ഇതി ശ്രുത്വാ ദ്വിജഃ പ്രാപ്തോ വിസ്മിതോഽഭൂത്തഥാ നൃപഃ
ഇത് കേട്ടു, ആ ബ്രാഹ്മണനും രാജാവും അവിടെ എത്തി, ഇരുവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
അസൌ വിപ്രശ്ച നൃപതേ ഗൌഡദേശേ നിവാസിനഃ
ആ ബ്രാഹ്മണനും രാജാവും ഗൗഡദേശത്ത് താമസിച്ചവരായിരുന്നു.
ഗരലം മിശ്രിതം ഭക്ഷ്യേ തേന പാഖംഡരൂപിണാ 3.4.9.
ഒരു പാഖണ്ഡിയുടെ വേഷത്തിൽ വന്നവൻ വിഷം കലർത്തിയ ഭക്ഷണം അവൻ കഴിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ രാജന്വയം തത്ര സമാഗതാഃ ശൂലാത്തം ഹി സമുത്താര്യ ഹസ്തൌ പാദൌ നൃപോഽച്ഛിനത്
ഇതുവരെ, രാജാവേ, ഞങ്ങൾ അവിടെ എത്തി; അവനെ ശൂലത്തിൽ നിന്ന് ഇറക്കി, രാജാവ് അവന്റെ കൈകളും കാലുകളും വെട്ടി മാറ്റി.
അസ്മാകം ശിഷ്യഭൂതോ ഹി രാജാസ്മാഭിഃ പ്രബോധിതഃ
രാജാവ് ഞങ്ങളുടെ ശിഷ്യനായി, ഞങ്ങൾ അവനെ ബോധിപ്പിച്ചു.
ചൌരാഁസ്താന്സാ ഹി പാതാലേ ചകാര സുരരക്ഷിതാന്
അവൾ ദേവതകളാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആ കള്ളന്മാരെ പാതാളത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
ക്രംദമാനേ ദ്വിജേ തസ്മിന്ഹസ്താംഘ്രീ പ്രകൃതിം ഗതൌ
ആ ബ്രാഹ്മണൻ കരയുമ്പോൾ, അവന്റെ കൈകളും കാലുകളും പഴയപോലെ തിരികെ വന്നു.
ശ്രുത്വാ രാജാ പ്രസന്നാത്മാ ജയദേവമുഖോദ്ഭവമ്
ജയദേവന്റെ അത്ഭുതകരമായ സുഖം രാജാവ് കേട്ടപ്പോൾ ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര ജയദേവോ യഥാഭവത്
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണേ, ജയദേവൻ എങ്ങനെ അങ്ങനെ ആയെന്ന കഥ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
സര്വദേവമയം വിഷ്ണും പൂജയിത്വാ പ്രസന്നധീഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സങ്കല്പമായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ച ശേഷം അവൻ മനസ്സിൽ സമാധാനമായി.
അന്യൈസ്സുരൈശ്ച സംപൂജ്യോ ബഭൂവ ഹരിപൂജനാത്
ഹരിയെ ആരാധിച്ചതിനാൽ, മറ്റു ദേവന്മാരും അവനെ ആദരിച്ചു.
കദാചിത്തസ്യ ഗേഹേ വൈ വ്രതീ കശ്ചിത്സമാഗതഃ ദൃഷ്ട്വോവാച മഹാഭാഗഃ സ സ്പര്ശാഢ്യോ ദയാപരഃ
ഒരു ദിവസം, ഒരു വ്രതസ്ഥൻ അവന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി; അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, വലിയ ഭാഗ്യശാലിയായ അവൻ, സ്നേഹത്തിലും കരുണയിലും സമ്പന്നനായവൻ, പറഞ്ഞു.
അനേന സ്പര്ശമണിനാ ലോഹധാതുശ്ച കാംചനമ്
ഈ സ്പർശമണിയാൽ ഇരുമ്പ് പൊന്നാക്കാം.
സ്നാത്വാ താവത്സരയ്വാം ചായാസ്യാമി തേംതികം മുദാ കൃത്വാ ലക്ഷ്മീം സമാപ്യാസീദ്വിഷ്ണുശര്മാ തദാഗമത്
ഞാൻ ശരയൂവിൽ കുളിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ നിന്റെ അടുത്ത് വരാം; ലക്ഷ്മിയെ ആരാധിച്ച്, വിഷ്ണുശർമൻ അപ്പോൾ അവിടെ എത്തി.
ബഹുസ്വര്ണയുതാം പത്നീം ദൃഷ്ട്വോവാച ഹരിപ്രിയഃ
പല പൊന്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച ഭാര്യയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഹരിഭക്തൻ പറഞ്ഞു.
അഹം വിഷ്ണുപരോ ദീനശ്ചൌരഭീതഃ സദൈവ ഹി
ഞാൻ വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ, ദരിദ്രനും കള്ളന്മാരെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭയപ്പെടുന്നവനും ആണ്.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ ഘോരം പതിഭീതാ പതിവ്രതാ
അവളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭയാനകമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭർത്താവിനോടു ഭയപ്പെട്ട വിശുദ്ധയായ ഭാര്യ ഭയപ്പെട്ടു.
ദ്വിജോഽപി ഘര്ഘരാമധ്യേ തദ്ദ്രവ്യം ബലതോഽക്ഷിപത് ഉവാച ബ്രാഹ്മണീം ദീനാം സ്വര്ണം കിം ന കൃതം ത്വയാ
ആ കലഹത്തിനിടയിൽ ബ്രാഹ്മണൻ അതു കൊണ്ടുവന്ന് ബലമായി അവിടെയിട്ട്, ദു:ഖിതയായ ബ്രാഹ്മണിയോടു പറഞ്ഞു: 'നീ സ്വർണം ഉണ്ടാക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?'
സാഹ ഭോ മത്പതിശ്ശുദ്ധോ ഗൃഹീത്വാ സ്പര്ശകം രുഷാ നിര്ലോഹോ വര്തതേ വിപ്രസ്തതഃ പ്രഭൃതി ഹേ ഗുരോ ।। 3.4.10.
അവൾ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ഭർത്താവ് ശുദ്ധിയാണ്; അദ്ദേഹം അതു കോപത്തോടെ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ, ആ സ്പർശകക്കല്ലിൽ സ്വർണം ഉണ്ടാകാതെയായി, ഗുരുവേ, അന്ന് മുതൽ.'
ഇതി ശ്രുത്വാ തു വചനം സ യതിര്വിസ്മയാന്വിതഃ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആ യതി അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ദരിദ്രോ ഭിക്ഷുകശ്ചാസ്തി ഭവാന്ദൈവേന മോഹിതഃ
ഭാഗ്യത്തിന്റെ കളിയാൽ ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്ന ദരിദ്രനും ഭിക്ഷക്കാരനുമാണ് നിങ്ങൾ, മഹാശയനേ.
ഇത്യുക്തവംതം യതിനം വിഷ്ണു ശര്മാ തദാബ്രവീത്
അങ്ങനെ യതി പറഞ്ഞപ്പോൾ, വിഷ്ണുശർമൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്ത്വാ യതിനാ സാര്ദ്ധം ഗൃഹീത്വാ കംടകാന്ബഹൂന്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, യതിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് അവൻ അനേകം മുള്ളുകൾ എടുത്തു.
തദാ തു സ യതീ വിപ്രം നത്വാ പ്രോവാച നമ്രധീഃ തതഃ പ്രാപ്തം ശുഭം രത്നം തത്തു തദ്ദര്ശനേന വൈ
അപ്പോൾ യതി ബ്രാഹ്മണനോട് വണങ്ങി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു; അതിന് ശേഷം, അത്ഭുതകരമായ ഒരു രത്നം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സ്പര്ശകോ ബഹുധാ പ്രാപ്തോ മയാ ലോഭാത്മനാ ദ്വിജ
എന്റെ ലോഭഭാവം മൂലം, ദ്വിജനേ, ഈ സ്പർശകക്കല്ല് എനിക്ക് പലവിധത്തിൽ ലഭിച്ചു.
വിഷ്ണുശര്മാ സഹസ്രാബ്ദമുഷിത്വാ ജഗതീതലേ
വിഷ്ണുശർമൻ ആയിരം വർഷം ഭൂമിയിൽ താമസിച്ചു.
സ ദ്വിജോ വൈഷ്ണവം തേജോ ധൃത്വാ വൈ മാസി ഫാല്ഗുനേ
ആ ബ്രാഹ്മണൻ വൈഷ്ണവതേജസ്സോടെ, ഫാൽഗുണമാസത്തിൽ,
സൂത ഉവാച ഫാല്ഗുനേ മാസി തം സൂര്യം സമാരാധ്യ സുഖീ ഭവ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഫാൽഗുണമാസത്തിൽ ആ സൂര്യനെ ആരാധിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുക.
ഇത്യുക്തോ ഗുരുണാ ദേവോ ധ്യാത്വാ സര്വമയം ഹരിമ് 3.4.10.
ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശം കേട്ട ശേഷം, ദേവൻ സർവ്വവ്യാപിയായ ഹരിയെ ധ്യാനിച്ചു.
തദാ പ്രസന്നോ ഭഗവാന്സമഭൂത്സൂര്യമണ്ഡലാത് പശ്യതാം സര്വദേവാനാം ശക്രദേഹമുപാഗമത്
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ സന്തോഷത്തോടെ സൂര്യന്റെ വട്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; എല്ലാ ദേവതകളും കാണുമ്പോൾ, ശക്രന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.