സ തു പൂര്വഭവേ ചാസീദ്ബ്രാഹ്മണോ മാധവപ്രിയഃ 3.4.17.
അവൻ മുൻ ജന്മത്തിൽ മാധവനു പ്രിയമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു.
തീര്ഥ പുണ്യാത്സ വൈ വിപ്രോ മാധവോ മാധവപ്രിയഃ ഷട്ത്രിംശച്ച സഹസ്രാബ്ദം രാജ്യം കൃത്വാ ധ്രുവോഽഭവത്
തീർത്ഥങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പുണ്യഫലത്താൽ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ, മാധവനു പ്രിയനായ മാധവൻ, മുപ്പത്താറായിരം വർഷം രാജ്യം ഭരിച്ച ശേഷം ധ്രുവനായി.
സൂത ഉവാച ഇതി ശ്രുത്വാ ഗുരോര്വാക്യം സ ധ്രുവഃ പംചമോ വസുഃ നരശ്രീര്നാമ വിഖ്യാതോ ഗുണവൈശ്യസ്യ വൈ സുതഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ധ്രുവൻ, അഞ്ചാമത്തെ വസു, ഗുണവൈശ്യയുടെ മകനായ നരശ്രീ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായി.
കുസീദഗുണഗുപ്തശ്ച നരശ്രീഃ പുത്രവത്സലഃ
നരശ്രീ, കുസീദഗുണങ്ങളിൽ മറഞ്ഞവൻ, തന്റെ മക്കളോടു സ്നേഹമുള്ളവനായിരുന്നു.
പ്രത്യഹം സ ഹരേഃ ക്രീഡാം വൃന്ദാവനമഹോത്തമേ
അവൻ എല്ലാ ദിവസവും മഹാ വൃന്ദാവനത്തിൽ ഹരിയുടെ കളി ആസ്വദിച്ചു.
യസ്യ പുത്രവിവാഹേ ച ഭഗവാന്ഭക്തവത്സലഃ
അവന്റെ മകന്റെ വിവാഹത്തിൽ ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭഗവാൻ സാന്നിധ്യവാനായിരുന്നു.
പുരീം കാശീം സമാഗമ്യ നരശ്രീഭര്ക്തരാട് സ്വയമ്
നരശ്രീ, ഭക്തിക്ക് അർപ്പിതനായ രാജാവ്, കാശി നഗരിലേക്ക് സ്വയം പോയി.
സാര്ദ്ധം തപോ മഹത്കുര്വന്ബ്രഹ്മധ്യാനപരോഽഭവത്
അവൻ മഹാ തപസ്സ് ചെയ്യുകയും, ബ്രഹ്മത്തിൽ ധ്യാനത്തിൽ ലയിക്കുകയും ചെയ്തു.
തദാ ബ്രഹ്മാ ഹരിശ്ശംഭുഃ സ്വസ്വവാഹനമാസ്ഥിതാഃ
അന്ന് ബ്രഹ്മാവ്, ഹരി, ശംഭു, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാഹനത്തിൽ കയറി.
ഇതി ശ്രുത്വാ വച സ്തേഷാം സ്വയംഭൂതനയോ മുനിഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സ്വയഭൂവിന്റെ മകനായ മুনি സ്വയം.
തസ്യ ഭാവം സമാലോക്യ ത്രയോ ദേവാഃ സനാതനാഃ 3.4.17.
അവന്റെ ഭാവം നിരീക്ഷിച്ച്, മൂന്നു ശാശ്വത ദേവന്മാർ.
ലിംഗഹസ്തഃ സ്വയം രുദ്രോ വിഷ്ണുസ്തദ്രസവര്ദ്ധനഃ രതിം ദേഹി മദാഘൂര്ണേ നോ ചേത്പ്രാണാംസ്ത്യജാമ്യഹമ്
ലിംഗം കൈയിൽ പിടിച്ച്, സ്വയം രുദ്രൻ, വിഷ്ണു രസം വർദ്ധിപ്പിച്ച്, 'മദത്തിൽ മുങ്ങിയവളേ, എനിക്ക് രതി നൽകുക; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞു.
പതിവ്രതാഽനസൂയാ ച ശ്രുത്വാ തേഷാം വചോഽശുഭമ്
പതിവ്രതയായ അനസൂയ, അവരുടെ അശുഭമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു.
മോഹിതാസ്തത്ര തേ ദേവാ ഗൃഹീത്വാ താം ബലാത്തദാ
അവിടെയുള്ള ദേവന്മാർ ആ സമയത്ത് മയക്കപ്പെട്ട്, അനസൂയയെ ബലമായി പിടിച്ചു.
തദാ ക്രുദ്ധാ സതീ സാ വൈ താഞ്ഛശാപ മുനിപ്രിയാ
അപ്പോൾ, കുപിതയായ സതീ, അതി പ്രിയപ്പെട്ട മുനിയുടെ ഭാര്യ, അവരെ ശപിച്ചു.
മഹാദേവസ്യ വൈ ലിംഗം ബ്രഹ്മണോഽസ്യ മഹാശിരഃ ഭവിഷ്യംതി സുരശ്രേഷ്ഠാ ഉപഹാസോഽയമുത്തമഃ
മഹാദേവന്റെ ലിംഗവും ബ്രഹ്മാവിന്റെ വലിയ തലയും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരെ, ഇവ രണ്ടും പരിഹാസത്തിനുള്ള കാരണങ്ങളാകും.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ ഘോരം നമസ്കൃത്യ മുനിപ്രിയാമ്
ഈ ഭയങ്കരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവർ മുനിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ നമസ്കരിച്ചു.
അനസൂയാ തദാ പ്രാഹ ഭവന്തോ മമ പുത്രകാഃ
അനസൂയ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ എന്റെ മക്കളാകും.'
ഇത്യുക്തേ വചനേ ബ്രഹ്മാ ചംദ്രമാശ്ച തദാ ഹ്യഭൂത് തത്പാപപരിഹാരാര്ഥം യോഗവന്തോ ബഭൂവിരേ
അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവും ചന്ദ്രനും അങ്ങനെ ആയിരുന്നു; ആ പാപം നീക്കുന്നതിനായി, അവർ യോഗത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവീ പ്രകൃതിസ്സര്വ ധര്മിണീ
അതിനിടയിൽ, എല്ലാ ധർമ്മത്തിനും രൂപമായ ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
മന്വംതരമതോ ജാതം തേഷാം യോഗം പ്രകുര്വതാമ് 3.4.17.
അത് മുതൽ, അവർ യോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ, പുതിയൊരു മന്വന്തരം ആരംഭിച്ചു.
ഉവാച വചനം രമ്യം തേഷാം മംഗലഹേതവേ
അവളുടെ വാക്കുകൾ, അവരുടെ മംഗളത്തിനായി, മനോഹരമായിരുന്നു.
രുദ്രാംശശ്ചൈവ ദുര്വാസാഃ പ്രത്യൂഷഃ സപ്തമോ വസുഃ തേഷാം വാക്യം സമാകര്ണ്യ വസവസ്തേ ത്രയോഽഭവന്
രുദ്രത്തിന്റെ അംശമായ ദുർവാസയും, ഏഴാമത്തെ വസുവായ പ്രത്യൂഷനും, അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മൂന്ന് വസുക്കൾ ജനിച്ചു.
സ്വാംശേന ഭൂതലം ജഗ്മുഃ കലിശുദ്ധായ ദാരുണേ
അവരുടെ അംശങ്ങൾ കൊണ്ട്, കഠിനമായ കലിയുഗം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അവർ ഭൂമിയിൽ വന്നിരുന്നു.
പീപാ നാമ സുതഃ സോമഃ സുദേവസ്യ തദാ ഹ്യഭൂത്
ആ സമയത്ത്, സുദേവന്റെ മകനായ സോമൻ, പീപ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
രാമാനന്ദസ്യ ശിഷ്യോഽഭൂദ്ദ്വാരകാം സ സമാഗതഃ വൈഷ്ണവേഭ്യോ ദദൌ തത്ര പ്രേതതത്ത്വവിനാശിനീമ്
അവൻ രാമാനന്ദന്റെ ശിഷ്യനായി, ദ്വാരകയിൽ എത്തി, അവിടെ വൈഷ്ണവർക്കു പ്രേതജ്ഞാനത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഉപദേശം നൽകി.
പ്രത്യൂഷശ്ചൈവ പാംചാലേ വൈശ്യജാത്യാം സമുദ്ഭവഃ
പ്രത്യുഷൻ പാഞ്ചാല ദേശത്ത്, വൈശ്യ വർഗത്തിൽ ജനിച്ചു.
രാമാനന്ദം സമാഗമ്യ ശിഷ്യോ ഭൂത്വാ സ നാനകഃ
അവൻ രാമാനന്ദനെ കണ്ടു, ശിഷ്യനായി, നാനക എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
പ്രഭാസോ വൈ ശാംതിപുരേ ബ്രഹ്മജാത്യാം സമുദ്ഭവഃ ഇതി തേ വസുമാഹാത്മ്യം മയാ ശൌനക വര്ണിതമ്
പ്രഭാസൻ ശാന്തിപുരത്തിൽ, ബ്രഹ്മണ വർഗത്തിൽ ജനിച്ചു; ശൗനക, ഇങ്ങനെ ഞാൻ ഭൂമിയുടെ മഹത്വം നിന്നോട് വിവരിച്ചു.
അശ്വിനൌ ച സമാലോക്യ തയോര്ഗാഥാമവര്ണയത്
അശ്വിനികളെ കണ്ടു, അവന്റെ കഥ കവിതയായി പാടിച്ചു.