ബ്രഹ്മഞ്ഛംഭോ ഹരേ ബ്രൂത മത്തഃ കിമഭിവാംഛഥ
ബ്രഹ്മാവേ, ശംഭുവേ, ഹരിയേ, പറയൂ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
പ്രണമ്യ ശിരസാ കേശാ ഇദം വചമബ്രുവന്
തല കുനിഞ്ഞ്, കേശവനും മറ്റുള്ളവരും ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കൃതകൃത്യാ വയം സര്വേ പ്രസാദാത്തവ ഗോപതേ
നിന്റെ കൃപയാൽ, ഗോരക്ഷകനേ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും സഫലരായി.
ഉത്പത്തിസ്ഥിതിനാശാനാം വയം സര്വേ ദിവാകര
സൂര്യനേ, സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, നാശം എന്നിവയിൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും പങ്കാളികളാണ്.
കിം ത്വേകം ദേവദേവേശ വരമിച്ഛാമഹേ വിഭോ
എങ്കിലും, ദേവദേവനേ, ഞങ്ങൾ ഒരു അനുഗ്രഹം മാത്രം നിങ്ങൾക്കു അപേക്ഷിക്കുന്നു, മഹാബലശാലിയേ.
തസ്മാദസ്മാജ്ജഗന്നാഥ രൂപം ദര്ശയ തേഽച്യുതമ്
അതുകൊണ്ട്, ലോകനാഥനേ, അച്യുതനേ, നിങ്ങളുടെ സത്യസ്വരൂപം ഞങ്ങൾക്കു കാണിക്കണം.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വീശഭാഷിതമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഈശ്വരനും ചേർന്ന് പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
അനേകവക്ത്രശിരസമനേകാദ്ഭുതദര്ശനമ്
അവൻ അനേകം മുഖങ്ങളും തലകളും ഉള്ള, അത്ഭുതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു രൂപം അവർക്കു കാണിച്ചു.
ഭൂഃ പാദൌ ദ്യൌഃ ശിരശ്ചാപി തത്രാഗ്നീ ലോചനേ മതേ 1.160.
ഭൂമി അവന്റെ കാലായിരുന്നു, ആകാശം തലയും, അഗ്നി കണ്ണുകളും ആയിരുന്നു, ജ്ഞാനിയേ.
വിശ്വേ ദേവാഃ സ്മൃതാസ്തസ്യ ജംഘാസംഘാഃ സുരോത്തമാഃ
സകല ദേവന്മാരും അവന്റെ തൊണ്ടകളായും ഉത്തമർ ആയി ഓർക്കപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ടിധൃഷ്ട്യശ്ച വിപുലാഃ കേശാ വീരാംശവഃ സ്മൃതാഃ
അവന്റെ ദൃഷ്ടിയും ദൃഢമായ കാഴ്ചയും അതീവ വിശാലമായിരുന്നു; അവന്റെ മുടി വീരന്മാരുടെ കിരണങ്ങളായി കരുതപ്പെട്ടു.
ബാഹവോ വിദിശസ്തസ്യ ദിശഃ ശ്രോത്രേ നരാധിപ
അവന്റെ കൈകൾ ദിക്കുകൾ ആയിരുന്നു, രാജാവേ, അവന്റെ ചെവികൾ ദിശകളായിരുന്നു.
പ്രസാദശ്ച ക്ഷമാ ചൈവ മനോ ധര്മസ്തഥൈവ ച
അവന്റെ ദയയും ക്ഷമയും മനസ്സും ധർമ്മവും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
ഗ്രീവാദിതിര്മഹാദേവീ താലൂ രുദ്രശ്ച വീര്യവാന്
അവന്റെ കഴുത്ത് മഹാദേവിയായും, താലു ശക്തനായ രുദ്രനുമായിരുന്നു.
മുഖം വൈശ്വാനരശ്ചാസ്യ വൃഷണൌ ച ഭഗസ്തദാ
അവന്റെ വായ് വൈശ്വാനരനായിരുന്നു, അവന്റെ വൃക്കകൾ ഭാഗദേവനായിരുന്നു.
പൃഷ്ഠേഽസ്യ വസവോ ദേവാ മരുതഃ സര്വസംധിഷു
അവന്റെ പിൻഭാഗത്ത് വസുക്കളും, അവന്റെ എല്ലാ സന്ധികളിലും മരുത്ഗണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രാണോ രുദ്രോ മഹാദേവഃ കുക്ഷൌ ചാസ്യ മഹാര്ണവാഃ
അവന്റെ ശ്വാസം മഹാദേവനായ രുദ്രനായിരുന്നു, അവന്റെ വയറു മഹാസമുദ്രങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
ലക്ഷ്മീര്മേധാ ധൃതിഃ കാംതിഃ സര്വാ വിദ്യാശ്ച വൈ കടൌ
അവന്റെ കമരത്തിൽ ലക്ഷ്മിയും, ജ്ഞാനവും, ധൈര്യവും, സൗന്ദര്യവും, എല്ലാ വിദ്യകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വജ്യോതീംഷി ജാനീഹി തപശ്ചക്രശ്ച ദേവ രാട് 1.160.
സകല പ്രകാശങ്ങളും, തപസ്സിന്റെ ചക്രവും അവനിൽ തന്നെയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം, ദേവരാജാവേ.
സ്തനൌ കുക്ഷൌ ച വേദാശ്ച തേഷ്ടൌ ചാസ്യ മഖാഃ സ്മൃതാഃ
അവന്റെ മുലകളും വയറും വേദങ്ങൾ ആയിരുന്നു, അവന്റെ ആറു അവയവങ്ങൾ യാഗങ്ങളായി ഓർക്കപ്പെട്ടു.
സര്വദേവമയം ദൃഷ്ട്വാ രൂപമര്കസ്യ തേ നൃപ
സകല ദേവന്മാരുടെയും രൂപം ഉൾക്കൊണ്ട സൂര്യന്റെ ആ രൂപം രാജാവേ, അവർ കണ്ടു.
പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവം വേപമാനാ ധരാം ഗതാഃ
അവർ തലകുനിഞ്ഞ് ദൈവത്തെ നമസ്കരിച്ചു, ഭയത്തോടെ വിറച്ച് നിലത്ത് വീണു.
സമീക്ഷ്യ രൂപം തേ ദേവ ഭീമം ജ്വാലാസമാകുലമ്
ദേവാ, നിങ്ങളുടെ ഭയങ്കരമായ, ജ്വാലകളാൽ നിറഞ്ഞ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ,
ദിഗ്ജ്ഞാനം ഹൃതമസ്മാകം തത്പ്രസീദ ജഗത്പതേ
നമ്മുടെ മനസ്സിലെ ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു; ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയായോനേ, ദയവായി കൃപചെയ്യണം.
ഇതി തേഷാം വചഃ ശ്രുത്വാ ദേവദേവോ ദിവാകരഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദേവതകളിലെ ദേവനായ സൂര്യൻ,
ദൃഷ്ടം ഭവദ്ഭിര്ദേവേംദ്രാ മമ സര്വജഗന്മയമ്
ദേവേന്ദ്രന്മാരേ, നിങ്ങൾ എന്റെ സർവ്വലോകങ്ങളിലുമുള്ള രൂപം കണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഏതന്മയാ പ്രസന്നേന യുഷ്മാകം ശ്രേയസേഽനഘാഃ
പാപരഹിതരായോ, നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ ഇതു കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.
യോഗിനാമപി ദേവേശ ദര്ശനം ഹ്യസ്യ ദുര്ലഭമ്
ദേവതകളുടെ അധിപതിയായോ, യോഗികൾക്കു പോലും ഈ രൂപം കാണാൻ വളരെ ദുർലഭമാണ്.
ത്വാമാരാധ്യ ജഗന്നാഥം നാപ്രാപ്യമിഹ വിദ്യതേ 1.160.
ലോകനാഥനായ നിങ്ങളെ ആരാധിച്ചാൽ, ഇവിടെ ലഭിക്കാനാകാത്തത് ഒന്നുമില്ല.
ഏവമുക്ത്വാഽദിതേഃ പുത്രോ ജഗാമാദര്ശനം രവിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ആദിതിയുടെ മകനായ രവി അദൃശ്യനായി.