സംപീഡ്യ താഡയാമാസ ലോഹദംഡൈര്ഭയാനകൈഃ
അവൻ ഭയാനകമായ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകൾ കൊണ്ട് അവരെ അമർത്തിയും അടിച്ചുമാണ്.
ആശ്വിനേയൌ സമാലോക്യ വചനം പ്രാഹ തൌ മുദാ ഏകനാമ്നാ യുവാം പ്രീതൌ നാസത്യൌ ച ഭവിഷ്യഥഃ
അശ്വിനികളെ കണ്ടു, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരേ പേരിൽ, സ്നേഹത്തോടെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ നാസത്യന്മാർ ആയി മാറും."
സോമശക്തിരിഡാദേവീ ജ്യേഷ്ഠപത്നീ ഭവിഷ്യതി
സോമയുടെ ശക്തി, ഇഡാദേവി, മുതിർന്ന ഭാര്യയാകും.
ഇഡാപതിസ്സ വൈ നാമ ദ്വിതീയഃ പിംഗലാപതിഃ തസ്യ ശാന്തികരോ ജ്യേഷ്ഠോ ഭവിഷ്യതി മഹീതലേ
ഇഡയുടെ അധിപൻ അങ്ങനെ പേരെടുക്കും; രണ്ടാമൻ പിംഗലയുടെ അധിപനാകും. അവന്റെ മൂത്തമകൻ ഭൂമിയിൽ സമാധാനമെത്തിക്കും.
ദ്വിതീയശ്ച നൃണാം രാശേഃ സാവര്ണിര്ഭ്രമകാരകഃ
രണ്ടാമൻ, സാവർണി, മനുഷ്യരിൽ ഭ്രമം സൃഷ്ടിക്കും.
ജന്മരാശിസ്ഥിതാ ദേവീ തപതീ താ പകാരിണീ
ജന്മരാശിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേവി തപതീ, പാകം വരുത്തുന്നവളാണ്.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ സുരവൈദ്യൌ ബഭൂവതുഃ തേഷാം തു പരിഹാരാര്ഥൌ ദസ്രൌ ചാശ്വിനിസംഭവൌ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ രണ്ടുപേരും ദൈവീയ വൈദ്യന്മാരായി. അവർക്കുള്ള ആശ്വാസത്തിനായി, അശ്വിനികളിൽ നിന്നുള്ള ദസ്രന്മാർ വന്നുവന്നു.
സൂത ഉവാച സ്വാംശാന്മഹീതലേ ജാതൌ ശൂദ്രയോന്യാം രവേസ്തുതൌ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അവരുടെ ഭാഗങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു, സൂര്യൻ പ്രശംസിച്ച, ശൂദ്രവംശത്തിൽ.
ചാണ്ഡാലസ്യ ഗൃഹേ ജാതശ്ഛാഗഹംതുരിഡാപതിഃ 3.4.18.
ഇഡയുടെ അധിപൻ ചാണ്ഡാലന്റെ വീട്ടിൽ, ആട് കൊന്നവനായി ജനിച്ചു.
ശാലിഗ്രാമശിലാതുല്യം ഛാഗമാംസം വിചിക്രിയേ
അവൻ ശാലിഗ്രാമ ശിലയോട് സമമായ ആടിന്റെ മാംസം ഒരുക്കി.
സ തു സത്യനിധിഃ പൂര്വം ബ്രഹ്മണസ്തപ ആസ്ഥിതഃ രാജഗേഹേ കരസ്തസ്മാത്സധനസ്യ ലയം ഗതഃ
അവൻ മുമ്പ് സത്യത്തിന്റെ നിധിയും ബ്രഹ്മയുടെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടവനും ആയിരുന്നു; രാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ ദാസനായി, അതുകൊണ്ട് ധനം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ചര്മകാരഗൃഹേ ജാതോ ദ്വിതീയഃ പിംഗലാപതിഃ
രണ്ടാമൻ, പിംഗലയുടെ അധിപൻ, ചർമ്മക്കാരന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു.
പുരീം കാശീം സമാഗമ്യ കബീരം രാമതത്പരമ്
കാശി നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി, കബീർ രാമഭക്തനായി.
തയോര്വിവാദോ സഭവദഹോരാത്രം മതാന്തരേ രാമാനന്ദമുപാഗമ്യ തസ്യ ശിഷ്യത്വമാഗതഃ
അവരുടെ വാദം സഭയിൽ പകലും രാത്രിയും തുടർന്നു; രാമാനന്ദനെ സമീപിച്ച്, അവൻ അവന്റെ ശിഷ്യനായി.
ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര സുരാംശാശ്ച യഥാഭവന്
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണേ, ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
ശതദ്വാദശമര്യാദോ ദ്വാപരസ്യ സമോ ഭുവി
നൂറ് പന്ത്രണ്ടിന്റെ നിയമം, ഭൂമിയിൽ ദ്വാപരയുഗത്തിലെ നിയമത്തിന് തുല്യമാണ്.
അസ്മിന്കാലേ മഹാഭാഗ ലീലാ ഭഗവതാ കൃതാ
ഈ സമയത്ത്, മഹാഭാഗനേ, ഭഗവാൻ ദൈവികമായ ലീലകൾ നടത്തി.
ദേവീം സരസ്വതീം വ്യാസം തതോ ജയമുദീരയേത്
സരസ്വതീദേവിയെയും വ്യാസനെയും ആഹ്വാനിച്ച്, വിജയം ഉച്ചരിക്കണം.
ഭവിഷ്യാഖ്യേ മഹാകല്പേ പ്രാപ്തേ വൈവസ്വതേന്തരേ
ഭവിഷ്യ എന്ന മഹാകല്പം വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ,
പാംഡവൈര്നിര്ജിതാഃ സര്വേ കൌരവാഃ യുദ്ധദുര്മദാഃ
പാണ്ഡവന്മാർക്ക് മുന്നിൽ യുദ്ധത്തിൽ അഹങ്കാരമുള്ള എല്ലാ കൗരവന്മാരും തോറ്റുപോയി.
ദിനാന്തേ ഭഗ വാന്കൃഷ്ണോ ജ്ഞാത്വാ കാലസ്യ ദുര്ഗതിമ്
ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഭാഗ്യവാൻ കൃഷ്ണൻ കാലത്തിന്റെ ദുരിതം മനസ്സിലാക്കി,
കാലകര്ത്രേ ജഗദ്ഭര്ത്രേ പാപഹര്ത്രേ നമോനമഃ
കാലം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
പാംഡവാന്രക്ഷ ഭഗവന്മദ്ഭക്താന്ഭൂതഭീരുകാന് രക്ഷാര്ഥം ശിബിരാണാം ച പ്രാപ്തവാഞ്ഛൂലഹസ്തധൃക്
ഭഗവാനേ, ഭയപ്പെട്ട എന്റെ ഭക്തരായ പാണ്ഡവന്മാരെയും, അവരുടെ സംരക്ഷണത്തിനും ശിബിരങ്ങൾക്കുമായി, ത്രിശൂലം കൈയിൽ പിടിച്ച് നീ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
തദാ നൃപാജ്ഞയാ കൃഷ്ണഃ സ ഗതോ ഗജസാഹ്വയമ്
അപ്പോൾ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം കൃഷ്ണൻ ഗജസാഹ്വയത്തിലേക്ക് പോയി.
നിശീഥേ ദ്രൌണിഭോജൌ ച കൃപസ്തത്ര സമായയുഃ 3.3.1.
അർദ്ധരാത്രിയിൽ ദ്രോണപുതനും ഭോജനും കൃപാചാര്യനും അവിടെ എത്തി.
അശ്വത്ഥാമാ തു ബലവാഞ്ഛിവദത്തമസിം തദാ
അശ്വത്താമൻ, ശക്തനായവൻ, അപ്പോൾ കൃപചാര്യനും കൃതവർമനുമൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
ഹത്വാ യഥേഷ്ടമഗമദ്ദ്രൌണിസ്താഭ്യാം സമന്വിതഃ
ദ്രോണപുതൻ ഇഷ്ടം പോലെ കൊല്ലുകയും ആ ഇരുവരോടൊപ്പം അവിടെ നിന്ന് പോകുകയും ചെയ്തു.
പാര്ഷതസ്യൈവ സൂതശ്ച ഹതശേഷോ ഭയാതുരഃ
പാർഷതന്റെ രഥസാരഥി മാത്രം ഭയത്തോടെ ജീവനോടെ ശേഷിച്ചു.
ആഗസ്കൃതം ശിവം ജ്ഞാത്വാ ഭീമാദ്യാഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതാഃ
ഭീമനും മറ്റുള്ളവരും വലിയ ദോഷം സംഭവിച്ചതറിഞ്ഞ് കോപത്തിൽ മുങ്ങി.
അസ്ത്രശസ്ത്രാണി തേഷാം തു ശിവദേഹേ സമാവിശന്
അവരുടെ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും ശിവന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.