സര്വേഷാമേവ പാത്രാണാം പരം പാത്രം വിഭാവസുഃ
എല്ലാ പാത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം അഗ്നിയാണ്.
തസ്യ പാത്രസ്യ മാഹാത്മ്യം ധ്രുവമക്ഷയമാദിശേത്
ആ പാത്രത്തിന്റെ മഹത്വം നിത്യവും അക്ഷയവുമാണ് എന്ന് ഉറപ്പായി അറിയണം.
രവൌ ദത്തം ഹുതം ജപ്തം ബലിം പൂജാം നിവേദയേത്
സൂര്യനു വേണ്ടി ഭക്തിയോടെ എന്ത് ദാനം ചെയ്താലും, ഹോമം നടത്തിയാലും, ജപം ചെയ്താലും, ബലി അർപ്പിച്ചാലും, പൂജ നടത്തി സമർപ്പിച്ചാലും—
ഭക്ത്യാ വിത്താനുസാരേണ യഃ കുര്യാദാലയം രവേഃ
സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച്, ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും സൂര്യനു വേണ്ടി ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതാൽ—
മഹാവിഭവസാരോപി യഃ കുര്യാദ്ഭക്തിവര്ജിതമ്
വളരെ ധനികനായവനും ഭക്തിയില്ലാതെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ—
വിത്തശാഠ്യേന യഃ കുര്യാദ്വിത്തവാനപി മാനവഃ
ധനവാനായ മനുഷ്യൻ ധനത്തിൽ കഞ്ചുഷത കാണിച്ചാൽ—
തസ്മാത്ത്രിഭാഗം വിത്തസ്യ ജീവനായ പ്രകല്പയേത്
അതിനാൽ, ഒരാൾ തന്റെ സമ്പത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് ജീവിതത്തിനായി മാറ്റിവെക്കണം.
ഭക്ത്യാ പ്രചോദിതം കുര്യാദല്പവിത്തോഽപി യോ നരഃ
കുറഞ്ഞ സമ്പത്തുള്ളവനും ഭക്തിയുടെ പ്രേരണയാൽ പ്രവർത്തിക്കണം.
സര്വസ്വമപി യോ ദദ്യാദര്കേ ഭക്തിവിവര്ജിതഃ
ആരും ഭക്തിയില്ലാതെ സൂര്യനു വേണ്ടി എല്ലാം സമർപ്പിച്ചാലും—
ന തപോഭിര്വിഭോരുഗ്രൈര്ന ച സര്വൈര്മഹാമഖൈഃ 1.162.
കഠിനമായ തപസ്സിനാലോ, വലിയ യാഗങ്ങൾകൊണ്ടോ അതിന് സാധിക്കില്ല.
രുചിരം ശുഭശൈലോത്ഥം കുര്യായസ്തു രവേര്ഗൃഹമ്
ആരെങ്കിലും ശുഭമായ കല്ലുകൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു സൂര്യാലയം പണിതാൽ—
യന്മയാ കോടിഗുണിതം കൃതം സ്യാദിഷ്ടകാമ്യയാ
ഞാൻ ഇഷ്ടികകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതെന്തും, അത് കോടി ഇരട്ടി ആയാലും—
മൃച്ഛൈലേന സമം ജ്ഞേയം പുണ്യമാഢ്യദരിദ്രയോഃ
കല്ലോ മണ്ണോ ഉപയോഗിച്ചാലും, സമ്പന്നനും ദരിദ്രനും സമാനമായ പുണ്യം ലഭിക്കും.
ശൈലോത്ഥമിഷ്ടകാഭിര്വാ ദൃഢം ദാരുമയം ശുഭമ് ഗൈരികം യാനമാരുഹ്യ യഃ കുര്യാദ്ധൃതഭൂഷണഃ
ശിലയിൽ നിന്നോ ഇഷ്ടികയിലോ, ദൃഢമായ മരത്തിൽ നിന്നോ നിർമ്മിച്ച ഭംഗിയുള്ളതും, ചുവപ്പ് രഥത്തിൽ കയറി, അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ച് ആരെങ്കിലും പണിതാൽ—
ക്രീഡമാനോഽപി യഃ കുര്യാദ്ബാലഭാവേഽര്കമംദിരമ്
പിള്ളിക്കാലത്ത് കളിക്കുമ്പോഴും ആരെങ്കിലും സൂര്യനു വേണ്ടി ക്ഷേത്രം പണിതാൽ—
പുഷ്പമാലാകുലം ദിവ്യം ധൂപഗംധാദിവാസിതമ്
പൂമാലകൾ നിറഞ്ഞതും, ദിവ്യവും, ധൂപവും സുഗന്ധവുമുള്ളതുമായ ആലയം—
തത്ര രൂഢോ മഹാരാജ വത്സരം വൃന്ദമുത്തമമ്
അവിടെ മഹാരാജാവേ, അത്യുത്തമമായ വർഷങ്ങളുടെ കൂട്ടം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ക്രമാദാഗത്യ ലോകേഽസ്മിന്രാജാ ഭവതി ധാര്മികഃ
ഇവിടെ ഈ ലോകത്ത്, ക്രമമായി വരികയാൽ ഒരു രാജാവ് ധാർമ്മികനാവുന്നു.
പശ്യന്പരിഹരഞ്ജംതൂന്മാര്ജന്യാ മൃദുസൂക്ഷ്മയാ
മൃദുവും സൂക്ഷ്മവുമായ ശുചീകരണത്തിലൂടെ ജീവികളെ കാണുകയും ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പുത്രാര്ഥം ദേഹജീര്ണായാ വന്ധ്യായാശ്ച വിശേഷതഃ 1.162.
മകനുവേണ്ടിയും, വൃദ്ധമായ ശരീരമുള്ളവർക്കും, വന്ധ്യയായവർക്കും പ്രത്യേകിച്ചും ഇത് ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗൃഹീത്വാ ഗോമയം സ്വച്ഛം സ്ഥാനേ ച പതിതം ശുഭേ
ശുചിയായ പശുവിന്റെ ചാണകം, ശുഭമായ സ്ഥലത്ത് വീണതെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കണം.
വസ്ത്രപൂതഗോമയേന യഃ കുര്യാദുപലേപനമ്
വസ്ത്രം കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ച പശുവിന്റെ ചാണകം ആരെങ്കിലും പുരട്ടുകയാണെങ്കിൽ,
യഃ കുര്യാത്സര്വകാര്യാണി വസ്ത്രപൂതേന വാരിണാ
വസ്ത്രം കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ച വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് ആരെങ്കിലും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്താൽ,
ക്ഷരംതി സര്വദാനാനി യജ്ഞഹോമബലിക്രിയാഃ
അപ്പോൾ എല്ലാ ദാനങ്ങളും, യജ്ഞങ്ങളും, ഹോമങ്ങളും, ബലികൾ എന്നിവ ഫലപ്രദമാകും.
നൈരംതര്യേണ യഃ കുര്യാത്പക്ഷം സംമാര്ജനാര്ചനമ്
ആൾ ഒരുപക്ഷം തുടർച്ചയായി ഓരോ പക്ഷത്തിലും വൃത്തിയാക്കലും പൂജയും നടത്തുകയാണെങ്കിൽ,
തസ്യാംതേ ച ചതുര്വേദ സുരൂപഃ പ്രിയദര്ശനഃ
അവസാനത്തിൽ, അവൻ നാലു വേദങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യവും മനോഹരമായ രൂപവും പ്രിയദർശനത്വവും നേടുന്നു.
സംപര്കേണാപി യഃ കുര്യാന്നരഃ കര്മ ഭഗാലയേ
ഭാഗ്യത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ, സമ്പർക്കം കൊണ്ടെങ്കിലും ആരെങ്കിലും കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ,
താവദ്ഭ്രമംതി സംസാരേ ദുഃഖശോകപരിപ്ലുതാഃ
അവർ ഈ ജനനമരണചക്രത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് ദു:ഖത്തിലും ശോക്കത്തിലും മുഴുകിയിരിക്കും.
സമാസക്തം തഥാ ചിത്തം ജന്തോര്വിഷയഗോചരേ
അങ്ങനെ, ജീവിയുടെ മനസ്സ് വിഷയങ്ങളുടെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു.
യഃ കുര്യാത്കുട്ടിമാം ഭൂമിം ദര്പണോദരസന്നിഭാമ് 1.162.
ഭൂമി ആരെങ്കിലും കണ്ണാടിയുടെ ഉപരിതലത്തെപ്പോലെ മിനുക്കിയാൽ,