തദവര്യസുതേ നൈവ വിഷ്ണുനാ സുരപാലിനാ
അവളുടെ താഴ്ന്ന മക്കളെ ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനായ വിഷ്ണു സംരക്ഷിക്കുന്നില്ല.
ദേഹി മേ തനയം സ്വാമിന്ദ്വാദശാദിത്യനാശനമ്
സ്വാമി, പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മകനെ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
ബ്രഹ്മണാ നിര്മിതൌ ലോകേ ധര്മാധര്മൌ പരാപരൌ
ബ്രഹ്മാവു സൃഷ്ടിച്ച ലോകത്ത് ധര്മ്മവും അധര്മ്മവും, ഉന്നതതയും താഴ്മയും നിലനില്ക്കുന്നു.
അധര്മപക്ഷാസ്തു നരാ വൈരിണസ്തസ്യ ധീമതഃ
അധര്മ്മത്തിന്റെ പക്ഷം പിന്തുടരുന്ന മനുഷ്യര് ആ ജ്ഞാനിയുടെ ശത്രുക്കളാണ്.
അതോ ധര്മപ്രിയേ ശുദ്ധം കുരു തസ്മാന്മഹാബലഃ
അതിനാല് ധര്മ്മത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവളേ, നീ ശുദ്ധിയോടെ ഇരിക്കണം, കാരണം അവന് വലിയ ശക്തിയുണ്ട്.
ഇതി ശ്രുത്വാ ദിതിര്ദേവീ കശ്യപാദ്ഗര്ഭമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ കേട്ട ദേവിയായ ദിതി കശ്യപനില്നിന്ന് ഉത്തമമായ ഗര്ഭം സ്വീകരിച്ചു.
തസ്യാ ഗര്ഭഗതേ പുത്രേ മഹേന്ദ്രശ്ച ഭയാന്വിതഃ 3.4.17.
അവളുടെ ഗര്ഭത്തില് മകന് പ്രവേശിച്ചപ്പോള് മഹേന്ദ്രന് ഭയം തോന്നി.
സപ്തമാസി സ്ഥിതേ ഗര്ഭേ ശക്രമായാവിമോഹിതാ
ഏഴാം മാസം ഗര്ഭം എത്തിയപ്പോള് ശക്രന് മായയിലൂടെ അവളെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
അംഗുഷ്ഠമാത്രോ ഭഗവാന്മഹേന്ദ്രോ വജ്രസംയുതഃ
വജ്രം കൈവശമുള്ള മഹേന്ദ്രന് ഒരു വിരലിന്റെ വലിപ്പം മാത്രമായി മാറി.
ജീവഭൂതാനതിബലാന്ദൃഷ്ട്വാ സപ്ത മഹാരിപൂന്
ജീവന് ഉള്ളതും അത്ര ശക്തിയില്ലാത്തതുമായ ഏഴു വലിയ ശത്രുക്കളെ കണ്ടു.
നമ്രീഭൂതശ്ച താന്ദൃഷ്ട്വാ മഹേന്ദ്രസ്തൈഃ സമന്വിതഃ
അവരെ താഴ്ത്തപ്പെട്ടവരായി കണ്ട മഹേന്ദ്രന് അവരോടൊപ്പം ചേര്ന്നു.
പ്രസന്നാ സാ ദിതിര്ദേവാന്മഹേന്ദ്രായ ച താന്ദദൌ
സന്തോഷംകൊണ്ട ദേവിയായ ദിതി ആ ദേവന്മാരെ മഹേന്ദ്രന് നല്കി.
ഇലോ നാമ സ വേദജ്ഞോ യഥേലോ നൃപതിസ്തദാ
വേദങ്ങളില് പ്രാവീണ്യമുള്ള യഥേല എന്ന പേരിലുള്ള ഇല എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
ഏകദാ ബലവാന്രാജാ മനുപുത്ര ഇലഃ സ്വയമ്
ഒരു ദിവസം ശക്തിയുള്ള രാജാവായ മനുവിന്റെ മകന് ഇല സ്വയം പ്രവര്ത്തിച്ചു.
മേരോരധഃ സ്ഥിതഃ ഖണ്ഡഃ സ്വര്ണഗര്ഭോ ഹരിപ്രിയഃ
മേറുവിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്വർണഗർഭം എന്ന പ്രദേശം ഹരിക്ക് പ്രിയമാണ്.
ഇലേനാവൃതമേവാപി കൃതം തത്ര സ്ഥലേ സുരാഃ
അവിടെ ആ ഭൂമി ഇലയുടെ ചുറ്റുപാടിൽ ആകയാൽ, ദേവന്മാർ അതിനെ സ്ഥാപിച്ചു.
ഭാരതേ യേ സ്ഥിതാ ലോകാ ഇലാവൃതമുപാഗതാഃ 3.4.17.
ഭാരതത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ലോകങ്ങൾ എല്ലാം ഇലാവൃതത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ആരോഹണം നരൈസ്തസ്മിത്കൃതം സ്വര്ണമയം ശുഭമ്
അവിടെ മനുഷ്യർ ഒരു പൊന്നുപോലുള്ള, ശുഭമായ കയറ്റം നടത്തി.
താന്ദൃഷ്ട്വാ മനുജാന്പ്രാപ്താന്സദേഹാന്സ്വര്ഗമണ്ഡലേ
സ്വർഗ്ഗലോകത്ത് ശരീരത്തോടെ എത്തിയ ആ മനുഷ്യരെ കണ്ടു,
ജ്ഞാത്വാ സ ഭഗവാന്രുദ്രോ ഭവാന്യാ സഹ ശംകരഃ
ഇത് അറിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ രുദ്രനും ഭവാനിയോടൊപ്പം ശംകരനും
ഏതസ്മിന്നന്തരേ പ്രാപ്തോ വൈവസ്വതസുതോ മഹാന്
ഇതിനിടയിൽ, വിവസ്വത്തിന്റെ മഹാനായ പുത്രൻ അവിടെ എത്തി.
നഗ്നഭൂതം സമാലോക്യ നേത്രേ സംമീല്യ സംസ്ഥിതഃ
അവൻ നഗ്നനായി പോയത് കണ്ടു, കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
അസ്മിന്ഖണ്ഡേ സദാ നാര്യോ ഭവിഷ്യംതി ച മാം വിനാ
ഈ പ്രദേശത്ത് എപ്പോഴും സ്ത്രീകൾ ഉണ്ടാകും, പക്ഷേ എനിക്ക് കൂടെയില്ല.
ഇലാ ബഭൂവ നൃപതേ കന്യാ ജനമനോഹരാ
രാജാവേ, ഇല മനോഹരമായ കന്യയായി മാറി.
ഇലാസമാധിഭൂതായാഃ സപ്തവിംശച്ചതുര്യുഗമ് ബുധം ദേവം പതിം കൃത്വാ ചംദ്രവംശമജീജനത്
ഇലയായി ലയിച്ച അവൾ ഇരുപത്തിയേഴും നാലും യുഗങ്ങൾ ബുധദേവനെ ഭർത്താവാക്കി ചന്ദ്രവംശത്തെ ജനിപ്പിച്ചു.
അയോധ്യാധിപതിഃ ശ്രീമാന്യദേലാവൃതമാഗതഃ
അയോധ്യയുടെ മഹത്വമുള്ള രാജാവും ഇലാവൃതത്തിലേക്ക് എത്തി.
തദാ പ്രാപ്ത ഇലോ വിപ്രസ്തസ്യാ രൂപേണ മോഹിതഃ 3.4.17.
അപ്പോൾ പണ്ഡിതനായ ഇല അവളുടെ രൂപത്തിൽ ആകർഷിതനായി അവിടെ എത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര വാഗുവാ ചാശരീരിണീ
അപ്പോൾ അവിടെ ഒരു ശരീരമില്ലാത്ത ശബ്ദം ഉയർന്നു.
അനിലോ നാമ തത്രൈവ വിഖ്യാതോഽഭൂദ്ദ്വിജസ്യ വൈ
അവിടെ അനില എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ ദ്വിജന്മാരിൽ പ്രശസ്തനായി.
ഛിത്ത്വാഛിത്ത്വാ ശിരോ രമ്യം തസ്മൈ ജാതം പുനഃ പുനഃ
ആ മനോഹരമായ തല വീണ്ടും വീണ്ടും വെട്ടിക്കളഞ്ഞിട്ടും, അതിന് വീണ്ടും വീണ്ടും തല ഉണ്ടായി.