വിമാനം ശീഘ്രഗം നാമ ദേവ്യാ ദത്തം മഹോത്തമമ് 3.2.5.
ദേവി അത്യുത്തമമായ, വിചാരശക്തിപോലെ വേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന ഒരു വിമാനം നൽകി.
തസ്മിന്ദദര്ശ കന്യാര്ഥേ തദാ വിപ്രോ വിമോഹിതഃ
അവിടെ ആ പെൺകുട്ടിക്ക് വേണ്ടി ബ്രാഹ്മണൻ ആശ്ചര്യത്തിൽ ആകുന്നു.
ഹരിദാസസ്യ തനയോ മുകുംദോ നാമ കോവിദഃ
ഹരിദാസന്റെ മകൻ മുകുന്ദൻ എന്നായിരുന്നു, അവൻ വളരെ പണ്ഡിതനായിരുന്നു.
ഗുരുരാഹ ച ശിഷ്യം തം ശൃണു വാചം മുകുംദ മേ
അപ്പൊഴ് ഗുരു ആ ശിഷ്യനോടു പറഞ്ഞു: "എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കു മുകുന്ദാ."
തഥേത്യുക്ത്വാ മുകുംദസ്തു സ്വഗേഹം ശീഘ്രമായയൌ
അതു കേട്ട മുകുന്ദൻ "ശരി" എന്നു പറഞ്ഞു തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി.
വാമനം വരയാമാസ തം വിപ്രം ശബ്ദവേധിനമ്
അവൾ വേദങ്ങളിൽ നിപുണനായ ബ്രാഹ്മണനായ വാമനനെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ത്രയസ്തേ ബ്രാഹ്മണാഃ പ്രാപ്താഃ സുതാര്ഥേ ഗുണകോവിദാഃ
മൂന്നു ഗുണപരിചയമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ മകളെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ വന്നു.
മഹാദേവീം ജഹാരാശു പ്രാപ്തോ വിംധ്യാചലേ ഗിരൌ
അവൻ മഹാദേവിയെ വേഗത്തിൽ അപഹരിച്ചു, വിംധ്യപർവതത്തിൽ എത്തിച്ചു.
ധീമാന്നാമ ദ്വിജോ വിദ്വാംസ്താന്പ്രാഹ ഗണകോത്തമഃ
ധീമാൻ എന്ന ജ്യോതിഷശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അവരോടു സംസാരിച്ചു.
സ്വവിമാനേ സമാരോപ്യ തൌ ദ്വിജൌ ബുദ്ധികോവിദഃ
അവൻ തന്റെ വിമാനത്തിൽ ആ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഇരുത്തി കൊണ്ടുപോയി.
സമാരോപ്യ ശരേണൈവ ജഘാനാശു സ രാക്ഷസമ് 3.2.5.
അവനെ അമ്പിൽ ഇരുത്തി, അതിനാൽ തന്നെ ആ രാക്ഷസനെ വേഗത്തിൽ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
മിഥോ വിവാദവംതസ്തേ ദൃഷ്ട്വാ കന്യാം സ്മരാനുഗാഃ
അവർ ആ പെൺകുട്ടിയെ ആഗ്രഹിച്ച് പരസ്പരം വഴക്കിട്ടു.
പ്രശ്രയാവനതഃ പ്രാഹ വൈതാലം രുദ്രകിംകരമ്
വിനയംകൊണ്ടും തലകുനിഞ്ഞും അവൻ രുദ്രന്റെ സേവകനായ വേതാലനോട് പറഞ്ഞു.
വിദിത്വാ യോഽവദത്കന്യാം പിതൃതുല്യോ ദ്വിജോ ഹി സഃ
ആ പെൺകുട്ടിയോട് മനസ്സിലാക്കി സംസാരിച്ചവൻ, അച്ഛനെപ്പോലെ ഒരു ബ്രാഹ്മണനാണ്.
ഹത്വാ യോ രാക്ഷസം വീരം കന്യായോഗ്യോ ഹി സോഽഭവത്
ആ രാക്ഷസനെ കൊല്ലിയത്, അവൻ ആ പെൺകുട്ടിക്ക് യോജ്യനാണ്.
ഗ്രാമേ ധര്മപുരം രമ്യേ നാനാജനനിഷേവിതേ
നാനാജനങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന മനോഹരമായ ധർമ്മപുരം എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ,
തത്രാഭവന്മഹീപാലോ ധര്മശീലോ മഹോത്തമഃ
അവിടെ ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരനായ ഉത്തമനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
അംധകോ നാമ തന്മംത്രീ ന്യായശാസ്ത്രവിശാരദഃ
അവന്റെ മന്ത്രിക്ക് അന്ധകൻ എന്നായിരുന്നു പേര്, ന്യായശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ടായിരുന്നു.
ധര്മശീലേന രചിതം തത്ര ദുര്ഗാ പ്രതിഷ്ഠിതാ
ആ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജാവ് അവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു, ദുർഗ്ഗയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
അര്ദ്ധരാത്രേ മഹാഗൌരീ നൃപം പ്രാഹ വൃണീഷ്വ ഭോഃ സ്തുതിം ചകാര നമ്രാത്മാ യേന ദുര്ഗാ പ്രസീദതി
അർദ്ധരാത്രിയിൽ മഹാഗൗരിയും രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ഒരു വരം തേടൂ." വിനയത്തോടെ അവൻ അവളെ സ്തുതിച്ചു, അതിനാൽ ദുർഗ്ഗാ ദേവി പ്രസന്നയായി.
സാ ത്വം ഭഗവതീ സാക്ഷാത്ത്വയാ സര്വമിദം തതമ്
ദേവിയേ, നീ നേരിട്ട് സന്നിഹിതയാണു്; നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
മഹാലക്ഷ്മ്യാ ത്വയാ സാര്ദ്ധം ബുഭുജേ നിര്മലം സുഖമ്
മഹാലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം നീ നിർമലമായ ആനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
പാലയംശ്ച മഹാലക്ഷ്മ്യാ ത്വയാ സാര്ദ്ധം സനാതനി
ശാശ്വതിയായ ദേവിയേ, മഹാലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം നീ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു.
മഹാകാല്യാ ത്വയാ സാര്ദ്ധം ഭസ്മ കൃത്വാ വിരാജതേ 3.2.6.൧
മഹാകാളിയോടൊപ്പം നീ എല്ലാം ചിതയാക്കി പ്രകാശിക്കുന്നു.
ത്വല്ലീലയാ ച തേ ജാതാ ജഗന്മാതര്നമോസ്തു തേ
ലോകമാതാവേ, നിന്റെ ലീലയാൽ ഇവയെല്ലാം ജനിച്ചു; ഞാൻ നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മഹാബലോ മഹാവീര്യസ്തനയസ്തേ ഭവിഷ്യതി
നിന്റെ മകൻ മഹാബലവും മഹാശൂരതയും ഉള്ളവനാകും.
ഇതി ശ്രുത്വാ സ നൃപതിഃ സ്വഗേഹം പ്രാപ്യ നിര്ഭയഃ
ഇത് കേട്ട രാജാവു് ഭയമില്ലാതെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
തതഃ പ്രഭൃതി രാജേന്ദ്ര മൂര്തൌ ജാതാ സ്വയം കില
അന്നുമുതൽ, രാജാധിരാജാ, അവൾ സ്വയം ഒരു രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു.
കാശീദാസേന സഹിതോ ഗ്രാമം ധര്മപുരം ഗതഃ
കാശിദാസനോടൊപ്പം അവൻ ധർമപുരം എന്ന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയി.
പിത്രാന്വിതാം രാജമാര്ഗേ ഗച്ഛംതീ ശ്രമപീഡിതാമ്
അവൻ അവളെ അച്ഛനോടൊപ്പം രാജമാർഗത്തിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട് നടക്കുന്നത് കണ്ടു.