സമാരോപ്യ ശരേണൈവ ജഘാനാശു സ രാക്ഷസമ് 3.2.5.
അവനെ അമ്പിൽ ഇരുത്തി, അതിനാൽ തന്നെ ആ രാക്ഷസനെ വേഗത്തിൽ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
മിഥോ വിവാദവംതസ്തേ ദൃഷ്ട്വാ കന്യാം സ്മരാനുഗാഃ
അവർ ആ പെൺകുട്ടിയെ ആഗ്രഹിച്ച് പരസ്പരം വഴക്കിട്ടു.
പ്രശ്രയാവനതഃ പ്രാഹ വൈതാലം രുദ്രകിംകരമ്
വിനയംകൊണ്ടും തലകുനിഞ്ഞും അവൻ രുദ്രന്റെ സേവകനായ വേതാലനോട് പറഞ്ഞു.
വിദിത്വാ യോഽവദത്കന്യാം പിതൃതുല്യോ ദ്വിജോ ഹി സഃ
ആ പെൺകുട്ടിയോട് മനസ്സിലാക്കി സംസാരിച്ചവൻ, അച്ഛനെപ്പോലെ ഒരു ബ്രാഹ്മണനാണ്.
ഹത്വാ യോ രാക്ഷസം വീരം കന്യായോഗ്യോ ഹി സോഽഭവത്
ആ രാക്ഷസനെ കൊല്ലിയത്, അവൻ ആ പെൺകുട്ടിക്ക് യോജ്യനാണ്.
ഗ്രാമേ ധര്മപുരം രമ്യേ നാനാജനനിഷേവിതേ
നാനാജനങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന മനോഹരമായ ധർമ്മപുരം എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ,
തത്രാഭവന്മഹീപാലോ ധര്മശീലോ മഹോത്തമഃ
അവിടെ ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരനായ ഉത്തമനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
അംധകോ നാമ തന്മംത്രീ ന്യായശാസ്ത്രവിശാരദഃ
അവന്റെ മന്ത്രിക്ക് അന്ധകൻ എന്നായിരുന്നു പേര്, ന്യായശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ടായിരുന്നു.
ധര്മശീലേന രചിതം തത്ര ദുര്ഗാ പ്രതിഷ്ഠിതാ
ആ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജാവ് അവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു, ദുർഗ്ഗയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
അര്ദ്ധരാത്രേ മഹാഗൌരീ നൃപം പ്രാഹ വൃണീഷ്വ ഭോഃ സ്തുതിം ചകാര നമ്രാത്മാ യേന ദുര്ഗാ പ്രസീദതി
അർദ്ധരാത്രിയിൽ മഹാഗൗരിയും രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ഒരു വരം തേടൂ." വിനയത്തോടെ അവൻ അവളെ സ്തുതിച്ചു, അതിനാൽ ദുർഗ്ഗാ ദേവി പ്രസന്നയായി.
സാ ത്വം ഭഗവതീ സാക്ഷാത്ത്വയാ സര്വമിദം തതമ്
ദേവിയേ, നീ നേരിട്ട് സന്നിഹിതയാണു്; നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
മഹാലക്ഷ്മ്യാ ത്വയാ സാര്ദ്ധം ബുഭുജേ നിര്മലം സുഖമ്
മഹാലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം നീ നിർമലമായ ആനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
പാലയംശ്ച മഹാലക്ഷ്മ്യാ ത്വയാ സാര്ദ്ധം സനാതനി
ശാശ്വതിയായ ദേവിയേ, മഹാലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം നീ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു.
മഹാകാല്യാ ത്വയാ സാര്ദ്ധം ഭസ്മ കൃത്വാ വിരാജതേ 3.2.6.൧
മഹാകാളിയോടൊപ്പം നീ എല്ലാം ചിതയാക്കി പ്രകാശിക്കുന്നു.
ത്വല്ലീലയാ ച തേ ജാതാ ജഗന്മാതര്നമോസ്തു തേ
ലോകമാതാവേ, നിന്റെ ലീലയാൽ ഇവയെല്ലാം ജനിച്ചു; ഞാൻ നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മഹാബലോ മഹാവീര്യസ്തനയസ്തേ ഭവിഷ്യതി
നിന്റെ മകൻ മഹാബലവും മഹാശൂരതയും ഉള്ളവനാകും.
ഇതി ശ്രുത്വാ സ നൃപതിഃ സ്വഗേഹം പ്രാപ്യ നിര്ഭയഃ
ഇത് കേട്ട രാജാവു് ഭയമില്ലാതെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
തതഃ പ്രഭൃതി രാജേന്ദ്ര മൂര്തൌ ജാതാ സ്വയം കില
അന്നുമുതൽ, രാജാധിരാജാ, അവൾ സ്വയം ഒരു രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു.
കാശീദാസേന സഹിതോ ഗ്രാമം ധര്മപുരം ഗതഃ
കാശിദാസനോടൊപ്പം അവൻ ധർമപുരം എന്ന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയി.
പിത്രാന്വിതാം രാജമാര്ഗേ ഗച്ഛംതീ ശ്രമപീഡിതാമ്
അവൻ അവളെ അച്ഛനോടൊപ്പം രാജമാർഗത്തിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട് നടക്കുന്നത് കണ്ടു.
കാമാംധശ്ചംഡികാം പ്രാഹ ജഗന്മാതഃ സനാതനി
കാമാന്ധനായവൻ, ശാശ്വതിയായ ലോകമാതാവായ ചണ്ഡികയോട് പറഞ്ഞു.
ജാതിയോഗ്യാ മമൈവാസ്തി രജകസ്യ സുതാ ശുഭാ
എനിക്ക് യോജിച്ചവളാണ്, ധൂബിയുടെ ഭാഗ്യശാലിയായ മകൾ.
മോഹയിത്വാ ച പിതരം തസ്യാഃ പാണിഗ്രഹഃ കൃതഃ
അവളുടെ അച്ഛനെ മോഹിപ്പിച്ച് അവളെ വിവാഹം ചെയ്തു.
ഭുക്ത്വാ സ വിവിധം ഭോഗം തയാ സാര്ദ്ധം സുഖപ്രദമ് 3.2.6.
അവളോടൊപ്പം വിവിധ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് സന്തോഷം നേടി.
കാശിദാസസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ സ്നേഹേന ത്വരിതോഽഗമത്
ഇത് കേട്ട കാശിദാസൻ സ്നേഹത്തോടെ ഉടൻ പോയി.
അര്പയിത്വാ ശിരോ ദേവ്യൈ ദേവീരൂപത്വമാഗതാ
തന്റെ തല ദേവിക്ക് സമർപ്പിച്ച്, അവൻ ദേവിയുടെ രൂപം നേടി.
വരം വരയതാമദ്യ യോ യഃ കാമോ ഹ്യഭീപ്സിതഃ
ഇന്ന്, നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹമുള്ള ഏത് വരവും തിരഞ്ഞെടുക്കാം.
കാമാംഗീ സാ തു താം പ്രാഹ സ്വപതിം മാം സമര്പയ
കാമഭാവം നിറഞ്ഞ അവൾ പറഞ്ഞു: 'എന്നെ എന്റെ ഭർത്താവിന് സമർപ്പിക്കണം.'
മിത്രാംഗം സുന്ദരം മഹ്യം ദേഹി മാതര്നമോനമഃ യഥാകാമം ദത്തവതീ വരം ദാരസുരൂപിണീ
അമ്മേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. എനിക്ക് മനോഹരവും ഇഷ്ടമുള്ളവളുമായൊരു സുഹൃത്ത് തരണമേ. നേരത്തെ എനിക്കിഷ്ടംപോലെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യയെ അനുഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെ.
കിം കൃതം ച തയാ ദേവ്യാ തേഷാമര്ഥേ വദസ്വ മേ
അവരുടെ വേണ്ടി ആ ദേവി എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് ദയവായി പറയൂ.