ശ്രീമദ്ഭാഗവതം ശാസ്ത്രം സമാലോക്യ വിശാരദഃ ശ്രീമദ്ഭാഗവതം ശാസ്ത്രം പുരാണോപരി തത്കൃതമ് ।। 3.4.8.
ശ്രീമദ് ഭാഗവതം എന്ന ശാസ്ത്രം പഠിച്ചിട്ടു, പുരാണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ശ്രീമദ് ഭാഗവതം രചിച്ചു.
വേദശാസ്ത്രപരോ നിത്യം ദേവതാതിഥിപൂജകഃ
അവന് എപ്പോഴും വേദശാസ്ത്രങ്ങളില് ഭക്തിയും, ദേവതകളെയും അതിഥികളെയും ആരാധിക്കുന്നതിലും ഏര്പ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
സത്യവാദീ മഹാസാധുഃ സ്തേയഹിംസാവിവര്ജിതഃ
അവന് സത്യവാദിയും മഹാസാധുവും കള്ളത്തിന്റെയും ഹിംസയുടെയും അകലെ നിന്നവനുമായിരുന്നു.
ഏകദാ പഥി ഭിക്ഷാര്ഥം ഗച്ഛതസ്തസ്യ ഭൂപതേഃ
ഒരു ദിവസം ഭിക്ഷയ്ക്കായി വഴിയിലൂടെ പോകുമ്പോള്, രാജാവേ—
ബഭൂവ വാടികാം കൃത്വാ കലിര്ദാനമനോഹരാമ്
കലി ഒരു മനോഹരമായ തോട്ടം ഒരുക്കി, ദാനം ചെയ്യാൻ അതിനെ ആസ്വദിച്ചു.
മമേയം വാടികാ രമ്യാ തത്ര ഗച്ഛ സുഖീ ഭവ
ഈ മനോഹരമായ തോട്ടം എന്റെതാണ്; നീ അവിടെ പോയി സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ.
കലിസ്തു വാടികാമധ്യേ ഗത്വാ രമ്യഫലാനി ച
കലി ആ തോട്ടത്തിനുള്ളിൽ ചെന്നു, അവിടത്തെ രസകരമായ പഴങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു.
പ്രാംജലിഃ പ്രണതോ ഭൂത്വാ പ്രാംശുശര്മാണമബ്രവീത്
കൈകൾ കൂപ്പി തലവാഴ്ത്തി, അവൻ പ്രാംശു ശർമയോട് പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്തഃ സ തു തം പ്രാഹ വിഹസ്യ മധുര സ്വരമ് കലിഃ പ്രാപ്തഃ സ്മൃതഃ പ്രാജ്ഞൈസ്തസ്മാദ്ഗൃഹ്ണാമ്യഹം ന ഹി
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ ചിരിച്ച് മധുരമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'കലി വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻ ഇത് സ്വീകരിക്കില്ല.'
യദി ദത്തം ഫലം ഭക്ത്യാ ത്വയാദ്യ ദ്വിജസേവിനാ ശാലഗ്രാമഃ സ്വയം ബ്രഹ്മ സച്ചിദാനന്ദവിഗ്രഹഃ
ഇന്ന് നീ ഭക്തിയോടെ ദ്വിജസേവകനു പഴം നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ശാലഗ്രാമം തന്നെ സത്യവും ജ്ഞാനവും ആനന്ദവും നിറഞ്ഞ ബ്രഹ്മമാണ്.
ദര്ശനാത്തസ്യ ചാഭക്ഷ്യോ ഭക്ഷ്യോ ഭവതി നിശ്ചിതഃ ദ്വിജസ്തു തത്ഫലം ഗൃഹ്യ ഭൂമിഗ്രാമമുപായയൌ ।।3.4.8.
അത് കണ്ടാൽ, ഭക്ഷിക്കാനാകാത്തത് പോലും ഭക്ഷ്യമായി തീരുന്നു; ദ്വിജൻ ആ പഴം എടുത്ത് ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയി.
നൃപതിസ്തത്ര ചാഗത്യ ദ്വിജമാഹ പ്രസന്നധീഃ
അവിടെ രാജാവ് എത്തി, സന്തോഷത്തോടെ ദ്വിജനോടു സംസാരിച്ചു.
ഇതി ശ്രുത്വാ പ്രാംശുശര്മാ തത്ഫലം വത്സമുംഡവത്
ഇത് കേട്ട്, പ്രാംശു ശർമാ ആ പഴം എടുത്തു, അത് കിടാവിന്റെ തലപോലെയായിരുന്നു.
തദാ തു സ കലിര്ഭൂപസ്തം വിപ്രം താഡ്യ വേതസൈഃ
അപ്പോൾ കലി എന്ന രാജാവ് ആ ബ്രാഹ്മണനെ വെട്ടികൊണ്ടു അടിച്ചു.
പ്രാതഃകാലേ രവൌ പ്രാപ്തേ പ്രാംശുശര്മാ സുദുഃഖിതഃ
പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, പ്രാംശു ശർമാ വളരെ ദുഃഖിതനായി.
തദാ പ്രസന്നോ ഭഗവാന്രവിഃ സാക്ഷാത്സനാതനഃ
അപ്പോൾ അനന്തനായ ഭാഗവാൻ രവി സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിച്ചു.
ശൃണു വിപ്ര മഹാഭാഗ കാലരൂപോ ഹരിഃ സ്വയമ്
ശ്രദ്ധിക്കൂ, ഭാഗ്യശാലിയായ ബ്രാഹ്മണേ, കാലത്തിന്റെ രൂപം ഹരിയാണ്.
കലിര്വിശ്വസമൂഹാനാം മൃത്യവേ രചിതസ്തഥാ കലിഞ്ജരം ച നഗരം തത്രോഷ്യ മുദിതോ ഭവ
കലി എല്ലാ ജീവികൾക്കും മരണത്തിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; കലിഞ്ജരമാണ് നഗരമെന്നും അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ പാർക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്ത്വാ രക്ഷണം കൃത്വാ തസ്യ വിപ്രസ്യ ഭാസ്കരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭാസ്കരൻ ആ ബ്രാഹ്മണനെ രക്ഷിച്ചു.
സപാദശതവര്ഷം ച ദ്വിജസ്തത്ര വസന്രവിമ്
ആ ദ്വിജൻ അവിടെ നൂറ്റിരുപത്തഞ്ച് വർഷം സൂര്യനെ ആരാധിച്ച് പാർത്തി.
സ വൈ ഭാദ്രപദേ മാസി സൂര്യോ ഭൂത്വായുതാബ്ദകമ് ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര യഥാ ജീവസ്തമബ്രവീത് ।। 3.4.8.
ഭാദ്രപദ മാസത്തിൽ, സൂര്യൻ ആയിരം വർഷങ്ങൾ പ്രായമായപ്പോൾ, ജീവസ്തൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, ബ്രാഹ്മണേ.
ആഗത്യ ഭാസ്കരോ ദേവഃ പൂര്ണിമായാം തു ഭാദ്രകേ
ഭാദ്രപദത്തിലെ പൗർണമി ദിവസം ഭാസ്കരദേവൻ അവിടെ എത്തി.
ശിവദത്തസ്യ തനയോ വിഷ്ണുശര്മേതി വിശ്രുതഃ
ശിവദത്തന്റെ മകനായ വിഷ്ണുശർമ എന്ന പേര് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.
ചതുര്വര്ണാന്നരാന്വിപ്ര സമാഹൂയ ഹരേര്ഗൃഹേ
ബ്രാഹ്മണനേ, അവൻ നാലു വർണ്ണങ്ങളിലെയും ആളുകളെ ഹരിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു കൂട്ടി.
ശൃണു തത്കാരണം ശിഷ്യ വിശ്വകാരണ കാരകഃ ദേവാന്സസര്ജ ലോകാര്ഥേ തസ്മാത്സര്വേശ്വരോഽഭവത്
ശിഷ്യനേ, അതിന്റെ കാരണം കേൾക്കു; എല്ലാറ്റിനും കാരണമാകുന്നവൻ ലോകങ്ങളുടെ ഭാവിക്കായി ദേവന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിനാൽ അവൻ സർവ്വേശ്വരനായി.
പൂര്വം ഹി സകലാന്ദേവാന്പൂജയിത്വാ നരഃ ശുചിഃ
മുന്പ്, ആ ശുദ്ധനായ മനുഷ്യൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ആരാധിച്ച്—
ഇതി ശ്രുത്വാ തു തേ സര്വേ പ്രശസ്യ ബഹുധാ ഹി തമ്
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ അവരൊക്കെയും അവനെ പലവിധത്തിൽ പ്രശംസിച്ചു.
ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര വിഷ്ണുസ്വാമീ യഥാഭവത്
ബ്രാഹ്മണനേ, വിഷ്ണുസ്വാമി എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്നു നിന്നോട് ഇതുവരെ പറഞ്ഞുതന്നു.
സ്വര്വേശ്യാ മംജുഘോഷായാം മുനിമേധാവിനാ ഭുവി
ഭൂമിയിൽ സ്വർവേശ്യാ ദേശത്തും മഞ്ജുഘോഷയിലും, മുനി മേധാവി അവിടെ—
പിതൃമാതൃപരിത്യക്തഃ സ ബാലഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ
അച്ഛനും അമ്മയും ഉപേക്ഷിച്ച ആ ബാലൻ വിശ്വാസത്തോടെ നിറഞ്ഞവനായിരുന്നു.