ബ്രഹ്മണോ ദര്ശനം പുണ്യം ദര്ശനാത്സ്പര്ശനം പരമ് 1.17.
ബ്രാഹ്മണനെ കാണുന്നത് പുണ്യമാണ്; കാണുന്നതിൽക്കാൾ സ്പർശനം കൂടുതൽ ഉത്തമമാണ്.
വാചികം മാനസം പാപം ഘൃതസ്നാനേന ദേഹിനാമ്
ശരീരധാരികൾക്ക് വാക്കിലും മനസ്സിലും ഉണ്ടാകുന്ന പാപങ്ങൾ നെയ്യിൽ സ്നാനമെടുത്താൽ നീങ്ങും.
സ്നപയിത്വാര്ചയേദ്ഭക്ത്യാ യഥാ തച്ഛൃണു ഭാരത
സ്നാനശേഷം ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം; അതെങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ പറയാം, ഭാരത.
ചതുര്ഹസ്തം ലിഖേത്പദ്മം ചതുര്ഭാഗവിഭാഗിതമ്
നാലു കൈകളുള്ള, നാലു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച ഒരു പദ്മം വരയ്ക്കണം.
സരോജാനി തതോ ന്യസ്യ അക്ഷരാണി സമന്തതഃ
അതിനുശേഷം, പദ്മങ്ങൾ വെച്ച്, ചുറ്റുമുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ എഴുതണം.
നാനാവര്ണകസംയോഗാല്ലിഖേച്ചൈവാനുപൂര്വശഃ
നാനാ വർണ്ണങ്ങൾ ചേർത്തു, അക്ഷരങ്ങൾ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ എഴുതണം.
സിതം ശുദ്ധം തു കര്ത്തവ്യം മധ്യഭാഗേ തു വര്തുലമ്
മധ്യഭാഗം വെളുത്തും ശുദ്ധവുമാക്കണം; അതു വൃത്താകൃതിയിലായിരിക്കണം.
ഏവമാലിഖ്യ യത്നേന മൂലമന്ത്രം തതോ ന്യസേത്
ഇങ്ങനെ ശ്രദ്ധയോടെ വരച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ, മൂലമന്ത്രം അതിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
നാദരൂപം ന്യസേത്താവദ്യാവച്ഛബ്ദസ്യ ശൂന്യതാ
ശബ്ദം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ നാദരൂപം സ്ഥാപിക്കണം.
വികാരം കണ്ഠദേശേ തു തുകാരം സര്വസംധിഷു
വികാരം കഴുത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം; 'തു' എന്ന അക്ഷരം എല്ലാ സന്ധികളിലും ഇടണം.
ണകാരം ദക്ഷിണേ കുക്ഷൌ യകാരം വാമസംജ്ഞകേ 1.17.
'ണ' അക്ഷരം വലതുകൈക്കഴുത്തിൽ, 'യ' ഇടതുകൈക്കഴുത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ദേകാരം ജംഘയോര്ന്യസ്യ വകാരം പാദപദ്മയോഃ
'ഡെ' അക്ഷരം ജംഘകളിൽ, 'വ' അക്ഷരം പാദപദ്മങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
മകാരം ജാനുദേശേ തു ഹികാരം ഗുഹ്യമാശ്രിതമ്
'മ' അക്ഷരം മുട്ടുകളിൽ, 'ഹി' രഹസ്യഭാഗത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
നകാരം നാസികാഗ്രേ തു പ്രകാരം നേത്രമാശ്രിതമ്
'ന' അക്ഷരം മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിൽ, 'പ്ര' കണ്ണുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
യാകാരം വിന്യസേന്മൂര്ധ്നി തകാരം കേശമാശ്രിതമ് സര്വോപചാരസംപന്നം കൃത്വാ സമ്യങ് നിരീക്ഷയേത്
'യാ' അക്ഷരം തലയിൽ, 'ത' അക്ഷരം മുടിയിൽ സ്ഥാപിക്കണം; എല്ലാ ഉപചാരങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കണം.
കുംകുമാഗുരുകര്പൂര ചന്ദനേന വിമിശ്രിതമ് പ്രോക്ഷയേത്സര്വദ്രവ്യാണി പശ്ചാദര്ചനമാചരേത്
കുങ്കുമം, അഗുരു, കർപ്പൂർ, ചന്ദനം എന്നിവ ചേർത്തു എല്ലാ ദ്രവ്യങ്ങളിലും തളിച്ച്, പിന്നെ അർചന നടത്തണം.
ചക്രഗ്രന്ഥിഷു സര്വാസു പ്രണവം വിനിവേശയേത്
ചക്രങ്ങളുടെ എല്ലാ ഗ്രന്ഥികളിലും 'ഓം' എന്ന പവിത്ര അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം.
വിന്യസേത്പദ്മമധ്യേ തു പീഠനിഷ്പത്തിഹേതവേ
പീഠം സൃഷ്ടിക്കാൻ, പദ്മത്തിന്റെ നടുവിൽ അതിനെ വെക്കണം.
ഹ്രസ്വോംകാരേ മതാ സാ തു ദീര്ഘോംകാരേ തു ദേവരാട്
ചെറുതായുള്ള 'ഓം' അവളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; നീണ്ട 'ഓം' ദേവതകളുടെ അധിപനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
യത്നസ്ഥോ ന നിവര്തേത യോഗീ പ്രാണപരായണഃ
പ്രാണനിലയിൽ അർപ്പിതനായ യോഗി, പരിശ്രമത്തിൽ ഉറച്ചവനായി, പിന്നോട്ട് പോകരുത്.
ആവാഹ്യ തേജോരൂപം തു ന്യസേന്മന്ത്രവരാംസ്തതഃ 1.17.
തേജസ്സിന്റെ രൂപം ആഹ്വാനിച്ച ശേഷം, ഉത്തമമായ മന്ത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
സ്രഷ്ടാരം സര്വജഗതാം വിഷ്ണുരുദ്രവിധാനഗമ് ഗായത്രീമുച്ചരന്മന്ത്രം സര്വകര്മാണി കാരയേത്
വിഷ്ണുവും രുദ്രനും എന്നറിയപ്പെടുന്ന സർവ്വലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവിന് ഗായത്രി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും നടത്തണം.
പുഷ്പം ധൂപം തഥാ ദീപം നൈവേദ്യം സുമനോഹരമ്
പുഷ്പം, ധൂപം, ദീപം, മനോഹരമായ നൈവേദ്യം എന്നിവ അർപ്പിക്കണം.
സ്വസ്തികോല്ലോപികാദുഗ്ധതിലാവേഷ്ടതിലാഢികാഃ
സ്വസ്തിക, ഒല്ലോപിക, പാൽ, എള്ള് കൊണ്ടുള്ള കെയ്ക്ക്, എള്ള് മിഠായികൾ തുടങ്ങിയ മധുരങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.
അന്യാംശ്ച വിവിധാന്ദദ്യാത്പൂപാനി വിവിധാനി ച
മറ്റും വിവിധതരം പൂപ്പുകളും മറ്റു വിഭവങ്ങളും അർപ്പിക്കണം.
മൂലമന്ത്രേണ ദേവസ്യ തതോ ദേഹം വിഭാവയേത്
ദേവതയുടെ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, പിന്നീട് ദേഹത്തെ ധ്യാനിക്കണം.
പ്രാണായാമത്രയം കൃത്വാ ദേഹസംശോധനായ വൈ
ദേഹശുദ്ധിക്ക് വേണ്ടി മൂന്ന് വിധത്തിലുള്ള പ്രാണായാമം ചെയ്യണം.
ധ്യാത്വാനന്തം തതോ രുദ്രം പദ്മകിംജല്കമധ്യഗമ്
ആദ്യം അനന്തനെ, പിന്നെ പദ്മത്തിന്റെ കിംജൽക്കത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന രുദ്രനെ ധ്യാനിക്കണം.
ഏവം ത്രിദേവതാരൂഢം പദ്മമധ്യേംബുജോദ്ഭവമ്
ഇങ്ങനെ, മൂന്ന് ദേവതകളോടൊപ്പം പദ്മത്തിന്റെ നടുവിൽ, പദ്മത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനെ സ്ഥാപിക്കണം.
ഋഗ്വേദം തു യജുര്വേദം സാമവേദം ച പൂജയേത് 1.17.
ഋഗ്വേദം, യജുർവേദം, സാമവേദം എന്നിവയെ പൂജിക്കണം.