അര്കപത്രപുടം ചൂര്ണം മധുപര്ണസമന്വിതമ്
അർക്ക ഇലയിൽ നിർമ്മിച്ച പാത്രത്തിൽ പൊടി ചേർത്ത് തേൻ നിറയ്ക്കണം.
ശാലിതംഡുലപ്രസ്ഥസ്യ കുര്യാദന്നം സുസംസ്കതമ് 1.164.
ശാലി അരിയുടെ ഒരു പ്രസ്ഥം എടുത്ത് നല്ല രീതിയിൽ അന്നം പാകം ചെയ്യണം.
സംയാവം കൃശരം പൂപം പായസം യാവകം തഥാ
അതിനൊപ്പം സംയാവം, കൃഷരം, പൂപ്പം, പായസം, യാവകം എന്നിവയും ഉണ്ടാക്കണം.
യാവംതസ്തണ്ഡുലാസ്തസ്മിന്നൈവേദ്യേ പരിസംഖ്യയാ
അവിടെ എത്ര അരിക്കലുകൾ ഉണ്ടോ, അത്രയും വിഭവങ്ങൾ നൈവേദ്യമായി അർപ്പിക്കണം.
ഗുഡഖംഡകൃതാനാം ച ഭക്ഷ്യാണാം വിനിവേദനേ
തുടർന്ന്, ചക്കരക്കട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയ മധുരങ്ങൾ നൈവേദ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണം.
രസാല ഖാദ്യകാദ്യാനാം ഭക്ഷ്യാണാം ഫലമിഷ്യതേ
ഭക്ഷ്യങ്ങളിൽ ആമ്രം പോലുള്ള പഴങ്ങൾ പ്രധാനമാണ്.
യഥാകാലോപലബ്ധാനി ഭക്ഷ്യാണി വിവിധാനി ച
സമയാനുസരിച്ച് ലഭ്യമായ വിവിധ വിഭവങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.
പ്രജ്വാല്യ ഘൃതദീപം തു ഭാസ്കരസ്യാലയേ ശുഭമ്
സൂര്യന്റെ ആലയത്തിൽ ശുഭമായ നെയ്യ് വിളക്ക് തെളിയിക്കണം.
യഃ കുര്യാത്കാര്തികേ മാസി ശോഭനാം ദീപമാലികാമ്
കാർത്തിക മാസത്തിൽ ആരെങ്കിലും മനോഹരമായ വിളക്കുമാല അണിയിച്ചാൽ,
ഭാസ്കരായുതസംകാശസ്തേജസാ ഭാസയന്ദിശഃ
അവൻ പതിനായിരം സൂര്യന്മാരുടെ തേജസ്സുപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ ദിശകളെ പ്രകാശിപ്പിക്കും.
യാവത്പ്രദീപസംഖ്യാനം ഘൃതേനാപൂര്യ ബോധിതമ്
എത്ര ദീപങ്ങൾ എണ്ണിയാലോ, അവയെല്ലാം നെയ്യ് നിറച്ച് ഒരുക്കണം.
ദീപവൃക്ഷമഥോദ്ബോധ്യ പര്വസ്വായതനേഷു വൈ 1.164.
പർവ്വദിനങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദീപവൃക്ഷം ഉണർത്തണം.
ദീപവൃക്ഷം സമുദ്ബോധ്യ ഭാസ്കരായതനേഷു ഭോഃ
സൂര്യക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദീപവൃക്ഷം ഉണർത്തണം, പ്രിയനേ.
ശിരസാ ധാരയേദ്ദീപം ഭാസ്കരസ്യാഗ്രതോ നിശി
രാത്രിയിൽ സൂര്യന്റെ മുമ്പിൽ ദീപം തലയിൽ വച്ച് നിൽക്കണം.
ഭാസ്കരായുതസംകാശോ വിമാനൈരര്കസന്നിഭൈഃ
അവൻ പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള വിമാനങ്ങളോടുകൂടി.
അന്നദാതാ തു യോ വീര വീരലോകേ മഹീ യതേ
ആഹാരം നൽകുന്നവൻ, വീരനേ, വീരലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
പര്യംകേ ശോഭിതം കൃത്വാ ശ്വേതമാല്യൈഃ സചന്ദനൈഃ കല്പായുതസഹസ്രാണി സൂരലോകേ മഹീയതേ
വെള്ളപ്പൂമാലകളും ചന്ദനവും ഉപയോഗിച്ച് കിടക്ക അലങ്കരിച്ചവൻ, സൂര്യന്റെ ലോകത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് കാലങ്ങൾ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
കൃത്വാ പ്രദക്ഷിണം ഭക്ത്യാ ശ്രദ്ദധാനോ രവേര്നരഃ
ആർഭാടവും ഭക്തിയും കൊണ്ടു സൂര്യനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവൻ—
കൃത്വാ പ്രദക്ഷിണം യസ്തു നമസ്കാരം പ്രയോജയേത്
പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തശേഷം നമസ്കാരം ചെയ്യുന്നവൻ—
നമസ്കാരഃ സ്മൃതോ യജ്ഞഃ സര്വയജ്ഞോ ത്തമോത്തമഃ
നമസ്കാരം യജ്ഞം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, എല്ലായജ്ഞങ്ങളിലും അതാണ് ഉത്തമം.
പ്രണമ്യ ദംഡവദ്ഭൂമൌ നമസ്കാരേണ യോഽര്ചയേത്
ഭൂമിയിൽ ദണ്ഡവത് നമസ്കാരം ചെയ്ത് ആരാധിക്കുന്നവൻ—
സര്വയജ്ഞോപവാസേപു സര്വതീര്ഥേഷു യത്ഫലമ് 1.164.
എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിൽ ഉപവസിച്ചും എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ചെയ്ത ഉപവാസഫലം—
ശ്വേതം മഹാധ്വജം കൃത്വാ കൃത്വാ ചാപം ച രംഗകമ് യസ്ത്വര്യമ്ണേ നരോ ദദ്യാച്ഛ്രദ്ധയാ പരയാന്വിതഃ
വലിയ വെള്ളപതാകയും വർണ്ണമുള്ള വില്ലും ഉണ്ടാക്കി, അതിനെ പരമമായ വിശ്വാസത്തോടെ ആര്യാമനിൽ സമർപ്പിക്കുന്നവൻ—
സ ശതേന വിമാനാനാം സര്വദേവ നമസ്കൃതഃ
അവൻ നൂറ് വിമാനങ്ങളോടുകൂടി എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആദരവും ലഭിക്കുന്നു.
ധ്വജമാലാകുലം കുര്യാദ്യഃ പ്രാംതേഷു ഭഗാലയമ്
ആർഭാടപതാകമാലകൾ കൊണ്ട് അലയ്ക്കൽ ക്ഷേത്രം അതിരുകളിൽ നിർമ്മിക്കുന്നവൻ—
സ വിമാനസഹസ്രേണ ധ്വജമാലാകുലേന തു
അവൻ ആയിരം വിമാനങ്ങളോടും പതാകമാലകളോടും കൂടെ—
ശതചന്ദ്രാംശുവിമലം മുക്താദാമോപശോഭിതമ്
നൂറ്റാണ്ട് ചന്ദ്രപ്രഭയിലൊളിയുള്ള, മുത്തുമാലയാൽ അലങ്കരിച്ച—
സ ധാര്യമാണച്ഛത്രേണ ഹേമദംഡോപശോഭിനാ
പൊൻതണ്ട് ഉള്ള കുടയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, തലയിൽ കുടയേന്തി ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
തതസ്തസ്മാച്ച്യുതോ ലോകാന്നിസര്ഗാദ്ഭുവമാഗതഃ
അതിനുശേഷം അവൻ ആ ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണു സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ ഭൂമിയിൽ എത്തി.
യഃ ശൃംഖലാസമായുക്താം മഹാഘണ്ടാം മഹാസ്വനാമ്
വളകളും വലിയ ശബ്ദമുള്ള വലിയ മണിയും അണിഞ്ഞവനാണ് അവൻ.