ഭാവിതാത്മാനഃ സുസ്നിഗ്ധാഃ സാധുസേവിതാഃ
ആത്മാവിനെ വളർത്തിയവർ സ്നേഹപൂർവ്വം സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരായി, നല്ലവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു.
ചപലാനി ന കുര്വംതി സര്വവ്യാസംഗവര്ജിതാഃ
അവർ ചഞ്ചലതയോ അശാന്തിയോ കാണിക്കാറില്ല; എല്ലാ വ്യാകുലതകളിൽ നിന്നും അവർ വിട്ടുനിൽക്കുന്നു.
ഇത്യാചാരസമായുക്താ ഭവംതി ഭുവി മാനവാഃ
ഇങ്ങനെ നല്ല പെരുമാറ്റം പുലർത്തുന്ന മനുഷ്യർ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്നു.
പൂജനീയോ രവിര്നിത്യം ഗുണേഷ്വേതേഷു വര്തതേ പതന്തം ത്രായതേ യസ്മാദതീവ നരകാര്ണവാത് ।। 1.174.
സൂര്യൻ എപ്പോഴും ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യനാണ്; ഈ ഗുണങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം നിലകൊള്ളുന്നു, വലിയ നരകസമുദ്രത്തിൽ വീഴുന്നവരെ രക്ഷിക്കുന്നു.
തസ്യ പാത്രാതിപാത്രസ്യ മാഹാത്മ്യം ദാനമണ്വപി
യോഗ്യനോ അയോഗ്യനോ എന്നതല്ലാതെ, ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം മുഴുവൻ സൂര്യനു തന്നെ അനുഭവിക്കാം.
ദ്രവ്യേണാപി ഹി യഃ കുര്യാന്നരഃ കര്മ തദാലയേ
ആ ഭവനത്തിൽ, വസ്തുക്കൾകൊണ്ടെങ്കിലും ആരെങ്കിലും ഒരു കര്മ്മം ചെയ്താൽ,
സര്വദ്വിജകദംബേഷു കശ്ചിജ്ജ്ഞാനമവാപ്നുയാത്
എല്ലാ ദ്വിജന്മാരിലും മറ്റുള്ളവരിലും ആരെങ്കിലും ജ്ഞാനം നേടാം.
താവദ്ഭ്രമംതി സംസാരേ ദുഃഖശോകപരിപ്ലുതാഃ
അത് വരെ, അവർ ജനനമരണചക്രത്തിൽ ദുഃഖവും ശോകവും അനുഭവിച്ച് അലയുന്നു.
സൂര്യസ്യാലേപനം പുണ്യം ദ്വിഗുണം ചന്ദനസ്യ തു
സൂര്യനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത് പുണ്യമാണ്; ചന്ദനം ഉപയോഗിച്ചാൽ അതിന്റെ ഇരട്ടിയോളം ഫലം ലഭിക്കും.
കൃഷ്ണാഗുരൌ വിശേഷേണ ദ്വിഗുണം ഫലമിഷ്യതേ
കറുത്ത അഗുരുവിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഇരട്ടിയോളം ഫലം ലഭിക്കും.
സൂര്യയജ്ഞോപകരണം കൃത്വാല്പം യദി വാ ബഹു
സൂര്യയാഗത്തിന് കുറച്ച് വസ്തുക്കളോ, കൂടുതലോ ഒരുക്കിയാലും,
യദപീഷ്ടമനിഷ്ടം ച ന്യായേനോഭയമാഗതമ്
ഇഷ്ടമായതും അനിഷ്ടമായതും, എല്ലാം ന്യായമായ വഴിയിലാണ് ലഭിക്കുന്നത്.
കര്മശാഠ്യേന യഃ കുര്യാദ്ദുഃഖേനാപി തദര്ചനമ്
യാരെങ്കിലും കപടതയോടെ അല്ലെങ്കിൽ ബുദ്ധിമുട്ടോടെ ആർക്കും പൂജ ചെയ്താൽ,
സര്വമന്യത്പരിത്യജ്യ സൂര്യേ ചൈകമനാ സദാ 1.174.
മറ്റെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, മനസ്സ് എപ്പോഴും സൂര്യനിൽ മാത്രം ഏകാഗ്രമാക്കണം.
ത്വരിതം ജീവിതം യാതി ത്വരിതം യൌവനം തഥാ
ജീവിതവും യൗവനവും വളരെ വേഗത്തിൽ കടന്നു പോകുന്നു.
യാവന്നാഭ്യേതി മരണം യാവന്നാക്രമതേ ജരാ !
മരണം വരുന്നതുവരെ, വയസ്സു പിടിച്ചെത്തുന്നതുവരെ,
ന സൂര്യാര്ചനതുല്യോപി ന ധര്മോന്യോ ജഗത്ത്രയേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സൂര്യാരാധനക്ക് തുല്യമായോ അതിലധികമായോ ധർമ്മം ഇല്ല.
യേ ഭക്ത്യാ ദേവദേവേശം സൂര്യം ശാംതമജം പ്രഭുമ്
ആർ ആരാധനയോടെ ദേവദേവേശനായ, ശാന്തനും ജനനമില്ലാത്തവനും ആയ സൂര്യനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുമോ,
ഗോപതിം പൂജയിത്വാ തു പ്രഹൃഷ്ടേനാംതരാത്മനാ
ആനന്ദപൂര്വ്വം മനസ്സോടെ ഗോവിന്റെ നാഥനെ ആരാധിച്ചു.
ദേവമാര്ഗപ്രണേതാരം പ്രണതോഽസ്മി രവിം സദാ
ദേവന്മാരുടെ മാര്ഗ്ഗദര്ശകനായ രവിയെ ഞാന് എപ്പോഴും നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശാശ്വതം ശോഭനം ശുദ്ധം ചിത്രഭാനും ദിവസ്പതിമ്
ശാശ്വതനും ഭംഗിയുള്ളവനും ശുദ്ധനും പ്രകാശമുള്ളവനും ദിവസങ്ങളുടെ നാഥനുമായവനെ ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു.
സര്വദുഃഖഹരം ദേവം സര്വദുഃഖഹരം രവിമ്
എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്ന ദൈവത്തെയും രവിയെയും ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു.
വരേണ്യം വരദം നിത്യം പ്രണതോഽസ്മി വിഭാവസുമ്
സദാ വന്ദ്യനും വരദാനങ്ങള് നല്കുന്നവനും ആയ വിപാവസുവിനെ ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു.
ദേവേശ്വരം ദേവരതം പ്രണതോഽസ്മി വിഭാവസുമ് സ ഹി കീര്തിം പരാം പ്രാപ്യ പുനഃ സൂര്യപുരം വ്രജേത് ।। 1.174.
ദേവന്മാരുടെ നാഥനും ദേവഭക്തനും ആയ വിപാവസുവിനെ ഞാന് നമസ്കരിക്കുന്നു. അവന് പരമമായ പ്രശസ്തി നേടിയ ശേഷം വീണ്ടും സൂര്യപുരിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണേ ബ്രാഹ്മേ പര്വണി സപ്തമീകല്പേ ഗരുഡാരുണസംവാദേ സൂര്യസ്തുതിര്നാമ ചതുഃസപ്തത്യുത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ബ്രാഹ്മപര്വ്വത്തിലെ സപ്തമീഖണ്ഡത്തിലെ ഗരുഡാരുണസംവാദത്തില് സൂര്യസ്തുതിയെന്ന പേരിലുള്ള നൂറിനാല്പത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സൂര്യാഗ്നികര്മവര്ണനമ് ഗ്രഹോപഘാതൈര്വിവിധൈരര്ദിതാ യേ ച മാനവാഃ
ഗ്രഹങ്ങളുടെ വിവിധ ദോഷങ്ങളാല് പീഡിതരാകുന്ന മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചും സൂര്യാഗ്നികര്മ്മങ്ങള് വിവരിക്കുന്നു.
അരിഭിഃ പീഡിതാ യേ ച വിനായകഹതാശ്ച യേ
ശത്രുക്കളാല് ഉപദ്രവിക്കപ്പെടുന്നവരും വിനായകന്റെ ദോഷം അനുഭവിക്കുന്നവരും,
ആദിത്യാരാധനം മുക്ത്വാ നാന്യച്ഛ്രേയസ്കരം പരമ്
ആദിത്യനെ ആരാധിക്കുന്നതിനെക്കാള് ഉത്തമമായതോ ശ്രേഷ്ഠമായതോ മറ്റൊന്നുമില്ല.
തസ്മാദാരാധയേന്നിത്യം സര്വരോഗവിനാശനമ്
അതിനാല് എല്ലാ രോഗങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവനായി അവനെ നിത്യവും ആരാധിക്കണം.
ശാപേന ബ്രഹ്മവാദിന്യാഃ പശ്യാംഗം ദ്വിജസത്തമ
ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയുടെ ശാപം മൂലം എനിക്ക് സംഭവിച്ച അവസ്ഥ നീ കാണുക, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.