ശംഖം ദദാതി യോ ഭക്ത്യാ തഥാ ദിവ്യേ ച പാദുകേ
ആർ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ശംഖും ദിവ്യമായ പാദുകകളും നൽകുന്നുവോ,
ലിഖാപയതി യോ ഭക്ത്യാ പുരാണേന തു പുസ്തകമ്
ആർ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ പുരാണം പുസ്തകമായി എഴുതിപ്പിക്കുന്നുവോ,
ഭവേദിഹാഗതഃ ശ്രീമാന്സുഖാഢ്യോ വേദപാരഗഃ
അവൻ ഈ ലോകത്തുതന്നെ ഐശ്വര്യവാനായി, സമ്പന്നനായി, വേദപാരായണനായിത്തീരും.
തത്സൂര്യോ ഭോജകഃ സോത്ര ഭോജകഃ സൂര്യ ഏവ ഹി 1.172.
ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ ഇവിടെ സൂര്യനാണ്; ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ തന്നെ സൂര്യനാണ്.
യദ്യദ്യസ്യോപയുജ്യേത ദേയം തത്തസ്യ യത്നതഃ
ആർക്കു എന്ത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതാണോ, അതു ശ്രദ്ധയോടെ അവർക്കു നൽകണം.
വ്യാഖ്യാനേ സൌരധര്മസ്യ കൃത്വാ ആമലകം മഹത്
സൗരധർമ്മത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ വലിയൊരു നെല്ലിക്ക നൽകുമ്പോൾ,
ശോഭിതം മാല്യഗന്ധൈസ്തു സൂര്യസ്യ സാധനം മഹത് സൂര്യവത്സൌരധര്മേ ച തുല്യമേതദ്ദ്വയം വചഃ
മാലകളും സുഗന്ധങ്ങളും അണിഞ്ഞ് അതു സൂര്യനു വലിയൊരു അർപ്പണമാണ്; സൗരധർമ്മത്തിൽ ഇതു രണ്ടിലും തുല്യമാണ് എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
യ ഏവം ന്യായതോ വക്തി സൌരധര്മം ശൃണോതി ച വദംത്യന്യേ പിബംത്യന്യേ സര്വേ തേ ഫലഭാഗിനഃ
ആർ ആരെങ്കിലും സൗരധർമ്മം ശരിയായി പറയുന്നു, കേൾക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ അതു പറയുന്നു, മറ്റുള്ളവർ അതു ആസ്വദിക്കുന്നു—അവർക്കെല്ലാവർക്കും ഫലം ലഭിക്കും.
തസ്മാദേവംവിധോ ധര്മോ വാചകൈശ്ച വിദുര്ബുധാഃ
അതിനാൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ധർമ്മം വായിക്കുന്നവരിലൂടെ പണ്ഡിതന്മാർ അറിയുന്നു.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണേ ബ്രാഹ്മേ പര്വണി സപ്തമീകല്പേ സൌരധര്മേ ദ്വിസപ്തത്യുത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ബ്രാഹ്മപർവത്തിൽ സപ്തമീകല്പത്തിലെ സൗരധർമ്മത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എഴുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
സൌരധര്മവര്ണനമ് സമാസാത്കഥിതം ബ്രഹ്മന്വിസ്തരേണ പ്രകീര്തയ
സൗരധർമ്മത്തിന്റെ വിവരണം.
ത്വത്സമോ നാസ്തി ലോകേഽസ്മിന്സൌരഃ പാര്ഥിവസത്തമ
രാജാവേ, ഈ ലോകത്ത് സൗരധർമ്മത്തിൽ നിന്നെ തുല്യനായവൻ ഇല്ല.
കീര്തയാമ്യഥ തം പുണ്യം സംവാദം പാപനാശനമ്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആ പുണ്യസംവാദം, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന സംഭാഷണം, പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
സുഖാസീനം പുരാ രാജന്നരുണം സൂര്യസാരഥിമ്
ഒരു ദിവസം, രാജാവേ, സൂര്യന്റെ രഥസാരഥിയായ അരുണൻ സുഖമായി ഇരുന്നു.
ധര്മാണാമുത്തമം ധര്മം സര്വപാപപ്രണാശനമ്
എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉന്നതമായത്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാണു.
ശ്രോതുകാമോഽസി യത്പുത്ര സൌരധര്മമനുത്തമമ്
മകനേ, നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണല്ലോ, അത്യുത്തമമായ സൌരധർമ്മം.
ശൃണു ത്വം കീര്തയാമ്യേഷ സുഖോപായം മഹത്ഫലമ്
നീ ശ്രദ്ധിക്കണം, എളുപ്പത്തിൽ വലിയ ഫലം നൽകുന്ന മാർഗ്ഗം ഞാൻ പറയാം.
അജ്ഞാനാര്ണവമഗ്നാനാം സര്വേഷാം പ്രാണിനാമയമ്
അജ്ഞാനത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഇതാണു വേണ്ടത്.
യേ സ്മരംതി രവിം ഭക്ത്യാ കീര്തയംതി ച യേ ഖഗ
ഭക്തിയോടെ രവി എന്ന സൂര്യനെ ഓർക്കുന്നവരും, പക്ഷിരാജാവിനെ സ്തുതിക്കുന്നവരും—
ആത്മദ്രോഹഃ കൃതസ്തേന ജാതേനേഹ ഖഗാധിപ 1.173.
ഇവിടെ ജനിച്ചവൻ, പക്ഷിരാജാവേ, സ്വയം തന്നെ ദു:ഖപ്പെടുത്തുന്നു.
സുചിരം സംഭ്രമത്യസ്മിന്ദുഃഖദേ ച ഭവാര്ണവേ
അവൻ ഈ ദു:ഖമുള്ള ഭവസമുദ്രത്തിൽ ദീർഘകാലം അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.
മാനുഷ്യം ദുര്ലഭം പ്രാപ്യ യേഽര്ചയംതി ദിവാകരമ്
ദുർലഭമായ മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചവരിൽ, സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നവരാണ്—
സൂര്യഭക്തിപരാ യേ ച യേ ച തദ്ഗതമാനസാഃ
സൂര്യഭക്തിയിൽ ലയിച്ചവരും, മനസ്സ് അവനിൽ ഏകാഗ്രമാക്കിയവരും—
വിവിധാനി മനോജ്ഞാനി വിവിധാഭരണാഃ സ്ത്രിയഃ
നാനാതരം ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച മനോഹരിയായ സ്ത്രീകൾ—
യേ വാംഛന്തി മഹാഭോഗാന്രാജ്യം വാ ത്രിദശാ ലയേ
വലിയ ഭോഗങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, ദേവതകളിൽ രാജ്യം വേണമെന്നവരും—
സൌന്ദര്യം ജഗതഃ ഖ്യാതിഃ കീര്തിര്ധര്മാദയഃ സ്മൃതാഃ
ലോകത്തിൽ സൗന്ദര്യവും, പ്രശസ്തിയും, കീർത്തിയും, ധർമ്മവും ലഭിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു.
തസ്മാത്സംപൂജയേത്സൂര്യം സര്വദേവഗണാര്ചിതമ്
അതിനാൽ, എല്ലാ ദേവതകളും ആരാധിക്കുന്ന സൂര്യനെ നമുക്ക് ആരാധിക്കണം.
ദാനം ച ദുര്ലഭം തസ്മൈ തദ്ധോമശ്ച സുദുര്ലഭഃ
അവനു ദാനം ചെയ്യുന്നത് ദുർലഭമാണ്; ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നത് അതിലും ദുർലഭം.
സുദുര്ലഭതരം ജ്ഞേയം തദാരാധനമുത്തമമ്
അവനോടുള്ള പരമാരാധന അതിലും അപൂർവമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
യേഷാമിഹേശ്വരേ ഭാനൌ നിത്യം സൂര്യേ ഗതം മനഃ 1.173.
ഈ ലോകത്തിൽ, ഭാനു എന്ന ഈശ്വരനിൽ മനസ്സ് എപ്പോഴും ലയിച്ചിരിക്കുന്നവരാണ്—