യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം പഠേത്സ്തോത്രത്രയം ച യഃ
ആരും ഈ കഥ നിത്യം കേട്ടു, മൂന്നു സ്തോത്രങ്ങളും പാരായണം ചെയ്താൽ—
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രമധനോ ധനമശ്നുതേ
മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും; ധനം ഇല്ലാത്തവന് സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.
തേജസാ രവിസംകാശഃ പ്രഭയാ പൃശ്നിസന്നിഭഃ 1.156.
അവൻ പ്രകാശത്തിൽ രവിയെപ്പോലും, ഭംഗിയിൽ പൃശ്നിയെപ്പോലും ആകുന്നു.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണേ ബ്രാഹ്മേ പര്വണി സപ്തമീകല്പേ സൌരധര്മേ ത്രൈസുരോപാഖ്യാനവര്ണനം നാമ ഷട്പംചാശദുത്തരശത തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ബ്രാഹ്മ പാർവണിൽ, സപ്തമി കല്പത്തിലെ സൌരധർമ്മത്തിൽ, ത്രൈസുരോപാഖ്യാനത്തിന്റെ വിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള നൂറിനും അമ്പതിയും ആറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സൂര്യാവതാരകഥാപ്രസ്താവവര്ണനമ് ദത്തവാംസ്തവ പുത്രത്വമന്വയേ കശ്യപസ്യ തു
സൂര്യാവതാരകഥയുടെ ആരംഭം വിവരിക്കുന്നു: ഞാൻ നിന്നെ കശ്യപന്റെ വംശത്തിൽ പുത്രനായി അനുഗ്രഹിച്ചു.
യാസ്യാമി ദ്വിജശാര്ദൂല പ്രപന്നതിമിരാപഹഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ സർവ്വതിമിരം അകറ്റുന്നവനായി പോകുന്നു.
ദേവാദീനാം പ്രണേതാ യോ യോ ഭുവി പ്രസവോ വിഭുഃ
ദേവന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും നേതാവും ഭൂമിയിൽ മഹാശക്തിയുള്ള സൃഷ്ടാവും ആകുന്നവൻ—
കിമര്ഥം ദിവ്യമാത്മാനം ജന്മനേ സ നിയോക്ഷ്യതി
ആ ദിവ്യാത്മാവ് എന്തിനാണ് ജന്മം സ്വീകരിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നത്?
ഗോപായനം യത്കുരുതേ ജഗതഃ സര്വലൌകികമ്
ലോകത്തിനായി അവൻ ചെയ്യുന്ന സംരക്ഷണ പ്രവർത്തി എന്താണോ—
ഗോഭിഃ പാലയതേ കൃത്സ്നമാത്മനോ യഃ സ്വയം രവിഃ
സ്വയം രവി, പശുക്കളുടെ സഹായത്തോടെ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
അഗര്ഭഃ സ കഥം ഗര്ഭമുദരേ യാചതേ വിഭുഃ
ജനനം ഇല്ലാത്തവൻ എങ്ങനെ ഗർഭം ചോദിക്കും, പ്രഭുവേ?
യോഽന്തകാലേ ജഗത്പീത്വാ കൃത്വാ വജ്രമയം വപുഃ
കാലാവസാനത്തിൽ ലോകം മുഴുവൻ ഉൾക്കൊണ്ട്, ഇടിയുപോലെയുള്ള ശരീരം ധരിച്ചവൻ.
ലോകമേകാര്ണവം ചക്രേ ദൃശ്യതേ സ്വേന കര്മണാ
തന്റെ തന്നെ പ്രവർത്തിയാൽ ലോകം ഒറ്റ സമുദ്രമാക്കി മാറ്റിയവൻ, എല്ലാവരും കാണുന്നപോലെ.
അപി സൃഷ്ട്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ യഃ സസര്ജ വസുംധരാമ് 1.157.
പ്രിയ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, സൃഷ്ടി ചെയ്തതിനു ശേഷം വീണ്ടും ഭൂമി സൃഷ്ടിച്ചവൻ.
ദദൌ കൃത്വാ വസുമതീം സുരാണാം സുരസത്തമഃ പാതാലസ്ഥോര്ണവരസം മധ്യതോയമയം ഹവിഃ
ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമനായവൻ ഭൂമി സൃഷ്ടിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് ഹോമമായി അർപ്പിച്ചു; അതിൽ പാതാളവും, ജലത്തിന്റെ സാരം നിറഞ്ഞ മധ്യഭാഗവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സഹസ്രചരണം ബ്രഹ്മന്യമാഹുര്വൈ യുഗേ യുഗേ
ആയിരം കാലുകളുള്ള ബ്രഹ്മൻ ഓരോ യുഗത്തിലും നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് അവർ പറയുന്നു.
മുഖാദ്യസ്യ സമുത്പന്നോ വേധാ ലോകപിതാമഹഃ
ആയവന്റെ വായിൽ നിന്ന് ലോകപിതാമഹനായ വേധാവ് ഉദിച്ചുവന്നു.
യേന തേ നിഹതാ ദൈത്യാ മംദേഹാ നാമ നാമതഃ
മംദേഹന്മാർ എന്നു പേരുള്ള ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിച്ചവൻ.
സര്വദേവമയം കൃത്വാ സര്വായുധധരം വപുഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രൂപം സൃഷ്ടിച്ച്, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ധരിച്ചവൻ.
കരാംതേ യോ ജഗത്സര്വം സഹ ദാനവരാക്ഷസമ്
തന്റെ കൈയുടെ അറ്റത്ത് ലോകം മുഴുവൻ ദാനവരും രാക്ഷസന്മാരുമൊത്ത് പിടിച്ചുനിർത്തുന്നവൻ.
പൂര്വാ ദിശം ഗതോ നിത്യമുദയാചലമക്രമമ്
എപ്പോഴും കിഴക്കേ ദിക്കിലേക്ക് പോയ്, ഉദയപർവ്വതം കയറിയവൻ.
നാശയിത്വാ തമോ യസ്തു ക്രിയാഃ സര്വാഃ പ്രവര്തയേത്
അന്ധകാരം നശിപ്പിച്ച് എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ആരംഭിപ്പിക്കുന്നവൻ.
ഗാര്ഹപത്യേന വിധിനാ തദ്വദ്ധാര്യേണ കര്മണാ പ്രോക്ഷണീയവ്രതം ചൈവ അവഭൃഥം തഥൈവ ച
ഗാർഹപത്യാഗ്നിയുടെ വിധിയാൽ, ആചാര്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, പ്രോക്ഷണവും അവഭൃഥസ്നാനവും ചെയ്തവൻ.
സര്വാനിമാംശ്ച യശ്ചക്രേ ഹവ്യഭാഗപ്രദാന്മുഖേ 1.157.
ഇവയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ച് ഹോമഭാഗങ്ങൾ മുഖത്തിൽ അർപ്പിച്ചവൻ.
ഭാഗാര്ഥേ മധുധാനായ ചക്രേ യോ യജ്ഞകര്മണി
ഭാഗം ലഭിക്കാനും മധു അർപ്പിക്കാനുമായി യജ്ഞം നടത്തിയവൻ.
യജ്ഞാനി ച ദ്രവ്യാണി യജ്ഞാംശ്ചാപി സഋത്വിജഃ
യജ്ഞങ്ങൾ, അവയ്ക്കുള്ള വസ്തുക്കൾ, യജ്ഞങ്ങൾ തന്നെയും, യജ്ഞത്തിൽ പങ്കാളികളായ ഋത്വിജന്മാരെയും സൃഷ്ടിച്ചവൻ.
വിബഭാജ പുരാ സര്വം പാരമേഷ്ഠയേന കര്മണാ
പണ്ടെ, പരമോന്നതമായ കർമ്മം കൊണ്ട് എല്ലാം വിഭജിച്ചവൻ.
ക്ഷണാന്കലാശ്ച കാഷ്ഠാശ്ച കാലവൈകല്യമേവ ച
ക്ഷണങ്ങൾ, നിമിഷങ്ങൾ, മണിക്കൂറുകൾ, സമയത്തിന്റെ വിഭജനങ്ങൾ എല്ലാം.
ഋതവഃ കാലയോഗാശ്ച പ്രമാണം വിവിധം നൃഷു
കാലങ്ങൾ, സമയചക്രങ്ങൾ, മനുഷ്യരിൽ വിവിധ അളവുകൾ എന്നിവ.
സൃഷ്ടാ ലോകാസ്ത്രയോനംതാ യേന ജ്ഞാനേന വര്ത്മനാ
മൂന്നു വിധമായും അനന്തമായും ലോകങ്ങൾ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വഴി കൊണ്ട് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.