തദ്വാക്യ മുക്തം തം സര്വം യദുക്തം തസ്യ ജായയാ
ഭാര്യ പറഞ്ഞ എല്ലാ വാക്കുകളും അവനു അറിയിക്കപ്പെട്ടു.
പുത്ര ഗച്ഛാമ സദനം ഭാനോഃ പരമദുര്ലഭമ്
മകനേ, നമുക്ക് സൂര്യന്റെ അത്യന്തം ദുർലഭമായ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകാം.
വേധാ ജഗാമ ഭവനമാദിത്യസ്യ മഹാത്മനഃ
സൃഷ്ടികർത്താവ് മഹാത്മാവായ സൂര്യന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
തേ മുഹൂര്തേന സംപ്രാപ്താഃ സൂര്യലോകം സുവര്ചസമ്
അവർ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് പ്രകാശമുള്ള സൂര്യലോകത്ത് എത്തി.
ആദിത്യം പ്രഷ്ടുമിച്ഛംതി തേജസാം രാശിമുത്തമമ്
അവർ അതിവിശിഷ്ടമായ പ്രകാശത്തിന്റെ സമാഹാരമായ സൂര്യനോട് ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഷട്പദോദ്ഗീതനിനദാം സാഭഗൈസ്തു സമീരിതാമ്
അവിടെ ഭാഗ്യശാലികൾ തേനീച്ചകളുടെ ഗൂഢഗാനംയും സാമവേദഗാനവും കേട്ടു.
തുഷ്ടുവുഃ പുരുഷവ്യാഘ്രം വിതതേഷു ച കര്മസു 1.158.
അവർ നിർവഹിച്ചിരുന്ന കര്മ്മങ്ങളിൽ പുരുഷവീരനെ അവർ സ്തുതിച്ചു.
ഘോഷേണ പരമര്ഷീണാം സര്വം തത്ര നിനാദിതമ്
മഹർഷിമാരുടെ ശബ്ദത്തോടെ അവിടെയെല്ലാം മുഴങ്ങിപ്പോയി.
അഷ്ടാദശപുരാണജ്ഞൈഃ സര്വവിദ്യാവിശാരദൈഃ
അവിടെ പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങൾ അറിയുന്നവരും എല്ലാ വിജ്ഞാനത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ലോകായതികമുഖ്യൈശ്ച തുഷ്ടുവുഃ സൂര്യമീരിതമ്
ലോകായതികന്മാരിൽ പ്രധാനരായവരും സൂര്യനെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപോലെ സ്തുതിച്ചു.
ജപഹോമപരാന്യോഗ്യാന്ദദൃശുഃ കശ്യപാദയഃ
കശ്യപപുത്രന്മാർ ജപവും ഹോമവും ആരാധനയും ചെയ്യാൻ യോഗ്യരായവരെ കണ്ടു.
സുരാസുരഗുരുഃ ശ്രീമാഞ്ഛുശുഭേ വീര മായയാ
ദേവാസുരഗുരുവായ മഹാത്മാവ് തന്റെ മായാവൈഭവത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു.
ദക്ഷഃ പ്രചേതാഃ പുലഹോ മരീചിശ്ച ദ്വിജോത്തമഃ
ദക്ഷൻ, പ്രചേതാസ്, പുലഹൻ, ഉത്തമനായ മരീചി ഇവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദിവ്യാ ആത്മാംതരിക്ഷം ച വായുസ്തേജോബലം മഹീ
ദിവ്യാത്മാവ്, അന്തരീക്ഷം, വായു, ജ്വാല, ബലം, ഭൂമി എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രകൃതിശ്ച വികാരാശ്ച യച്ചാന്യത്കാരണം മഹത്
പ്രകൃതിയും അതിന്റെ രൂപാന്തരങ്ങളും മറ്റെല്ലാ കാരണങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ലവാശ്ച ഋതവശ്ചൈവ സംകല്പപ്രണവാസ്തഥാ
ക്ഷണങ്ങൾ, ঋതുക്കൾ, മനസ്സിലെ ആലോചനകൾ, പ്രണവമന്ത്രങ്ങൾ ഇവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അര്ഥോ ധര്മശ്ച കാമശ്ച മോക്ഷശ്ച സവിശേഷതഃ 1.158.
സമ്പത്ത്, ധർമ്മം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയും അവയുടെ പ്രത്യേകതകളോടുകൂടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൃകോ വിഷ്ണുസുതഃ പുത്രഃ പുഷ്പജോ ധിഷണസ്തഥാ
വൃക, വിഷ്ണുപുത്രൻ, പുഷ്പജൻ, ധിഷണൻ ഇവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മാരുതോ വിശ്വകര്മാ ച അശ്വി നാവന്യവാഹനൌ
വായുദേവൻ, വിശ്വകർമ്മ, പുതിയ രഥങ്ങളുമായി അശ്വിനീദേവന്മാർ ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജഗാമ കശ്യപോ വീര സഹാദിത്യാ സ്വമാശ്രമമ്
കശ്യപൻ, ആ വീരൻ, ആദിത്യന്മാരോടൊപ്പം തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
ഭൂതാത്മാനം മഹാത്മാനം ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രകമ്
എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന മഹാത്മാവായ ദൈവം ആയിരം വർഷം ദിവ്യമായി നിലകൊണ്ടു.
സുരാണാം ശരണം ദേവശ്ചാസുരാണാം വിനാശനഃ
അവൻ ദേവന്മാരുടെ ആശ്രയവും അസുരന്മാരുടെ നാശവും ആകുന്നു.
ആദദാനസ്തു തേജാംസി ത്രൈലോക്യസ്യ നരാധിപ
മഹാരാജാവേ, അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ശക്തികൾ കൈവശമാക്കി,
പ്രഹത്യ ദൈത്യസംഘാംശ്ച സുരാണാം നാദവര്ധനേ
ദൈത്യരുടെ കൂട്ടങ്ങളെ തോൽപ്പിച്ചു, ദേവന്മാരുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
സൂര്യാവതാരവര്ണനമ് സുമംതുരുവാച ദക്ഷഃ പ്രജാപതിശ്ചൈവ നമസ്കാരം ചകാര ഹ
സൂര്യാവതാരത്തിന്റെ വിവരണം സുമന്തു പറഞ്ഞു: ദക്ഷൻ, പ്രജാപതി, വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു.
ഉപാതിഷ്ഠത ദേവേശം ഭാനും ചര്ഷിഗണൈഃ സഹ ബഹുഭിഃ സഹ ഗംധര്വൈഃ പ്രഗായത്സു മഹീപതേ
അവൻ ദേവന്മാരുടെ അധിപനായ ഭാനുവിനെ, മഹർഷിമാരോടും അനവധി ഗന്ധർവന്മാരോടും കൂടെ, അവർ പാടുമ്പോൾ ഉപാസിച്ചു.
ഏവം തേ ദേവഗംധര്വാ ഉപാഗായംത ഭക്തിതഃ
അങ്ങനെ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഭക്തിയോടെ പാടുകയായിരുന്നു.
ഇന്ദ്രോ വിവസ്വാന്പൂഷാ ച ത്വഷ്ടാ ച സവിതാ തഥാ ഇത്യേകാദശ ഏവൈതേ ദ്വാദശോ വിഷ്ണുരുച്യതേ
ഇന്ദ്രൻ, വിവസ്വാൻ, പൂഷൻ, ത്വഷ്ടാവ്, സവിറ്റാവ്—ഇങ്ങനെ പതിനൊന്ന് പേർ; വിഷ്ണു പതിനാലാമനാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
ഏവം ദ്വാദശധാ ജാതമംശുമംതം മഹാദ്ഭുതമ്
ഇങ്ങനെ, അത്ഭുതകരമായ അംശുമാൻ പന്ത്രണ്ടു രൂപങ്ങളിൽ ജനിച്ചു.
മൃഗവ്യാധശ്ച ശര്വശ്ച മൃഗാംകാംകോ മഹായശാഃ
മൃഗവ്യാധൻ, ശർവൻ, മൃഗചിഹ്നം ധരിച്ച മഹാശ്രീമാനായവൻ.