നൃണാമായുഃ സത്യയുഗേ ത്രേതായാം ച തദര്ദ്ധകമ്
സത്യയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് ഏറ്റവും കൂടുതലാണ്, ത്രേതായുഗത്തിൽ അതിന്റെ പാതിയാണ്.
രൈവതാന്തരകേ ചൈവ സത്യേ ത്രിംശത്സഹസ്രകമ്
സത്യയുഗത്തിൽ രൈവതയുഗത്തിനിടയിൽ മനുഷ്യർക്ക് മുപ്പതിനായിരം വർഷം ആയുസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
കലൌ ചാഷ്ടശതാബ്ദായുര്നൃണാം വേദൈഃ പ്രകീര്തിതമ്
കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് എൺപത് നൂറ് വർഷമാണ്, വേദങ്ങൾ അതാണ് പറയുന്നത്.
ത്രേതായാം ത്രിസഹസ്രാബ്ദം ദ്വാപരേ ദ്വിസഹസ്രകമ്
ത്രേതായുഗത്തിൽ മൂവായിരം വർഷവും ദ്വാപരയുഗത്തിൽ രണ്ടായിരം വർഷവുമാണ് മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ്.
വൈവസ്വതേന്തരേ ചൈവ സത്യേ തുര്യസഹസ്രകമ്
വൈവസ്വതന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ സത്യയുഗത്തില് നാലായിരം വര്ഷങ്ങളാണ്.
കലൌ ശതാബ്ദകം പ്രോക്തമായുര്വേദൈസ്തഥാ നൃണാമ്
കലിയുഗത്തില് മനുഷ്യരുടെ ആയുര് നൂറ് വര്ഷമാണെന്ന് വേദങ്ങള് പറയുന്നു.
ആയുഃ സത്യേ തദര്ദ്ധം തു ത്രേതായാം ച പ്രകീര്തിതമ്
സത്യയുഗത്തില് അതിന്റെ പാതി ആയുരാണ്, ത്രേതായുഗത്തും അതുപോലെയാണ്.
ബ്രഹ്മസാവര്ണികേ ചൈവ സത്യേ ദശസഹസ്രകമ്
ബ്രഹ്മസാവര്ണിയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ സത്യയുഗത്തില് പത്ത് ആയിരം വര്ഷങ്ങളാണ്.
കലൌ ചൈവ തദര്ദ്ധാബ്ദം നൃണാമായുഃ പ്രകീര്തിതമ് 3.4.25.
കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് അതിന് മുമ്പ് പറഞ്ഞതിന്റെ പകുതിയാണെന്ന് പറയുന്നു.
രുദ്രസാവര്ണികേ ചൈവ സത്യേ ചാഷ്ടസഹസ്രകമ്
രുദ്രസാവർണിയിലും സത്യയുഗത്തിലും മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് എട്ടായിരം വർഷമാണ്.
കലൌ തദര്ദ്ധകം ജ്ഞേയം നൃണാമായുഃ പുരാതനേ
കലിയുഗത്തിൽ, പഴയകാല മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് അതിന്റെ പകുതിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
ഭൌമ മന്വംതരേ ചൈവ സത്യേ തുര്യസഹസ്രകമ്
ഭൗമമന്വന്തരത്തിലും സത്യയുഗത്തിലും ആയുസ്സ് നാലായിരം വർഷമാണ്.
കലൌ തദര്ദ്ധകം ജ്ഞേയം നരായുശ്ചാര്ഷസമ്മതമ്
കലിയുഗത്തിൽ, മഹർഷിമാർ അംഗീകരിച്ച പ്രകാരം മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് അതിന്റെ പകുതിയാണെന്ന് അറിയണം.
ത്രേതായാം ത്രിശതാബ്ദം ച ദ്വാപരേ തു തദര്ദ്ധകമ്
ത്രേതായുഗത്തിൽ ആയുസ്സ് മൂവായിരം വർഷമാണ്; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ അതിന്റെ പകുതിയാണ്.
മന്വംതരേ തു യന്നാമ്നാ ഭൂപാശ്ചാസംശ്ചതുര്യുഗേ
ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും, നാലു യുഗങ്ങളിലും പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏവമന്യത്ര വൈ ജ്ഞേയം യുഗേ തുര്യേ മനൌ മനൌ
ഇങ്ങനെ, ഓരോ നാലാം യുഗത്തിലും, ഓരോ മനുവിന്റെ കാലത്തും ഇതേപോലെയാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.
യുഗാംതേ കര്മഭൂമേശ്ച ലയഃ കല്പഃ സ വൈ സ്മൃതഃ
യുഗത്തിന്റെ അവസാനം, കര്മഭൂമിയുടെ ലയം കല്പം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
പുരാണ പുരുഷസ്യൈവ ദിനാന്തേ പ്രലയോ ഹി യഃ
പുരാതനപുരുഷന്റെ ഒരു ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം സംഭവിക്കുന്ന ലയമാണ് പ്രളയം.
ഷഡ്വിംശത്കല്പസാഹസ്രൈര്മഹാകല്പോ ഹി യഃ സ്മൃതഃ 3.4.25.
ഇരുപത്താറായിരം കല്പങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് മഹാകല്പം എന്ന് പറയുന്നു.
തദാ ബ്രഹ്മാ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം ഭൂപം സ്വായംഭുവം ഗതഃ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് സ്വായംഭുവൻ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
സ്വായംഭുവമനോര്മധ്യേ വാരാഹോഽഭൂത്സ വൈ ഭുവി
സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ, വാരാഹം ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സ്വാരോചിഷമനോരന്തേ നൃസിംഹോഽഭൂത്സ വൈ ഭുവി
സ്വരോചിഷമനുവിന്റെ കാലാവസാനത്തിൽ നരസിംഹൻ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തദൌത്തമമനോര്മധ്യേ രുദ്രോഽഭൂത്സഗണോ ഭുവി
ഉത്തമമനുവിന്റെ കാലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ, രുദ്രനും അവന്റെ അനുയായികളും ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
താമസാന്തേഽഭവന്മത്സ്യഃ സ വൈ ഭുവി സനാതനഃ
താമസമനുവിന്റെ കാലാവസാനത്ത്, ശാശ്വതനായ മത്സ്യൻ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വൈവസ്വതമനോര്മധ്യേ കൃഷ്ണോഭൂദ്ഭുവി സ പ്രഭുഃ
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ, കൃഷ്ണൻ എന്ന പ്രഭു ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
രൈവതാന്തേഽഭവത്കൂര്മഃ സ വൈ ഭുവി സനാതനഃ
രൈവതമനുവിന്റെ കാലാവസാനത്ത്, ശാശ്വതനായ കൂർമ്മൻ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ചാക്ഷുഷാന്തേ ജാമദഗ്ന്യോഽഭവദ്രാമഃ സ വൈ ഭുവി
ചാക്ഷുഷമന്വന്തരത്തിന്റെ അവസാനം ജാമദഗ്ന്യനായ രാമൻ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നു.
വൈവസ്വതമനോരാദൌ വാമനോഽഭൂത്സ വൈ ഭുവി
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വാമനൻ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വൈവസ്വതമനോര്മധ്യേ കല്കീ നാമ്നാഹമാഗതഃ 3.4.25.
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഞാൻ കല്കിയെന്ന പേരിൽ വന്നിരുന്നു.
സാവര്ണികാദൌ ഭവിതാ ബുദ്ധോ നാമ്നാ സ വൈ ഭുവി
സാവർണികമനുവിന്റെ കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ബുദ്ധൻ എന്ന പേരിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.