ശിഷ്യം കൃത്വാ നൃപം തം സ യോഗിരൂപോ ഹി ഭൂഷണമ്
യോഗിയുടെ രൂപത്തിൽ ആ രാജാവിനെ തന്റെ ശിഷ്യനാക്കി, അവനെ ഒരു അലങ്കാരമായി മാറ്റി.
സ വജ്രമുകുടോ മത്വാ തദാജ്ഞാം നഗരം ഗതഃ
അവൻ തനിക്ക് വജ്രം പോലെ തേജസ്സുള്ള കിരീടം coronet ഉണ്ടെന്ന് കരുതി, ആ ആജ്ഞ അനുസരിച്ച് നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ശീഘ്രം നിവേദയാമാസുര്ദന്തവക്ത്രസ്തമബ്രവീത്
അവർ അതിവേഗം ഈ വിവരം അറിയിച്ചു, ദന്തവക്ത്രൻ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
ജടിലഃ പ്രാഹ ഭോ രാജന്ശ്മശാനേ മദ്ഗുരുഃ സ്ഥിതഃ
ജടയുള്ളവൻ പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, എന്റെ ഗുരു ശ്മശാനത്തിൽ താമസിക്കുന്നു.'
ഇതി ശ്രുത്വാ സ നൃപതിസ്തൂര്ണമാഹൂയ തദ്ഗുരുമ്
ഇത് കേട്ട രാജാവ് ഉടൻ ആ ഗുരുവിനെ വിളിച്ചു വരുത്തി.
സ്മശാനേ സംധിതം മംത്രം മയാ യോഗിസ്വരൂപിണാ
ശ്മശാനത്തിൽ, ഞാൻ യോഗിയുടെ രൂപത്തിൽ ആ മന്ത്രം സ്ഥാപിച്ചു.
വാമജാനുനി ശൂലേന തയാ ദത്തം ഹി ഭൂഷണമ്
അവളുടെ ഇടതു മുട്ടിനരികിൽ ത്രിശൂലം വെച്ച് അവൾ ആ അലങ്കാരം നൽകി.
സ വജ്രമുകുടസ്താം തു ഗൃഹീത്വാ ഗൃഹമായയൌ
വജ്രം പോലെ തേജസ്സുള്ള കിരീടം ധരിച്ചവൻ അതു എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
കസ്മൈ പാപം മഹത്പ്രാപ്തം ചതുര്ണാ മേ വദാധുനാ സൂത ഉവാച ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ വിക്രമോ നാമ ഭൂപതിഃ
നാലുപേരിൽ ആര്ക്കാണ് വലിയ പാപം വന്നത്? ഇപ്പോൾ പറയൂ. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിക്രമൻ എന്ന രാജാവ്—
വിഹസ്യ ഭാര്ഗവം പ്രാഹ പ്രാപ്തം പാപം ഹി ഭൂപതേഃ 3.2.1.
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഭാർഗവനോട് പറഞ്ഞു: 'രാജാവിനാണ് പാപം വന്നത്.'
ഭൂപ പുത്രേണാര്ഥസിദ്ധം കൃതം തസ്മാച്ച ഭൂപതേഃ
രാജാവിന്റെ മകൻ ലക്ഷ്യം നേടിയതുകൊണ്ട്, അതു രാജാവിനാൽ സംഭവിച്ചു.
രജോവതീം സുതാം ദൃഷ്ട്വാ ന വിവാഹേത യോ നരഃ
രാജോവതിയെ കണ്ടിട്ടും വിവാഹം കഴിക്കാത്തവൻ—
ഗാംധര്വം ച വിവാഹം വൈ കാമിന്യാ ച കൃതം യയാ
ആ പെൺകുട്ടി ആഗ്രഹത്തോടെ ഗാന്ധർവ വിവാഹം നടത്തി.
അദൃഷ്ടദോഷാം യഃ കന്യാം വിവേകേന വിനാ ത്യജേത്
ദോഷം ഒന്നും കാണാത്ത കന്യകയെ വിവേകമില്ലാതെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ—
ഇതി ശ്രുത്വാ? സ വൈതാലോ ധര്മഗാഥാം നൃപേരിതാമ്
ഇങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, വേതാളൻ ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗാഥ പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണേ പ്രതിസര്ഗപര്വണി ചതുര്യുഗഖണ്ഡാപരപര്യായേ നാമ പ്രഥമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിൽ, പ്രതിസർഗ്ഗപർവത്തിൽ, ചതുര്യുഗഖണ്ഡത്തിന്റെ അപരപർവായ എന്ന ഭാഗത്തിൽ, ആദ്യ അധ്യായം.
ദ്വിജവര്യഃ സ വൈതാലോ വചഃ പ്രാഹ പ്രസന്നധീഃ
പ്രശാന്തമായ മനസ്സോടെ, ഉത്തമമായ ദ്വിജൻ ആയ വേതാളൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഏകദാ യമുനാതീരേ ധര്മസ്ഥലപുരീ ശുഭാ
ഒരു ദിവസം യമുനയുടെ തീരത്ത് ധർമ്മസ്ഥലപുരി എന്ന ശുഭമായ നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗുണാധിപോ മഹീപാലസ്തത്ര രാജ്യം ചകാര വൈ
ഗുണങ്ങളുടെ അധിപതിയായ രാജാവ് അവിടെ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
തസ്യ പത്നീ സുശീലാ ച പതിവ്രതപരായണാ
അവന്റെ ഭാര്യ സുഷീലാ, ഭർത്താവിനോടു സമർപ്പിതയും സദാചാരവതിയുമായിരുന്നു.
തസ്യാനുജാ മധുമതീ ശീലരൂപഗുണാന്വിതാ
അവന്റെ ഇളയ സഹോദരി മധുമതിയാണ്; അവൾക്ക് നല്ല സ്വഭാവവും സൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭ്രാതാ? ബഭ്രാമ തൌ സര്വം ചിനുതശ്ച സുതാവരമ്
അവളുടെ സഹോദരൻ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു, അവളുടെ ക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമനായ വരനെ അന്വേഷിച്ചു.
പഠനാര്ഥേ തു കാശ്യാം വൈ സത്ത്വശീലഃ സ്വയം ഗതഃ
പഠനത്തിനായി സത്വശീലൻ സ്വയം കാശിയിലേക്ക് പോയി.
വാമനോ നാമ വിഖ്യാതോ രൂപശീലവയോവൃതഃ
വാമനൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരാൾ, രൂപത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും പ്രായത്തിലും ഉത്തമനായിരുന്നു.
ഭോജനം ഛാദനം പാനം സ്വപ്നം ത്യക്ത്വാ ച വിഹ്വലാ
അവൾ വിഷാദത്തിൽ ആകുലയായി ഭക്ഷണം, വസ്ത്രം, പാനം, ഉറക്കം എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ സുശീലാ തം ബാലാ വാമനം ബ്രാഹ്മണം തഥാ 3.2.2.
സുഷീലാ എന്ന ബാലിക ആ ബ്രാഹ്മണനായ വാമനനെ കണ്ടു.
ഹരിശര്മാ പ്രയോഗേ ച ദ്വിജം ദൃഷ്ട്വാ ത്രിവിക്രമമ്
ഹരിശർമൻ ആചാരത്തിൽ ബ്രാഹ്മണനായ ത്രിവിക്രമനെ കണ്ടു.
സത്യശീലസ്തു കാശ്യാം വൈ ഗുരുപുത്രം ച കേശവമ്
സത്യശീലൻ കാശിയിലും ഗുരുപുതനായ കേശവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മാഘകൃഷ്ണത്രയോദശ്യാം ഭൃഗൌ ലഗ്നം ശുഭം സ്മൃതമ്
മാഘമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിമൂന്നാം ദിവസം, ഭൃഗുവിന്റെ ശുഭമായ യോഗം ഓർത്തു.
തസ്മിന്കാലേ തു സാ കന്യാ ഭുജഗേനൈവ ദംശിതാ
അന്ന് ആ സമയത്ത് ആ പെൺകുട്ടിയെ ഒരു പാമ്പ് കടിച്ചു.