യത്കൃതം ഭോജകാനാം വൈ തത്കൃതം സ്യാദ്രവേര്നൃപ
ഭക്ഷണം നൽകുന്നവർക്കായി ചെയ്തതെല്ലാം, രാജാവേ, സൂര്യനുവേണ്ടി ചെയ്തതുപോലെയാണ്.
സ ച പ്രയത്നാദ്ദ്രഷ്ടവ്യസ്തത്ര സംനിഹിതോ രവിഃ
അവിടെ സൂര്യൻ സന്നിഹിതനാണ്, അതിനാൽ ശ്രദ്ധയോടെ അവനെ കാണണം.
ആജ്ഞാം കൃത്വാ യഥാന്യായമശ്വമേധഫലം ലഭേത് 1.171.
ശരിയായ ആജ്ഞ അനുസരിച്ചാൽ, അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
സ്വാഗതാസനപാദ്യാര്ഘ്യമധുപര്കാദ്യനുക്രമാത്
സ്വാഗതം, ഇരിപ്പിടം, കാലിനുള്ള വെള്ളം, അർഘ്യം, മധുപർകം എന്നിവ ക്രമത്തിൽ നൽകണം.
പ്രതിശ്രയപ്രദാനേന രാജാ ഭവതി ഭാരത
അഭയം നൽകുന്നവൻ, ഭാരതാ, രാജാവാകുന്നു.
ശ്വേതബിംദുപരീതാംഗം ധ്യാനശ്രമവികര്ശിതമ്
വെള്ളപ്പാടുകൾ നിറഞ്ഞ ശരീരം, ധ്യാനവും തപസ്സും കൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു.
ക്ഷുത്പിപാസാതുരം ശ്രാംതം മലിനം രോഗിണം തഥാ
വിഭവം ഇല്ലാതെ വിശന്നും ദാഹിച്ചും ക്ഷീണിച്ചും മലിനവേഷവും രോഗവും ഉള്ളവൻ.
പതിതാശസ്തസംകീര്ണചംഡാലാദീനാം പക്ഷിണാമ്
പതിതർ, കലർന്നവർ, ചണ്ഡാളന്മാർ, പക്ഷികൾ — ഇവരുടേയും.
അത്യല്പമപി കാരുണ്യാദ്ദത്തം ഭവതി ചാക്ഷയമ്
കറുണയോടെ കൊടുത്തത് അത്യल्पമായാലും, അതു ക്ഷയിക്കാത്തതാകും.
അഭാവേ തൃണഭൂമ്യന്നം പത്രം ധനഫലാനി ച
ഒന്നും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, പുല്ല്, മണ്ണ്, അന്നം, ഇല, ധനം, പഴം എന്നിവയും നൽകാം.
ന ഹീദൃക്സ്വര്ഗയാനായ യഥാ ലോകേ പ്രിയം വചഃ
സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്താൻ ഈ ലോകത്ത് സ്നേഹപൂർവ്വം പറയുന്ന വാക്കുകൾക്ക് സമം ഒന്നുമില്ല.
അമൃതസ്യംദിനീ വാചം ചംദനസ്പര്ശശീതലാമ്
അമൃതംപോലും ചന്ദനസ്പർശംപോലും തണുപ്പുള്ള വാക്കുകൾ.
അലം ദാനേന രാജേംദ്ര പൂജയാധ്യാപനേന വാ 1.171.
രാജാവേ, ദാനം മാത്രം, പൂജയും പഠിപ്പിക്കലും മാത്രം മതിയാവില്ല.
പൂജാഭിഭാഷണം ദൃഷ്ടിഃ പ്രത്യേകം സ്വര്ഗഹേതവഃ
പൂജ, മാന്യമായ വാക്കുകൾ, സ്നേഹപൂർവ്വമായ കാഴ്ച—ഇവയൊന്നൊന്നും സ്വർഗ്ഗം നേടാൻ കാരണമാകുന്നു.
ഗമനേ തസ്യ വക്തവ്യം പംഥാനഃ സംതു തേ ശിവാഃ
യാത്ര പോകുന്നവനോടു പറയേണ്ടത്: 'നിന്റെ വഴികൾ എല്ലാം ശുഭമായിരിക്കട്ടെ' എന്നാണു.
ആശീര്വാദമിദം വാക്യം സര്വകാലേഷു സര്വദാ
ഈ അനുഗ്രഹവാക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും, എല്ലാ സമയത്തും പറയേണ്ടതാണ്.
ശിവം ഭവതു തേ നിത്യം തം ബ്രൂയാത്സര്വകര്മസു
'നിനക്ക് എപ്പോഴും ശുഭം സംഭവിക്കട്ടെ' എന്നത് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പറയേണ്ടതാണ്.
അശേഷപാപ നിര്മുക്തഃ സൂര്യലോകേ മഹീയതേ സൂര്യേ ഭക്തിസമാ നിത്യം ഭക്തേ ഭക്തിരനുഷ്ഠിതാ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായവൻ സൂര്യന്റെ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; സൂര്യഭക്തനോടുള്ള ഭക്തിയിലൂടെ സൂര്യനിലേക്കുള്ള സ്ഥിരമായ ഭക്തി ഉണ്ടാകുന്നു.
ആക്രുഷ്ടേ താഡിതേ വാപി യോ നാക്രോശേന്ന താഡയേത്
ദുർവ്വാക്ക് കേട്ടാലോ അടിയേറ്റാലോ തിരിച്ചുപറയാതെയും തിരിച്ചടിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നവൻ,
സര്വേഷാമേവ തീര്ഥാനാം ക്ഷാംതിഃ പരമപൂജിതാ
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും ക്ഷമയ്ക്കാണ് ഏറ്റവും വലിയ ആദരം.
ജ്ഞാനയോഗതപോ യസ്യ യജ്ഞദാനാനി സത്ക്രിയാ
ആളിന്റെ ജ്ഞാനം, യോഗം, തപസ്, യജ്ഞം, ദാനം, നല്ല പ്രവൃത്തികൾ—
മര്മാസ്ഥിപ്രാണഹൃദയം നിര്ദഹേദപ്രിയംവചഃ
കഠിനമായ വാക്കുകൾ ശരീരത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾക്കും, അസ്ഥികൾക്കും, ജീവനും, ഹൃദയത്തിനും ദാഹം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ക്ഷമാ ദാനം ത്വിഷഃ സത്യം ക്ഷമാഹിംസാര്കസംഭവാഃ 1.171.
ക്ഷമ, ദാനം, പ്രകാശം, സത്യം—ഇവയെല്ലാം ക്ഷമയിലും അഹിംസയിലും നിന്നാണ് ഉദയിക്കുന്നത്, സൂര്യനുപോലെ.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണേ ബ്രാഹ്മേ പര്വണി സപ്തമീകല്പേ സൌരധര്മേ ഭോജകഭോജനാനു ഷ്ഠാനവര്ണനം നാമൈകസപ്തത്യുത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിൽ, ബ്രാഹ്മപർവ്വത്തിൽ, ഏഴാമത്തെ കല്പത്തിൽ, സൗരധർമ്മത്തിൽ, ഭൂജകഭോജനത്തിന്റെ ആചാരങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന നൂറിനിരുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സൌരധര്മവര്ണനമ് സൌരപ്രിയം സദാ സൌരം പവിത്രം പാപനാശനമ്
സൗരധർമ്മത്തിന്റെ വിവരണം: സൂര്യനു പ്രിയമായതും, ശുദ്ധമായതും, പാപം നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ് സൗരധർമ്മം.
ക്വചിദ്ഗച്ഛന്യദാ പശ്യേത്സൂര്യാര്ചാസംപ്രപൂജനമ്
ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്ത് പോകുമ്പോൾ സൂര്യപൂജ നടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ—
സ്നാനനൈവേദ്യവസ്ത്രൈശ്ച നാനാലംകാരഭൂഷണൈഃ
കുളിയും, നൈവേദ്യവും, വസ്ത്രങ്ങളും, വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്—
ദൃഷ്ട്വായതനമാക്രമ്യ നമസ്കൃത്യ രവിം വ്രജേത്
ക്ഷേത്രം കണ്ടാൽ അകത്തു കടന്ന്, നമസ്കരിച്ച്, രവിയിലേക്കു പോകണം.
ഉപശ്രുത്യാവനിം ഗത്വാ ഭോജകം പൂജയേദ്ബുധഃ മഗാനാം ഭോജനം ഭക്ത്യാ ശക്ത്യാ ദാനം പ്രകല്പയേത്
കേട്ടശേഷം നിലത്തേക്ക് ചെന്നു, ഭൂജകനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം; ശേഷിയനുസരിച്ച് ഭക്തിയോടെ മഗന്മാർക്ക് ഭക്ഷണവും ദാനവും നൽകണം.
ദശപൂര്വാന്ദശ പരാനാത്മനാ സഹ ഭാരത
ഭാരതകുലജാതനായവനേ, താനോടൊപ്പം പത്ത് മുൻപുള്ള പിതാക്കളെയും പത്ത് പിന്നെയുള്ളവരെയും ആദരിക്കണം.